Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.
(109- қисмат)
Аммо бародарони “ мунфариди аз се абзори “ мо дар бехтарин холатхо тавонистанд дар кинори соири гуруххойи жохили мухолиф садамотиро ба душмани муштаракишон ворид кунанд, аммо дар тамоми маворид бидуни хатто ек истисноъ тамоми суди хунхо ва номусхо ва молхо ва сарзаминхойишон ба жиби муртаддини махаллий ва мунофиқин ва секулярзадахойи махаллий ва дар нихоят ба жийби куффори секуляри жахоний рафта, ва сари инон ва тамоми шариатгарохо бекулох монда аст, ва самарайи хуни ин азизон жойгузин кардани ек тоғут ба жойи ек тоғути дигар ва гох аваз кардани арбобони ин тоғутхо буда аст. Ба хамин далил астки саййид Қутб рохимахуллох бо тўвзихоти дар мовриди вало ва баро, жомеъайи жохилий, тоғут ва ғейрих фарёд мезанадки мо дигар намехохем самарайи кори мо дар жийби дигарон биравад балки мо мехохем самарайи жиходимон мунтахий бишавад ба ташкили хукумати исломий ва татбиқи қонуни шариати аллох.
Ин хаққи худимон аст самарайи махсулотики коштемро худимон жамъовари кунем ва ин корро бо истефода аз он “ се абзор” ва аз он се конол анжом медихем. Камтажрубатарин ва ноогохтарин муслиминики аз хам акнун чишмиш ба зиндагийи амнтар, мураффатар ва фаолтари дар дунё ва саодати бепоёни қиёмат боз шуда аст вахдати тамоми ахзоб ва жамоатхойи мужохиди шариатгаро ва сарзаминхойи мусалмоннишинро дар олами орзу ва тасаввуроти худиш мебинад ва харакати “ мунфаридини аз се абзор” ро нопасанд медонанд.
Муслимин умидворандки аз тариқи еки аз ин абзорхо заработи мухликиро куффори секуляр ва ишғолгари хорижий ва муртаддини махаллий ворид кунанд ва ба тадриж бар зарфияти муқоваматишон дар пеймудани ин масири муборак изофа кунанд хар чандки наслхойи баъдий хам ин вазифайи мухимро ба саранжом бирасонанд мухим ин астки инон дар масири сахихи қарор гирифтанд чи самараро дар дунё бибинанд чи набинанд боз пирузанд.
. قُلْ هَلْ تَرَبَّصُونَ بِنَا إِلاَّ إِحْدَى الْحُسْنَیَیْنِ (توبه/52)
Бигу: оё дарборайи мо жуз еки аз ду неки интизор дорид: ( ё пирузий ва ғанимат дар дунё,ва ё шаходат ва бехишт дар охират.)
Бале муслимин тасмим гирифтанд аз ин пас арзиши барномахойи қонуни шариати аллох ва ваъдахойи аллох ва расидан ба еки аз ду хубихоро бо тажрубайи шахсий худишон имтихон кунанд ва қотиъона дар жихати ижоди жибхайи вохиди муслимин, яъни ташкили булуки муқтадири аз жамоатхо ва сарзаминхойи мухталифи исломий бо шўройи марказий муслимин, харакат мекунанд. Аз ин лахоз ин орзухо нишон дихандайи худи пешрафта аст.
Агар муслимин аз коноли ек аз ин се абзор натавонанд худишонро созмондехи кунанд, ва муваффақ нашаванд мисли насли аввали сахоба муттахиди жохилияти хокимро дар сарзаминхойи мусалмоннишин жору кунанд, муддати тул намекашадки чандин жанги вайронгари дигар хамчун жангхойи Ироқ ва Сурия ва Афғонистон ва Яман ва Сумоли ва Ливия ва Моли ва Миср ва Фаластин ва Миёнмор ва Африқойи марказий ва Кашмир ва ғейрих аз тариқи секуляристхойи кофар ва ишғолгари жахоний ва муртаддини махаллий бар муслимин тахмил хохад шуд ва тамомий надорад, чун секуляристхо пейваста ва хамиша бо мо хоханд жангид то мо дасти аз он чохор мафхуми динимон бардорем ва аз дарун тухий бишавем ва бишавем шабихи онхо.
. وَ لا يَزالُونَ يُقاتِلُونَکُمْ حَتَّي يَرُدُّوکُمْ عَنْ دينِکُمْ إِنِ اسْتَطاعُوا (بقره/217)
( мушрикон) пейваста бо шумо хоханд жангид то агар битавонанд шуморо аз динитон баргардонанд.
Бале, аллох таоло барои муқобила ва дафъи ин жанги тахмилий ва хамишагийи секуляристхо то рузи қиёмат бар муслимин, танхо бо жамоат аст, ва жамоати муслимин хам танхо аз тариқи еки аз он се конол тахаққуқ пейдо мекунад. Яъни агар хукумати исломий ала минхажин нубувват бошад дигар хукумати бадили исломий маъни надорад ва замоники хукумати бадили исломий вужуд дошта бошад дигар шўройи жамоатхо ва мужохидин маъни надорад, танхо замоники шўройи мужохидин маъни пейдо мекунадки хукумати бадили исломий вужуд надошта бошад ва танхо замони хукумати бадили исломий маъни дорадки хукумати исломий ала минхажин нубувват вужуд надошта бошад. дувуми ба хотири набуди аввали ва севуми ба хотири набуди аввали ва дувуми дар холати изтирор маъни пейдо мекунад. Яъни вақтики аввали буд бояд дувуми ва севумиро рахо кунид ва агар аввали набуд ва дувуми буд бояд севумиро рахо кунид ва танхо дар сурати набуди аввали ва дувумий астки метавонид аз севуми истефода кунид ва пойинтар аз ин рохи вужуд надорад.
( идома дорад………)