Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.
(133- қисмат)
Ошкор аст ғазаб ва хашм мисли хурданихо ва нушиданийхо ва соири ниёзхойи инсон хам хуб ва бажойиш хаст, хам бад ва нобажош. Хубиш они астки бо қонуни шариати аллох мудирият ва контрол ва хидоят мешавад ва дар ин масири қонуни шариати аллох хам аз он истефода мешавад, аммо мусалмоники мудирият ва контрол ва хидояти хашм дар масири қонуни шариати аллохро балад нест ба иштибох хашмро дар рохи дигари истефода ва масраф мекунад. Масалан хашмики бояд руйи муртад рехта бишавад ба иштибох руйи ек ахли қиблайи рехта мешавадки муртад нест,хашмики бояд руйи ек дузд тахлия бишавад ба иштибох руйи каси тахлия мешавадки дузд нест, хашмики бояд руйи ек мушрик ва секуляр тахлия бишавад ба иштибох руйи ек кофари ахли китоб ё шабихи ахли китоб ё мусалмони ахли қиблайи тахлия мешавадки секуляр ва мушрик нестанд, хашмики бояд руйи ек хавориж рехта бишавад ба иштибох руйи ек мусалмони рехта мешавадки хавориж нест ва ғейрих.
Дар ин сурат агар касиро дидидки хашмишро дар масири ғейри шаръийи он истефода мекунад шак накунидки:
-Ё арзишхо ва боядхо ва қавонини контроли хашмиш фосиданд мисли секуляристхо ва соири куффор.
– Ё мусалмони астки дар дорудастайи мунофиқин ва секулярзадахо қарор гирифта аст.
– Ё мумкин аст мусалмони бошадки ба беморийи такаббур ва аворизи он мисли лажбозий ва тафарруқ ва хашми нобажо ва ғейрихки мухтасси куффор ва мунофиқин аст олуда шуда бошад.
-Ё инки мусалмони жохили аст ва равиши контрол ва мудирияти хашмро ба самт ва суйики аллох таъйин карда балад нест ва бо маъжунхойики ба номи дин ба у хуронданд номутаодил ва номезон шуда аст.
Арз кардемки пайғамбарон бо овардани қонуни шариати аллох, дар воқеъ омили таодули даруний ва рафторийи миёни инс ва жинро аз тарафи аллох таоло ироя доданд, холо читури ин инсони мутаодил мешавад ба инсони номутаодил ва номезон? Бо ирояйи ғалати ин қавонин ба у,ё ирояйи ноқиси он ба у; холо чи амдий бошад чи ғейри амдий бошад. ба хамин рохати ек инсони номутаодил ва номезоний тўлид мешавад.
Дар маворидики “ аимматул музиллин” ё
« دُعَاةٌ عَلَى أَبْوَابِ جَهَنَّمَ»
Ва уламойи суъ амдан қавонини шариати аллохро ба ғалат ё ноқис ба шахс мерасонанд, ибтидоъ додахо ва масоили фикрийро дасткорий мекунанд, ва бо қотиъ кардани хақ ва ботил бо хам, хақро огохона ва ба мейли худишон ва амдан мепушонанд, яъни фақат ботилро ба хурди шахс намедиханд, балки ин ботилро бо хақ қотиъ мекунанд баъдан онро мекунанд дар хулқумишон. Дар холики аллох мефармояд:
: وَ لاتَلْبِسُواالْحَقَّ بِالْباطِلِ وَ تَكْتُمُواالْحَقَّوَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ (بقره/42)
Ва хақро бо ботил наёмизид, ва хақро пинхон накунид ва холи онки медонид.
Замоники чанин маъжунийро тўлид карданд – мисли маъжуни салафиюн тўлид шудайи дастгоххойи иттилоати англиз ва амрико ва оли саъуд – ин маъжунро аз конолхойи аррувайбиза ва уламойи суъ ба муслимин ироя медиханд, ва муслимини фариб хурда хам бар руйи хамин матолиби дасткори шуда ва тақаллубий хисоб мекунанд, ва бо хамин мухосиботи ғалат, хушунат ва вало ва бароъ худишонро танзим мекунанд; ва ба хамин содагий тибқи нақшахойи душманонишон амал мекунанд, ва нохоста нақшайи душманонишонро дар замин пиёда мекунанд. Бози бо истилохоти мисли мушрикин, муртаддин ва хавориж тавассути душманони қонуни шариати аллох ва уламойи дарборийи оли саъуд ва марожиъи тақлидий мисли Абу Басир ва Абу Қатода ва ғейрихки дар дорул куфр ва хатто дорул харбхойи чун англиз ва ғейрих сокинанд боризтарин мафохими хастандки аз рузхойи поёнийи хукумати бадили изтирорийи исломий усмоний то кунун роиж шуданд, ва то кунун илова бар амиқтар кардани тафарруқ миёни муслимин ва мохкам кардани пояхойи куффори ишғолгари хорижий ва муртаддини махаллий омили рехта шудани хуни хазорон мусалмон шуданд.
Пас мушкили аслий дар ақида ва фахми масоили даруний аст, ва тамоми аъмоли зохирий ва рафторхойи амалий хам бар асоси хамин масоили даруний шикл мегирад. Мехохид рафторхоро тағйир бидихид бояд ақоид ва афкорро аваз кунид. Хамон корики тамоми пайғамбарон карданд ва хамин алъон хам куффор дар жанги равоний фархангишон бар алайхи муслимин анжомиш медиханд.
(идома дорад……..)