Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.
(39- қисм)
Иброхим алайхиссаломни тутган ўринлари сабабли ибни Масъудни айтганлари ёдимизга тушади:
«الْجَمَاعَةُ مَا وَافَقَ طَاعَةَ اللَّهِ وَإِنْ كُنْتَ وَحْدَكَ» .یا « الْجَمَاعَةُ مَا وَافَقَ الحق و لو كُنْتَ وَحْدَكَ»
“Хақга мувофиқ бўлгани жамоат хисобланади, агарчи бир ўзинг танхо бўлсанг хам.”
Бу ердаги мухим нарса шуки,” ўша замондаги барча мўъминлар жамланмасидан” “уммат” вужудга келиши керак ва ундан вохид “жамоат” вужудга келади ва аллох мана бу жамоатни химоя қилади. Шариатни хеч қайси жойида умматлар ва турли-хил, тарқоқ жамоатлар хақида сухбат қилинган эмас, аллох таоло тарқоқ инсонлар учун тахдиддан бошқа бирор яхшиликни ваъда бермаган.
Ха, уммат харгиз саргардон бўлмайди ва мунофиқларни,секулярзадаларни яъни адашганларни йўлида гумрохликда харакат қилмайди. Яъни сиз биринчи бўлиб намозингизда “ийяка наъбуду ва ийяка настаъин” ахдини берасиз ва бу ахддан сўнг ўзингизни тилагингизни ўртага ташлаб айтасизки: “эхдинас сиротол мустақим” яъни мени “аллазина анъамта алайхим” яъни охири жамоатга етиб борадиган умматни йўлига йўллаб хидоят қилгин. У йўл саргардонлик ва сардаргумликка олиб борадиган “ғайрил мағзуби алайхим” кофирларни йўли хам эмас ва “валаззоллин” мунофиқларни ва секулярзадаларни йўли хам эмас. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладиларки:
إِنَّ اللَّهَ لَا يَجْمَعُ أُمَّتِي – أَوْ قَالَ: أُمَّةَ مُحَمَّدٍ – عَلَى ضَلَالَةٍ، وَيَدُ اللَّهِ مَعَ الجَمَاعَةِ، وَمَنْ شَذَّ شَذَّ إِلَى النَّارِ
албатта худованд мени умматимни – ёки мархамат қилганлар: Мухаммадни умматини – гумрохликда жамламайди. Худони қўли жамоат билан биргадур ва якка қоладиган кимса ва жамоатдан четланадиган кимса жаханнамни оловига киради. Худди шу ривоят қуйидаги лафзлар билан ибни Умар ва бошқалардан ривоят қилинган:
«لَا يَجْمَعُ اللَّهُ أُمَّتِي عَلَى الضَّلَالَةِ أَبَدًا» و «مَا كَانَ اللَّهُ لِيَجْمَعَ هَذِهِ الأُمَّةَ عَلَى الضَّلالَةِ أَبَدًا وَيَدُ اللَّهِ عَلَى الجماعة» و: «لَنْ تَجْتَمِعَ أُمَّتِي عَلَى الضَّلَالَةِ أَبَدًا، فَعَلَيْكُمْ بِالْجَمَاعَةِ فَإِنَّ يَدَ اللهِ عَلَى الْجَمَاعَةِ
سَأَلْتُ رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ أَرْبَعًا فَأَعْطَانِي ثَلَاثًا وَمَنَعَنِي وَاحِدَةً: سَأَلْتُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ لَا يَجْمَعَ أُمَّتِي عَلَى ضَلَالَةٍ فَأَعْطَانِيهَا، وَسَأَلْتُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ لَا يُظْهِرَ عَلَيْهِمْ عَدُوًّا مِنْ غَيْرِهِمْ، وَسَأَلْتُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ لَا يُهْلِكَهُمْ بِالسِّنِينَ كَمَا أَهْلَكَ الْأُمَمَ قَبْلَهُمْ فَأَعْطَانِيهَا، وَسَأَلْتُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ لَا يَلْبِسَهُمْ شِيَعًا وَيُذِيقَ بَعْضَهُمْ بَأْسَ بَعْضٍ فَمَنَعَنِيهَا “
إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَعَدَنِي فِي أُمَّتِي وَأَجَارَهُمْ مِنْ ثَلَاثٍ: لَا يَعُمُّهُمْ بِسَنَةٍ، وَلَا يَسْتَأْصِلُهُمْ عَدُوٌّ، وَلَا يَجْمَعُهُمْ عَلَى ضَلَالَةٍ “””
عَنْ كَعْبِ بْنِ عَاصِمٍ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: “إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى قَدْ أَجَارَ لِي عَلَى أُمَّتِي مِنْ ثَلاثٍ لا يَجُوعُوا وَلا يَجْتَمِعُوا عَلَى ضَلالَةٍ وَلا يستباح بيضة المسلمين
Мана бу ривоятларни барчасида росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладиларки: аллох таоло “умматимни” мутафарриқ бўлмаслигини замонат қилмаган бўлса хам, аммо “умматим” хақида учта нарсани ваъдасини менга берди, улардан бири шуки, “умматим” гумрохликка хамназар бўлмайди, иккинчиси “умматим” оч қолмайди ва учинчиси душман “умматим”ни устидан устун бўла олмайди. Ха, “уммат” гумрохликка ва залолатга,саргардонликка хамназар бўлмайди ва жамланмайди, энди агар “уммат” бўлмаса-чи? Ўтган тарих давомида ана ўшанча саргардонликни, фирқаларнинг ва тафсирларнинг ва турли-хил гурухларнинг гумрохлигини кўрмадикми? Ёки хозирда хам уларга гувох бўлмаяпмизми?
