Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.
(108- қисмат)
Дар инжо мумкин аст хануз барои иддайи ин суъол пеш биёядки агар хукуматхойи тоғутхо доройи абзори саркуби қавий аст ва иқдомоти “ мунфаридини аз се абзор” хам чанон натоижи манфий барои умум ва жараёни мужохидини шариатгаройи вахдатгаро ба бор меоварад, пас дар ин сурат бароварда шудани хостахойи муслимин ва аваз шудани вазъи мовжуд чи мешавад? Оё бо чанин тўвсифи эхтимоли тағйироти бунёдин вужуд дорад? Бале, ба тури қатъий вужуд дорад.
Мо хаддиақал еки аз “ се абзори” қавий ва арзишмандро дар ихтиёр дорем. Инро бузургони мо пас аз аз бейн рафтани хилофати рошида то еки ду қарни гузашта медонистанд ва ба он амал карданд, инхо танхо абзорхойи харакати огохона ва хадафманди мо хастанд ва хеч бадили шаръий надоранд ва набояд дунболи бадили дигари гашт ва боз иддао намуд мо ба самт ва суйи ташкили хукумати исломий ала минхажин нубувват ва ташкили уммати вохида ва жамоати вохида дар харакат хастем. Касики аз ин “ се абзор” истефода накунад ва чанин иддаойи дошта бошанд ё ек аз мунофиқин ва секулярзадахои хоин ва жинояткор аст ё ек бародари жохил ва саргардони астки бояд дармон ва рохнамоий бишавад.
Мо хамиша дар баробари мухмалоти ёва сароёни ба истелохи ахлоқий ва ба истелохи мутамаддиний, чун ихвонил муфлисин ( шохайи инхирофий ихвонул муслимин) ки ғейри қобил будани шиддати амал ва ба коргирийи аслаха дар баробари куффори секуляр ва ишғолгари хорижий ва муртаддини махаллийро ба кулли зишт медонанд ва дар баробар, аз харгуна хушунати низомий дар баробари мужохидин химоят ва хамкори мекунанд ва амалан дар хидмати душманони дин ва қонуни шариат қарор гирифтанд истодем. Бигузор мунофиқин ва секулярзадахо ва риёкорон ва тожирони дин ва мардум харчи мехоханд бигуянд, бидуни тардид дар бисёри маворид амали жаррохий мархалайи хаётий ва хассос барои баргардондани зиндагий аст, ва хисси интиқом жуйи мусбат хам еки аз абзорхойи дарунийи барпойи адолат ва хаққи инкор нопазир аст.
Интиқом нишон дихандайи ин астки мўъмин дар борайи ончики дар ин дунё мегузорад бетафовут нест ва хамин ихсос мужиби тақвияти рухия ва мужиби тақвияти умидиш мешавад. Вазифайи ин “ се конол” ва ин “ се абзори “ арзишманд ин астки на танхо оташи интиқомжуйи мўъмининро хомуш накунанд балки онро харчи бештар шўълавартар ва амиқтар нигах доранд, ва ин оташи интиқомро бо рохнамоийи қонуни шариати аллох дар масири нобудийи манбаъи воқеийи куллияйи беадолатихо, тоғутхо ва зулмхо хидоят ва мудирият кунанд.
Еки дигар аз илали мухолифати жараёни муборизини шариатгаро бо “ мунфаридини аз се абзор” ба далили интиқоми фардийи онон аз фарди золими дигари нест, балки дар ин хақиқат нахуфта астки тасвия хисоб кардан бо кулли системи мовжуд бисёр мухимтар аз тасвия кардан бо ек маъмур ва хидматгузори системи мовжуд аст. Бале
«فَوَ الله لَنثأرنّ! والله لَنثأرنّ ولو بعد حين»
Ва фақат аллох медонадки мо бояд чиқадар аз куффори секуляри жахоний ва муртаддини махаллий ба хотири жиноятишон интиқом бигирем, ва расидан ба ин хадафи олий хам баъди аз қудрати иймон танхо ва танхо аз коноли он “ се абзор” тахаққуқ пейдо мекунад.
Бояд ёд бигиремки тамоми зулмхо, жиноёт ва беадолатихойи жисмий ва равоний бар алайхи мўъминин натижайи систем ва қудрати хукуматийи тоғутий мовжуд аст. Бояд ёд бигиремки дар баробари ин қудрати хукумати тоғутийи мовжудки аз пуштивонаий қудрати секуляристхойи ишғолгар ва муттахиди жахоний хам бархурдор аст бояд тамоми энержи ва интиқоми худимонро мутамаркиз кунем ва хамалоти умдайиро бар алайхи душмани умда созмондехи кунем ва ин танхо аз тариқи еки аз он “ се абзор” анжом мешавад ва бас.
Ижоза дихидки мунфаридини озодихох ва бародарони махдуд бин ва такру моки мумкин аст дорудастайи хам барои худишон тартиб дода бошанд хар андозаки дуст доранд дар мовриди таъсироти муфиди ингуна амалиётхойи низомий ихсосий ва махдуд ва мунфаридишон достон сароий ва иғроқ кунанд. Тажоруби торихий ва озмойишоти мукаррари чанд даха гузашта ва мулохазоти манхажий,ақидатий, теорик ва илмийи инқилоби исломий пайғамбарон ва сирйаи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва хулафои рошидин ва тамоми касоники ба эхсон аз инхо табаъият карданд халофи ин бавархоро ба исбот расонда аст, ва хаммайи росулон ва пейравонишон танхо ва танхо масири вахдати огохона, хадафманд ва харакатийро тей карданд, ва танхо бо харакати дар масири сахих, натижаро дар чанин холати, сипорданд ба аллох.
(идома дорад………)