Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.
(48- қисм)
Бизларнинг вазифамиз аллохни шариатидаги қонунларни стротегияси ва тактикасини баён қилишдур, энди бундай қонун ва суннатларга тобеъ бўлиш ё бўлмаслик шахсларни ўзига боғлиқ, биз уларни қиёматдаги вакили хам эмасмиз ва уларни қалбини билиш хам қўлимиздан келмайди:
وَمَا أَنَا عَلَيْكُمْ بِوَكِيلٍ (یونس/108) و « لَسْتُ عَلَيْكُمْ بِوَكِيلٍ »(انعام/66).
Шунга қарамасдан росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладиларки:
إِنَّ مِنْ شَرِّ النَّاسِ، رَجُلًا فَاجِرًا، يَقْرَأُ كِتَابَ اللَّهِ لَا يَرْعَوِي إِلَى شَيْءٍ مِنْهُ.
“Қуръон”ни ўқийдиган, аммо ўзини амалларида ўзгариш вужудга келтирмайдиган фожир шахслар, энг ёмон инсонлар жумласидан хисобланади.
Чунки аллохни ризоси ва инсонларни озодлиги,саодати
« يُغَيِّرُوا مَا بِأَنْفُسِهِمْ »( رعد/ 11)
га боғланган ва худди парвариш қилинган пилла қуртига ўхшаб оқибатини ўйлаб ўтирмасдан унга одат қилган, ўрганган шахслар,ахзоблар,жамоатлар, гурухлар ўзига қарамлик, худбинлик ва олдиндан хукм қилишдек хатарли қўрғондан ўзларини нажот беришлари лозим ва бутун эътиборлари ва диққатларини хамма қабул қиладиган рахбариятни янгидан қайтишига яъни нубувват манхажига асосланган исломий хукумат ва вохид улил амр шўроси, вохид уммат ва вохид жамоатга қаратишлари керак.
Сабиқунал аввалуннинг мана бу жамоатларни мухофизат қилиш борасидаги энг кўзга кўринган сифатларидан бири шу эдики, улар ўзларини бирдамлиги ва вахдатини ўзига хос сезгирлик билан мухофизат қилишади ва улар хатто ўзларига тафрақага олиб борувчи фикрларга сабаб бўладиган васвасаларга хам йўл беришмайди, уларнинг мусулмонларга нисбатан кўз-қарашлари хусни зонга асосланган. Улар исломий хукуматни панохидаги улил амр шўросини ва вохид умматни ва вохид жамоатни асосида вужудга келган мусулмонларнинг жамоатидан хеч кимни осонлик билан чиқариб юборишмайди ва уларнинг ўзлари хам мана бундай жамоатлардан заррача узоқлашишмайди. Чунки улар ишонч билан қуйидагиларни дарк қилган эдилар:
انه مَنْ فَارَقَ الْجَمَاعَةَ شِبْرًا فَمَاتَ فَمِيتَةٌ جَاهِلِيَّةٌ
Кимки жамоатдан бир қарич узоқлашиб ўлса, жохилона ўлган бўлади. Жамоатдан бу равиш билан чиқишлик хам, исломий хукуматни ва уни вохид ижмоъсини итоатидан чиқишлик ва мусулмонларни орасида тафарруқни ижод қилишлик ва мусулмонларни, мўъминларни ўртасида жангни ва урушни вужудга келтириш ва нихоят ишни жохилий жангларгача олиб бориш хисобланади, бу ерда шахсни иймонини хам хурмат қилинмайди ва аллохга самиъна ва атоъна бўйича мусулмонларни қонуни,молини,номусини хифз қилиш ва бошқа шаръий ишлар борасидаги аллохга берилган ахдга ва паймонга хам риоят қилинмайди, ва буни оқибатида кўр-кўрона, ақлни ишлатиш ва шаръий сахих дарк билан олиб борилмаган, миллатчиликка ва қавмпарасликка, нафратга, жохилиятга асосланган жанглар вужудга келади, натижада эса йиллар давомида мана бундай кўр-кўрона жангларга гувох бўламиз:
وَمَنْ قَاتَلَ تَحْتَ رَايَةٍ عِمِّيَّةٍ، يَغْضَبُ لِعَصَبَةٍ، أَوْ يَدْعُو إِلَى عَصَبَةٍ، أَوْ يَنْصُرُ عَصَبَةً، فَقُتِلَ، فَقِتْلَةٌ جَاهِلِيَّةٌ .
Кимки кўр-кўрона жангни байроғи остида жанг қилса ва қавмпарастлик учун ғазабланса ва унга давъат қилса ва унга ёрдам берса ва шу йўлда ўлдирилса, у жохилий ўлим билан кетибди.
Хўп, энди биз ўртада мусулмонларни вохид жамоатига эга эмасмиз,балки юзлаб ва хатто минглаб ранго-ранг, хилма-хил жамоатларимиз бор. Нима учун? Чунки вохид ижмоъга эга эмасмиз. Ва мана бу вохид ижмоъ хам вохид умматдан ва вохид уммат хам вохид улил амр шўросидан вужудга келади, мана бу шўрони ўзи хам нубувват манхажига асосланган исломий хукуматни ютуқларидан бири саналади.
Демак мана бу юзлаб хилма-хил жамоатларнинг мавжудлиги шаръий асосга эга эмас ва хеч ким ўзини жамоатидан чиққан кишиларни хадисдаги оқибатга шомил қила олмайди. Балки мана бу тарқоқ жамоатлар изтирорий холатда мужохидлар шўроси ва нубувват манхажига асосланган исломий хукуматни ташкил қилиш томон харакат қилиш учун танхо абзор хисобланади. Буларнинг хаммаси вохид ижмоъга ва вохид жамоатга етиш учун абзор ва воситадур. Нубувват манхажига асосланган исломий хукуматдан келиб чиққан вохид умматни ва вохид улил амр шўросини махсулоти бўлмиш мана бундай вохид ижмоъга етган пайтимизда, дархақиқат вохид жамоатга хам етган бўламиз. Бу холатда росулуллох саллаллоху алайхи васалламни сўзларига кўра:
مَنْ خَلَعَ يَدًا مِنْ طَاعَةٍ لَقِيَ اللَّهَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ لَا حُجَّةَ لَهُ.
Очиқ-ойдин кўриниб турганидек, жамоат борасидаги аллохни шариатидаги қонуннинг мана бу дастурини татбиқ қилишликни, фақат ва фақат мусулмонларнинг вохид жамоати шаклланган суратдагина имкони бўлади холос, унинг энг олий шакли эса дорул исломда ва нубувват манхажига асосланган исломий хукуматда ёки изтирорий бадал хукуматда ўзини кўрсатади, мана бу манзурни қўлга киритгунимизгача изтирорий холатда фақат каттароқ жамоатлар ва жамоатларни шўроси шаръий асосга эга бўла олади, аммо буни тескариси мумкин эмас.
(давоми бор……..)