Энди агар “уммат” бўлса душман мусулмонларга устун бўлмайди, аммо агар бўлмаса-чи? Душман андалусда устун бўлмадими ва 781 йил давомида мусулмонлар хукмронлик қилгандан сўнг у ерга хамла қилмадими? Хозирда хам бир асрдан ошиқ муддат давомида бутун жахон секуляр кофирлари ва муртад кофирлар ва махаллий секулярлар мусулмонларни устидан хукмронлик қилмаяптиларми? Хозирни ўзида хам кофирлар мусулмонлардан устун эмасми?
Бундан ташқари агар “уммат” бўлса мусулмонлар оч қолишмайди. Аммо агар “уммат” бўлмаса-чи, худди хозирга ўхшаш? Мусулмонларни орасида очлик ва фақирлик вужудга келмайдими? “Уммат”ни борлиги билан очликни ўртасидаги алоқа бир-бирига тескари бўлади, яъни агар “уммат” мавжуд бўлса, очлик бўлмайди, аммо агар “уммат” мавжуд бўлмас экан, очлик бор бўлади, худди шунга ўхшаш душманларнинг мусулмонларни устидан хукмронликлари хам бор бўлади. Демак агар очлик бўлар экан, “уммат” мавжуд эмас ва айтиб ўтилган ваъдаларни хаммаси вохид “уммат”га тегишли, агар киши очлик ва фақирликни йўқотмоқчи бўлса, ва “аллази атъамахум мин жуъ”ни хамма мусулмонларда кўришни хохласа, албатта яна қайтадан вохид “уммат”ни вужудга келтириши керак.
Энди аллох росулуллох саллаллоху алайхи васалламга берган мана бу ваъда рўёбга чиқиши учун ва очлик,фақирлик, тафарруқ, нотинчлик ва душманни хукмронлиги, залиллик йўқолиши учун шахслар хамиша вохид “уммат” ва вохид “жамоат” сари харакат қилишлари керак, шунда аллох берган ваъдани нозил бўлишига шойиста бўлишади.
فَعَلَيْكُمْ بِالْجَمَاعَةِ ،
агар шахс “жамоат” ни йўлида харакат қилмас экан, дарвоқеъ азобни йўлида харакат қилибди, бу хақида росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қилганлар:
«الْجَمَاعَةُ رَحْمَةٌ ، وَالْفُرْقَةُ عَذَابٌ».
Ха, жамоат рахмат ва тафарруқ азобдур. Сизни назарингиз бўйича, шунча душманни мусулмонларни устидан устун бўлишлари ва ана ўшанча қирғинлар, вайронгарчиликлар ва аёлларни, фарзандларни, ёшу-қариларни, номусларни, мусулмонларнинг диёрларининг душман томонидан нобуд бўлиши ва мусулмонларни ўзи томонидан қилинган ана ўшанча тафарруқ ва ички жанглар, қирғинлар ва ана ўшанча очлик,фақирлик ва мусулмонларнинг ўртасидаги гумрохликлар, ақидавий ва рафторий булғанишлар азоб эмасми? Мана буларни хаммасига вохид умматни йўқлиги сабаб бўлмаганми?
(давоми бор……..)