Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.
(78- қисмат)
Дар инжо мухим нестки ин амали суъ ва зишти бародаронимон дар чи аст, мухим ин астки амали суъиро аз руйи жахолат анжом дода аст, ва вазифайи мо додани огохи ба сабки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ба у аст то заминахойи тўвбаи уро аз ин журм барояш фарохам бишавад ва аз ин олудагийи ақидатий ё рафторий пок бишавад, ва аз ин беморийи даруний ё зохирий нажот пейдо кунад.
Вазифайи мо дармон ва фарохам кардани асбоб ва заминахойи нажоти фуқароъ ва беморони аст на куштани онхо ва ё тард кардани онхо. Агар мо дучори иштибохи тарди ғейри шаръий муслимин шудем, ва муслиминро ба далили жахолатишон аз худимон тард кунем, ва жахолатишон дар ин жавомеъи жохилийро асбоби барои тардишон ва тафарруқи бештар кардем,ва бароишон узр ба жахл дар аъмоли суъики анжом медиханд наёварем, онвақт бо ин тафарруқи вайронгарики тўлид кардем чи каси аз жониби аллох пуштибони мо хохад буд? Магар аллох таоло баъди аз нусрати худиш мўъмининро аз асбоби наср қарор надода?
هُوَ الَّذِي أَيَّدَكَ بِنَصْرِهِ وَ بِالْمُؤْمِنِينَ
Чиро? Мўъминин баъди аз нусрати аллох бузургтарин асбоби қудратгирий ва нузули наср ва пирузи хастанд, мо дар баробари ин муслимини жохилики ба хотири жахолатишон дучори аъмоли суъи шуданд тибқи нақшайи душманонимон аз коноли уламоъи суъ варрувайбиза вал аимматул музиллин ва дуотун ала абваби жаханнам амал намекунем, ва тибқи нақшайи душманонимон дар тарди инон ва ижоди тафарруқ пеш намеравем, балки аз токтик ва силохи мухимми сабр дар ислохи ин бародарони мариз ва олудамон ва хифзи вахдатимон истефода мекунемки, сабр кори содайи хам нест бахусус дар вазъи мовжуд аммо қоида хамин аст:
رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ(اعراف/126)
Мо дар равиши бархурд бо бародарон ва хохарони мусалмонимонки дучори амали суъ ва иштибохи шудан ба сабки сахобайи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аз ек то хафтод узр ва бахонайи шаръий меоварем.70 яъни хийли зиёд ва то онжоики метавонем. Холо агар ин узрхойи мо кофий набуданд мегуем шояд узри дигари хам дошта бошад ва мо аз он бехабар бошем. Ин услуби ек мусалмон дар баробари иштибохи ек мусалмон аст. Он хам дар кудом мужтамаъ? Дар мужтамаъи сахоба ва асри хулафои рошидин. Холо дар ин жомеъайи жохилий ва беморики хукуматхойи тоғутий ва мунофиқин ва секулярзадахо ва уламойи суъ варрувайбиза бо химояти куффори ишғолгари хорижий ва онхамма расонайи мохвораий ва конолхойи ижтимоий ва омузиший ва ғейрих инхамма олудагий ва беморий тўлид карданд бояд чанд урзи шаръий барои муслимин биёварем.
Нуктаи дигарики иддайи аз бародарон дар он иштибох мекунанд ин астки фарқи бейни амали мужримонайи шахс бо худи шахс намегузоранд. Наметавонанд мисли бархурди росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бо иштибохоти Усома ибни Зайд ва Холид ибни Валид бо муслимини доройи амали суъ бархурд кунанд. Мо бояд танх аз он амали он хохар ё бародаримон эъломи бароат кунем на аз худишон. Мо замоники бародар ё хохари мўъминимонро мебинемки муртакиби амали суъ ва гумрохи шуданд набояд онро басурати мутлақ гумрохиш биномем. Балки дар хамон мовзуъ ишонро жохил ва гумрох медонем. Мисли иттифоқики барои Холид ибни Валид ё Усома ибни Зайд ё Миқдод ё Билол дар муовизайи махсулиш рух дод.
Масалайи иштибохи дигарики иддайи дар он офтоданд ин астки хиёл мекунанд хар каси бо онхо бижангад хатман кофар ё муртад ё хавориж ва сахавот ва муздур аст. Дар холики интури нест, ва мумкин аст ба далоили дигари чун бағий бо шумо вориди жанг шуда бошад, ё ижтиходи ғалати карда бошад, ва ба хотири иймон ва ислом бо шумо нажангад, дар хар сурат ин жангиш боис намешавад сифати иймон ва исломро аз у бигирид:
وَإِنْ طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُمَا (حجرات/9)
Хар гох ду гурух аз мўъминон бо хам ба жанг пардохтанд, дар миёни онон сулх барқарор созид.
Дар хар сурат равиши шаръий таомул ва бархурд бо ахли қибла хам еки дигар аз пеш заминахо ва муқаддамоти зарурийи вахдати огохона, хадафманд ва харакатий астки бояд мисли бақияйи пеш заминахо ва муқаддамот тавассути мужохидини фирқайи ножия риоят бишавад.
Еки дигар аз пеш шартхойи вахдати огохона, хадафманд ва харакатий “ иродайи шўроий” аст. “ иродайи шўроий” ба маъни қабул ва пазириши танаввуъ ороъ, бардоштхо ва тафосир даруни шўро ва таслими раъйи вохиди шўро шудан аст.
(идома дорад………)