Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.
(123- қисмат)
Бале, танхо корики мешавад бо инсони лажбоз анжом дод рахо карданиш аст ва бас. Чи мусалмони олудайи бошад ва дар дорудастайи мунофиқин қарор гирифта бошад ва чи кофар бошад. Аммо намешавад бо кинорагирий ва рахо кардани интури ашхос аз садамоти онхо дар амон монд, чиро? Чун инон дар баробари хақ ва пейравони хақ жибхагирий мекунанд ва дар бисёри мавориди жанги нарм ва мусаллахонаро хам бар муслимин тахмил мекунанд, онхоики дар сафи муслимин мемонанд екжури жангро бар муслимин тахмил мекунанд ва куффори ошкор хам ек жури дигар. Дар ин сурат лозим аст бо мунофиқин ектури бархурд кард ва бо хар кудом аз куффори даража 1 ва 2 ва 3 хам муносиби худиш,аммо бо чи василайи? Танхо омили боздоранда қуввати астки аллох таоло дар мовридиш мефармояд:
وَ أَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَمِنْ رِباطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَ عَدُوَّکُمْ(انفال/60)
Ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фармуда манзур аз он қувват аслаха аст. Агар мо чанин қудратиро тахия накунем ба ночор дар бозийи ду сарбохти ворид мешавемки лажбозхо шуруъиш карданд ва ночоро ва бояд қудрати болотар ва боздоранда ба вужуд биёваремки дар сурати изтирор дар ботлоқи лажбозхо наёфтем.
Дар инжо ончи мояйи таъажжуб аст ин астки , дастайи аз муслимини ба зохир мужохиди хастандки хамин масирро мераванд, ва ин ашхос дар ин сифат худишонро шабихи мунофиқин ва куффор мекунанд. Интури ин ашхос ошкоро бо лажбозихойи худишон ба вахдати огохона, хадафманд ва харакатийи муслимин садама мезананд, ва дар баробариш қарор мегиранд, ва асбоби тафарруқ ва залилийи бештари муслимин мешаванд, ва харгиз хозир намешаванд аз коноли се абзори шаръий ба сурати муттахид ба самти суйи хадафи вохиди муслимин харакат кунанд.
Ман ба ин ашхоси лажбоз ва мужохидики танхо худишон метавонанд барои худишон кори кунанд ва худишонро аз ин сифати зишти куффор ва мунофиқин нажот бидиханд танхо каломи аллохро мерасонамки мефармояд:
: یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَوَلْتَنظُرْ نَفْسٌ مَّا قَدَّمَتْ لِغَدٍ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ خَبِیرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ * وَلَا تَکُونُوا کَالَّذِینَ نَسُوا اللَّهَ فَأَنسَاهُمْ أَنفُسَهُمْ أُوْلَئِکَ هُمُ الْفَاسِقُونَ(حشر/18-19)
Эй мўъминон! Аз худо битарсид ва хар каси бояд нигох кунадки чи чизиро барои фардо( йи қиёмати худ) пешопеш фристода аст. Аз худо битарсид,худо огох аз хар он чизи астки мекунид. Ва монанди касони набошидки худоро ( бо адами пейравий аз шариат ва қавониниш) аз ёд бурдид, ва худо хам худишонро аз ёд ёди худишон бурд! Онон фосиқин ва берун равандагон ( аз худуди шароиъи илохий) хастанд.
Шумо бародарон ва хохарони бо ла илаха ва куфр ба тоғути худитон ва эъломи иллаллох ва иймон ба аллох эълом кардидки дар баробари кулли қавонини шариати аллох аз стротежики “ самиъна ва атоъна” пейравий мекунид, ва рузона билижбор чандин бор таъаххуди “ ийяка наъбуду ва ийяка настаъин” додид, ва аз аллох таоло дар баробари ин корхо ва ин таъаххуд хостидки шуморо ба “ сиротол мустақим” хидоят кунад, рохи ононики ба онон неъмат дода “ сиротоллазина анъамта алайхим” на ононики аз онхо ғазаб гирифта ва на ононики саргардонишон карда аст.
Ононики ба онон неъмат дода аст инон хастанд:
وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِکَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَوَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِکَ رَفيقاً
Инон аз аллох ва росулиш итоат мекунанд ва бидуни шак жузъи онони нестандки ахли лажбози ва ахли
«لِمَ تَقُولُونَ مَا لا تَفْعَلُونَ»
бошанд. Ин сифат ва вижагихойи лажбозий ва такаббур моли мағзубин ( куффор) ва саргардонхо ва золлин ва мунофиқин ва секулярзадахост на моли мўъминин. Ба худитон биёйид ва дар баробари вахдати огохона, хадафманд ва харакатийи муслимин монеъ ва сад нашавид.
(идома дорад…….)