Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.
(122- қисмат)
Дар инжо ин шахсики бози ду сарбохтро шуруъ карда аст, дучори беморийи лажбозий ва лажожати махсуси куффор ва мунофиқин шуда, ва дар ин сифат худишро шабих ба куффор ва мунофиқин карда аст ва ба у мегуянд муъонид. Аллох таоло мефармояд:
:«ﺍﻟَّﺬِﻳﻦَ ﻳُﺠَﺎﺩِﻟُﻮﻥَ ﻓِﻲ ﺁﻳَﺎﺕِ ﺍﻟﻠَّﻪِ ﺑِﻐَﻴْﺮِ ﺳُﻠْﻄَﺎﻥٍ ﺃَﺗَﺎﻫُﻢْ ﻛَﺒُﺮَ ﻣَﻘْﺘًﺎ ﻋِﻨْﺪَ ﺍﻟﻠَّﻪِ ﻭَﻋِﻨْﺪَ ﺍﻟَّﺬِﻳﻦَ ﺁﻣَﻨُﻮﺍ ﻛَﺬَﻟِﻚَ ﻳَﻄْﺒَﻊُ ﺍﻟﻠَّﻪُ ﻋَﻠَﻰ ﻛُﻞِّ ﻗَﻠْﺐِ ﻣُﺘَﻜَﺒِّﺮٍ ﺟَﺒَّﺎﺭٍ» (ﻏﺎﻓﺮ: 35 ).
Онон касонияндки бидуни хеч далилики ( аз ақл ё нақли дар даст) дошта бошанд, дар баробари оёти илохий ( мовзеъгирий мекунанд ва ) ба ситиз ва кишмикиш мепардозанд. ( чанин жидоли беасос ва нодурустий бо оёти илохий) мужиби хашми азими худо ва касони хохад шудки иймон оварда бошанд. Ингуна худованд бар хар дилики худ бузургбин ва зургу ва мутакаббир бошад, мухр мезанад ( ва хисси ташхисро аз он мегирад).
Мутаъассифона ин мусалмони муъонид дар чизи хам худишро шабихи ба куффор кардаки намешавад барояш кори кард, ва танхо метавонем онро рахояш кунем ба холи худиш: “ зархум” рахойишон кун. Аллох таоло ба он даста аз муслиминики дар дорудастайи мунофиқин ва секулярзадахо қарор гирифтанд ва шабихи куффор шуданд мефармояд:
فَأَعْرِضُواْ عَنْهُمْ إِنَّهُمْ رِجْسٌ وَمَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ جَزَاء بِمَا کَانُواْ یَکْسِبُونَ (توبه/95)
Аз ишон ругардон шавид ва дури кунид, бегумон онон палиданд ва ба кейфари корхойики мекунанд жойгохишон дўзах аст.
Чиро ин мусалмони лажбозики дар ин сифат худишро шабихи куффор ва мунофиқин кардаро бояд рахояш кунем ба холи худиш? Ва азаш руйи гардон бошем? Чун аввалан худи ин шахси лажбоз асбобишро фарохам карда аст, ва бо хақгуризийики барои худиш интихоб карда аст хоста ё нохоста дар гунохони фуру рафта аст, ва гох дар ек гунох ва ширки мисли тафарруқ худишро ғарқ карда аст ва бар он исрор дорадки имкони берун оварданиш хам нест. Ширки тафарруқки аз ширки гусола парасти бадтар аст в ширки гусола парасти ва амсолихимки танхо ва танхо бо омадани рахбари мовриди пазириши хамма аз бейн меравад, аммо ин мусалмонони лажбоз худишонро дар мурдоби ширки бадтар аз гусола парасти меандозанд ва бар он хам исрор мекунанд.
Мо мехохем хаққиро ба у бигуемки худиш ба он огохий ва яқин дорад, аммо лажожат мекунад ва халофишро анжом медихад. Замоники аллох таоло мефармояд:
«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ»
Яъни инхо” мўъминини” хастандки аз фирқайи ножия ва тоифайи мансураки ахли қитол хам хастанд ва инро оёти баъдий ровшан мекунад
«إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيَانٌ مَرْصُوصٌ»
Пас мухотоб мўъминин хастан на мунофиқин ва секулярзадахо; аммо ин мўъминин хақро медонанд ва хатто таблиғиш хам мекунанд аммо бо вужуди ин огохихо ва шинохт ва яқин, амали бар халофи инро анжом медиханд. Ин бечораки дар ин сифат худишро мисли куффор карда аст агар ба у бигуем:
وَإِذَا قِیلَ لَهُ اتَّقِ اللّهَ أَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالإِثْمِ فَحَسْبُهُ جَهَنَّمُ وَلَبِئْسَ الْمِهَادُ (بقره/206)
Ва хенгомики биду гуфта мешавад: аз худо битарс, азамат( ва нухувват, сарупо) уро фаро мегирад ва гунох мекунад. Пас дўзах уро басанда аст ва чи бад жойгохи аст.
Аллох таоло ба ин мўъминики худишро мисли мунофиқин ё секулярзадахо карданд мисли мунофиқин ба онхо мухлат медихад то бештар дар гил фуру бираванд. Чун тамоми роххойи нажотро,руйи худишон бастанд:
:« وَیَمُدُّهُمْ فِی طُغْیَانِهِمْ یَعْمَهُونَ»(بقره/15)
Ва ононро рахо карда то куркурона ба саркашийи худ идома диханд. Аллох таоло дар мовриди куффорики тамоми роххойи нажотро руйи худишон бастанд фармуда:
ذَرْهُمْ يَأْكُلُوا وَ يَتَمَتَّعُوا وَ يُلْهِهِمُ الْأَمَلُ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ (حجر/3)
Бигузор ва бухуранд ва бахравар шаванд ва орзу ононро ғофил ва саргарм кунад. Билахара ( натижайи ин бетафовутихо ва орзухойи ғалатро) хоханд фахмид. Ё дар жойи дигари дар мовриди мушрикин ва секуляристхойи кофар мефармояд:
«وَ نَذَرُهُمْ فِي طُغْيانِهِمْ يَعْمَهُونَ» (انعام/110)
Ва инхоро ба худишон вогузор мекунем ва рахойишон мекунем то дар туғён ва саркашийи худ саргардон ва вайлон ва сардамгум шаванд.
(идома дорад……..)