Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.
(71- қисмат)
Бале, ин бародарони росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хамон фирқайи ножияйи мусаллах ва ғурабойи хастандки агар уммати вохид ва жамоати вохид хам аз бейн биравад боз инон хастанд, ва то рузи қиёмат хам мемонанд, ва мусаллахона бо куффор хоханд жангид, ва муслимин танхо аз коноли инон метавонанд дубора ба уммати вохид ва жамоати вохиди худишон баргарданд. Инон шуъла ва умиди хамиша зиндайи зохирий ва дунёвий ва малмуси муслимин хастандки дар қуруни мутамодий дар миёни мазохиб ва тафосири мухталиф вужуд доштанд, чи дар миёни артеши Юсуф ибни Тошфин моликий мазхаб, ё Салохиддин Айюбий шофеъий мазхаб, ё Нафси Закияйи шиъа мазхаб, ё Умар Мухтор моликий суфий маслак, ё усмонийхойи ханафий нақшбандий маслак, ё толибони мотрудий диюбандий ё алқоидайи салафий маслак, ё муслимини олудайи ақидатий ва рафторий асри ибни Таймия дар Миср ва Шом ва атрофи онки ба хотири ислом бо муғулхо межангиданд,ё соири муслиминики хам акнун дар тамоми сарзаминхойи мусалмоннишин бо тамоми мазохиб ва тафосирики доранд бо куффори ишғолгари секуляри хорижий ва соири куффор ва муртаддини махаллий ба хотири ислом дар холи жанг ва қитол хастанд.
Дар хар сурат еки дигар аз пеш ниёзхо ва муқаддамоти лозим ва зарурий пас аз омузиши иймон барои расидан ба вахдати огохона, хадафманд ва харакатий ин астки бо тамоми ин ғурабойи фирқайи ножия бо хар мазхаб ва тафсирики доранд бояд муттахид шаванд, ва бо тамоми ин бародарони росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ек қудрати вохидиро ба вужуд овард ва тақвият кунанда ва пуштибони хам бошем:
هُوَ الَّذِیَ أَیَّدَکَ بِنَصْرِهِ وَبِالْمُؤْمِنِینَ(انفال/62)
Хар чанд мисли худимон доройи хатохо ва иштибохот ва хатто олудагихойи фикрий ва рафторий хам бошандки ниёз ба ислохи дилсузона дошта бошад.
Мо ба танхойи ва бидуни чанин тақвият кунандахо ва пуштибонони нахохем тавонист ба самт ва суйи ташкили хукумати исломий ала минхажин нубувват ё ташкили хукумати бадили изтирорий исломий ва берун рондани инхамма душмани муттахид пеш биравем.
Севумин ва чохорумин поя ва муқаддима ва пеш ниёзхойи вахдати огохона, хадафманд ва харакатий ба вахдати харакатий ва чигунагийи бархурд бо ахли қиблайи мепардозадки мумкин аст дар мавориди бо мо ихтилоф дошта бошанд.
Замоники муслимин пас аз омузиш ва ёдгири иймон ба қиёматшиносий шаръий ва ба илм ва огохий шаръий расиданд, ва қалбхо барои пазириши иймон боз шуд, ва иймон ва яқин жойи худишро гирифт,онвақт пазириши довталабона қонуни шариати аллох ва мусобақа барои ижро кардан ва амалий кардани қонуни шариати аллох амри фархангий ва арзиши рақобатий ва қобили муомала бо жон ва тамоми дунёйи шахс мешавад.
Шахси мўъмин тамоми талошиш ин астки ба он ийдаоли бирасадки қонуни шариати аллох барояш дар назар гирифта аст, ва барои расидан ба ин ийдаол хам дар дунё бо фирқайи ножия ва ғурабо ва бародарони росулуллох саллаллоху алайхи васалламки дар тафосир ва мазохиб ва фирақ ва жамоатхойи мухталифи пароканда шуданд муттахид ва хам масир мешаванд ва бо пейвастан ба хам тақвият кунанда ва пуштибони хамдигар мешаванд. Дар ин харакат чун пеймонхо бо аллох аст, чун маншаъи харакат аз дарун аст барои хамин сахл ингори нест, хиёнат нест,макр ва ғадр нест, сусти ва ихмолкори нест, тасвия хисоб нест, саргардони ва таълиқ нест, ва дар нихоят дар жо задан ва сукун вужуд надорад, балки бо хамрох шудан бо тамоми мужохидини фирқайи ножия куллан харакат огохона аст ба самти хадаф.
بَدَأَ المَسَيرُ إِلَى الهَدَف،وَالحُرُّ فِي عَزمٍ زَحَفْ
وَالحُرُّ إِن بَدَأَ المَسِيرَ فَلَن يَكِلّ وَلَن يَقِفْ
Аз миёни онхамма рувидодхойики дар торихи ислом вужуд дорад ба се тасвир ишора мекунем то мутаважжих бишавемки ин иймон, яқин, қиёматшиносий ва огохихойи шаръий чи инсонхойи олим аммо аксаран бесавод ва харакатиро тўлид мекунад:
Аз Анас розиаллоху анху ривоят астки мегуяд: росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар жанги бадрки аввалин бархурд бо секуляристхойи қурайш буд фармуд: “ хечкудом аз шумо ба кори иқдом накунад то инки ман аз у ба он наздиктар бошем”. Секуляристхойи қурайш ба мусалмонон наздик шуданд ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фармуд:
: قُومُوا إلى جَنَّهٍ عَرْضُهَا السَّمواتُ وَالأَرْضُ
Бархезид ба суйи бехиштики пахнойи он ба андоза пахнойи осмон ва замон аст. Умайр ибни Хаммом ансорий розиаллоху анху ва арзоху гуфт: ё росулуллох бехиштики пахнойи он ба андозайи осмон ва замин аст? Фармуд: бале! Умайр гуфт: бах бах! Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фармуд: чи чизи сабаб шудки бах бах бигуйи? Гуфт: ба худо сўганд эй росулуллох!хеч чиз, жузъ умид ба инки ман хам еки аз ахли он бошам. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фармуд: “ хамоно ту аз ахли он мебоши”.
(идома дорад……..)