Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.
(125- қисмат)
Возих астки дифоъ ва хатто хамла, еки аз заруриёти зиндагийи инсон ва хатто ғаризайи муштараки бейни инсонхо ва хайвоноти солим аст. Дар хайвонот, аллох таоло ек барномайи собитиро ба онхо дода аст ва онхо хам мутаносиб бо шароити жуғрофиёий ва ниёзхойишон таслими вазъи мовжуд мешаванд ва ижборан ба кориш мегиранд, аммо аллох таоло бо ихтиёрики ба инсонхо дода аст,бо қавонин ва барномахойи мушаххас ва муъайян, ин “ хушунатро” ба унвони ек зарурати зиндагий – мисли соири заруратхойи зиндагий мисли гурснагий ва ташнагий ва шодий ва ниёзхойи жинсий ва ғейрихро – хидоят мекунад, ва ба инсонхо барнома медихадки читури ин хашмро мудирият ва хидоят кунанд.
Албатта, дар қуръон вожайи “ хушунат” вужуд надорад, аммо ба жойиш каламоти вужуд дорандки хамин маъниро мерасонанд мисли “ ғилзат” ва “ шиддат”ки хар ду мутародиф бо хушунат хастанд. Вожа “ ғилзат” яъни: хушунат, шиддат, дурушти ва тундхуйики дар муқобили риққат ва нарми ба кор меравад. Аллох таоло мефармояд:
یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ قَاتِلُواْ الَّذِینَ یَلُونَکُم مِّنَ الْکُفَّارِ وَلْیَجِدُواْ فِیکُمْ غِلْظَةً وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ مَعَ الْمُتَّقِینَ (توبه/123)
Эй мўъминон! Бо кофарони бижангидки ба шумо наздиктаранд,( хамчунонки алъон секуляристхойи кофари жахоний ва муртади махаллий наздиктарин куффор ба мо хастандки гох дар сари суфрахо ва хонуводахо ва махалла ва русто ва шахримон хам вужуд доранд) ва боядки аз шумо шиддат ва хиддат( ва журъат ва шахомат ва тундхуйи) бибинанд. Ва бидонидки аллох бо пархезгорон аст.
یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ جَاهِدِ الْکُفَّارَ وَالْمُنَافِقِینَ وَاغْلُظْ عَلَیْهِمْ وَمَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمَصِیرُ (توبه/73)
Эй пайғамбар! Бо кофарон ва мунофиқон жиход кун ва бар онон сахт бигир ( ва хашин бош) ва жойгохишон дўзах аст ва чи сарневишти бадий ва чи жойгохи зишти аст!
Дар инжо хушунат ва шиддат бо мунофиқин ва секулярзадахо бештар рухий ва равоний ва жанги сард аст, аммо ба куффори ахли китоб мумкин аст дар марохили хамма жониба бошад, хам жанги сард хам гарм, ва дар марохили танхо жанги равоний ва нарм бошад, аммо дар тамоми холат жанги бо мушрикин ва секуляристхойи кофари ва муртадддин, хам жанг нарм аст хам гарм ва хамма жониба аст.
“шиддат” хам яъни: ғилзат, салобат ва сахти, ва дар муқобил риққат ва рухамоъ ба кор меравад. Дар ин сурат вожа “ хушунат” ба маъни : шиддат, дуруштий ва дуруштхуйи астки дар муқобили нармий қарор мегирад, онхам хушунатики дар он рахм нест. [1]
«مَحَمَّدٌ رَسُولُ اللّهِ وَ الَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ، رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ…» (فتح/29)
Мухаммад фристода худо аст, ва касоники бо у хастанд дар баробари кофарон тунд ва хашн ва сарсахт, ва нисбат ба екдигар мехрабон ва дилсузанд. Бале, дар баробари мўъминин:
«فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللّهِ لِنتَ لَهُمْ وَلَوْ کُنتَ فَظّاً غَلِیظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ» (آلعمران/ 159)
Аз парту рахмати илохий астки ту бо онон нармиш намуди. Ва агар дуруштху ва сангдил буди аз пейромуни ту пароканда мешуданд.
Бале хамчунонки нарми ва
«لِنتَ لَهُمْ»
ва барқарорийи системи бародарийи исломий
«إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ»
Ва нишон додани тавозеъ дар баробари мўъминин
«وَ اخْفِضْ جَناحَكَ لِلْمُؤْمِنِينَ»
Ва хатто нишон додани залилий дар баробари мўъминин
«أَذِلَّةٍ عَلَى المُؤمِنينَ»
Ек ниёз аст, ба хамон шева дар баробари муслимини мужрим хам масрафи хашм ва надоштани мехрабоний дар ижройи худуд бар ин мужримин ек ниёз аст, ба унвони мисол аллох таоло мефармояд:
الزَّانِیَةُ وَالزَّانِی فَاجْلِدُوا کُلَّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا مِئَةَ جَلْدَةٍ وَلَا تَأْخُذْکُم بِهِمَا رَأْفَةٌ فِی دِینِ اللَّهِ إِن کُنتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْیَوْمِ الْآخِرِ وَلْیَشْهَدْ عَذَابَهُمَا طَائِفَةٌ مِّنَ الْمُؤْمِنِینَ (نور/2)
Хар ек аз зан ва марди зинокорро сад тозиёна бизанид ва дар ( ижройи қавонини) дини худо раъфат ( ва рахмат) нисбат бадишон надошта бошид, агар ба аллох рузи қиёмат иймон дорид, ва бояд гурухи аз мўъминон бар шиканжайи ишон хозир бошанд.
Ин шарт хийли хатарноки аст, барои хамин каси дар ижройи ин худуди аллох бар мужримини мусалмон хатто наметавонад мисли Усома бин Зайд розиаллоху анхума шафоат ва васотати хам бикунад, ва агар дучори чанин иштибохи хам бишавад бо жавоби кубандайи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мувожих мешавадки:
أَتَشْفَعُ فِي حَدٍّ مِنْ حُدُودِ اللَّهِ؟!،
( оё дар баробари ижройи хадди аз худуд ва муқаррароти аллох васотат ва шафоат мекуни?)
ثُمَّ قَامَ فَاخْتَطَبَ، ثُمَّ قَالَ: إِنَّمَا أَهْلَكَ الَّذِينَ قَبْلَكُمْ، أَنَّهُمْ كَانُوا إِذَا سَرَقَ فِيهِمُ الشَّرِيفُ تَرَكُوهُ، وَإِذَا سَرَقَ فِيهِمُ الضَّعِيفُ أَقَامُوا عَلَيْهِ الحَدَّ، وَايْمُ اللَّهِ لَوْ أَنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ مُحَمَّدٍ سَرَقَتْ لَقَطَعْتُ يَدَهَا. [2]
Ва сўганд ба аллохки агар Фотима духтари Мухаммад дузди мекард хатман дастишро қатъ мекардам.
(идома дорад………)
[1] لسان العرب . فرهنگ معين، فرهنگ عميد.
[2]رواه البخاري (3475) ، ومسلم (1688) ..
