Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.
(111 қисмат)
Еки дигар аз мавонеъи “ вахдати огохона, хадафманд ва харакатий” “ адами мардум шиносийи шаръий” аст.
Ин монеъ дар воқеъ ба адами шинохт ва ё хатто огохихойи ғалат аз жомеъайи куффор, ва бахусус адами шинохт ва огохихойи ғалат аз вазъи мовжуди муслимин ва жомеъайи муслимин ишора дорад.
Медонемки аллох таоло мефармояд:
إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَا أَنزَلْنَا مِنَ الْبَيِّنَاتِ وَالْهُدَى مِن بَعْدِ مَا بَيَّنَّاهُ لِلنَّاسِ فِي الْكِتَابِ أُولَـئِكَ يَلعَنُهُمُ اللّهُ وَيَلْعَنُهُمُ اللَّاعِنُونَ (البقرة / 159)
Бегумон касоники пинхон медоранд ончироки аз далоили ровшан ва хидоят фуру фристодем, баъди аз онки онро барои мардум дар китоб баён ва ровшан намудаем,худо ва нафрин кунандагон ( чи аз миёни фариштагон ва чи аз миёни мўъминон инс ва жан), ишонро нефрин мекунанд.
Дар ин сурат возих ва ровшан астки , хадаф, китмони резтарин масоили қонуни шариати аллох нест, балки хадаф ин астки чижури ала басиротин бояд ин даъвати аллохро пас аз баёни сарих ва возихи ла илаха – иллаллох ва пас аз ёд додани иймон мешавад дар миёни табақоти мухталифи жомеъа ба пеш бурд?
Читури мешавад амруллох:
ادْعُ إِلَى سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَجَادِلْهُمْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَن (نحل/125)
ро дар даъватимон риоят кунем?
Читури мешавад амруллох:
: وَقُولُوا لِلنَّاسِ حُسْناً (بقره/83)
ро риоят кард?
Читури мешавад амруллох:
وَقُلْ لِعِبَادِي يَقُولُوا الَّتِي هِيَ أَحْسَنُ (اسراء/53)
ро дар мовриди табақоти мухталифи мардум ба кор гирифт?
Бо баррасийи сийрайи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мутаважжих мешавемки барои пиёда кардани ин услубхойи шаръий, ишон аз мардум шиносийи амиқий бархурдор буданд, ва дар расидан ба ахдофишон аз ин шинохт истефода мекарданд. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ба сурати куллий ек жойи мефармояд:
«الْإِیمَانُ يَمَانٍ وَالْكُفْرُ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالسَّكِینَةُ فِی أَهْلِ الْغَنَمِ وَالْفَخْرُ وَالرِّيَاءُ فِی الْفَدَّادِینَ أَهْلِ الْخَيْلِ وَالْوَبَرِ»[1]
“ Яманиён ахли иймонанд ва куфр нез аз жониби шарқ ( мантақайи куфр хез аст) аст сакинат ва оромиш дар бейни ахли ғанам( чўпонон ва касоники бо галла сарукор доранд) аст ва фахр ва риё ва дар ривояти хийлоъ ( кибр ва худ бузургбини) дар бейни сохибони шутур( молдорон) ва сохибони асб ва бодия нишинон аст.”
Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам интури мехост, асхобишро ба ахвол ва хулқиёти касоники бо онон таъомул доранд ошно кунад. Хатто замоники ба шоир ва мужрийи жанги равониш Хисон ибни Собит розиаллоху анху амр кард то секуляристхойи кофари қурайшро бо ашъориш мовриди нақд ва хажв қарор бидихад, муқаддаматан аз Абу Бакр розиаллоху анху хост то Хисон розиаллоху анхуро аз ахвол ва айём ва ахбори худишон ( дар Макка) хабардор ва огох кунад.
Ё замоники Муоз розиаллоху анхуро ба унвони ек даъватгар ва амири лашкар ба суйи мардуми Яман фристод, ба Муоз пас аз ёдовари чигунагийи бархурд ва таъомул бо аллох ва чигунагийи бархурд ва таъомул ба хаво ва нафси худиш, чигунагийи бархурд ва таъомул бо мардуми Яманро ба он ёд дод ва ба Муоз фармуданд: “ ту ба суйи қовми аз ахли китоб мерави” [2]
Ва барояш мушаххас кард бо чи қовми ва бо чи ақоиди рубару хохад шуд ва чигунагийи бархурд бо онхоро мушаххас кард ва дар сухбат кардан бо онхо барои Муоз увлавият банди кард, ва увлавиятироки барои мухотоб қарор додани ахли китоби Яман лозим будро маълум ва ошкор кард, ва аввалин амрики бояд ба инон бигуядро таъйин фармуд, баъди аз жо офтодан ва қабули аввалин моврид ба он гуфт мовриди дувум инро бигу ва баъди аз жо офтодани мовриди дувум новбат ба мовриди севум мерасад ва замоники мовриди севум хам жо офтод ва қабулиш карданд новбат мерасе ба хуб ижро кардани мовриди севуми.(идома дорад……..)
[1] صحیح مسلم ـ باب 23 ـ صفحه 52 ـ شماره 195
[2] همان ـ باب 9 ـ صفحه 38 ـ شماره 132