Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.
(139- қисмат)
Замоники росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аз Сумома ибни Усолки ба сутуни масжид бастаниш мепурсидки:
«مَاذَا عِنْدَكَ يَا ثُمَامَةُ؟
“ эй Сумома дар чи фикри?( чи дар сар дори ва фикр мекуни чигуна бо ту рафтор хохам кард?) Сумома гуфт: эй Мухаммад, интизори хейр ва хуби дорам; агар маро ба қатл бирасони, касиро куштики мустахаққи қатл аст ( аммо агар миннат бигузори ва маро озод куни) бар фарди сипосгузори миннат находи; ва агар мол мехохи хар чи мехохи талаб кун ба ту дода мешавад. Аммо росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар нихоят бидуни гирифтани чизи мефармояд:
« :«أَطْلِقُوا ثُمَامَةَ»
“Сумомаро боз кунид”. Пас аз онки уро боз карданд ба нахлистони наздики масжид рафт ва ғусл кард ва ба масжид омад ва гуфт:
«أَشْهَدُ أَنْ لَاإِلَهَ إِلَّااللهُ، وَ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ»
Эй Мухаммад, сўганд ба аллох то пеш аз ин дар руйи замин чехрайи манфуртар аз чехрайи ту назди ман набуд аммо имруза чехрайи махбубтар аз чехрат назди ман вужуд надорад. Сўганд ба аллох то пеш аз ин назди ман дини манфуртар аз дини ту набуд алъон дини ту писандидатарин динхо назди ман аст…….. бале, ин яъни мудирият, контрол ва махорати хашм дар маворидики лозим аст гузашт бишавад ва бейни хуб ва хубтар шахс хубтарро интихоб мекунад, чи ин гузашт дар мовриди ек мусалмон бошад ё кофар бошад. ин гузашт яъни изофа кардани қудрат бар қудрат. Ва касики интури гузашт мекунад хамон диловар ва пахлавони воқеий аст.
1-Абзори дигарий контрол ва мудирияти хашм тағйири холати физикий аст: агар фард истода аст бинишинад ё агар нишаста аст боистад, ё ками рох биравад, ё дар сурати имкон маконро тарк кунад, масалан агар дар манзил аст берун биравад ва маконро куллан тарк кунад.
2-Еки дигар аз абзорхойи шаръий вузуъ гирифтан аст: чун дар холати хашм, дамойи бадан боло меравад ва боиси суръати гардиши хун мешавад ва боиси кохиши хушёрий ва контроли ирода мешавад. Вузуъ гирифтан боис мешавад дамойи бадан пойин биёяд.
- еки дигар аз абзорхойи шаръийи мудирияти хашм нишон додани мезони ахамияти шаръийи омили хашм ва машғул шудан ба корхойи дигар астки аз ин мухимтар хастанд. Масалан замоники мебинемки иддайи мисли гусола парастон замони саййидина Хорун даъват бо басират онхоро сари рох намеоварад ин боиси хашми мо мешавад,аммо агар мо ин хашмимонро тахлия кунем боиси ширки бузургтари ба номи тафарруқ мешавад ва аз ширки кучактар ба ширки бузургтари мунтақил шудем, барои хамин кулли талоши худимонро мегузорем руйи хифзи вахдат ва адами тафарруқ то замони бозгашти рахбарияти мовриди қабули хаммаки имруза танхо аз тариқи шўройи вохид, ижмоъи вохид ва уммати вохид ва жамоати вохид аз тариқи он се конол ба вужуд меояд. Дар инжо ин ширкики муртакиб шуданд моро ба хашм меоварад аммо ширки тафарруқ аз он бадтар аст ва мо ба харакати ба самти суйи ба вужуд овардани рахбари мовриди қабули хамма машғул мешавем.
Ё дар масири харакитимон аз фард ба жамоат ва аз жамоат ба мажлиси шўрои мужохидин ва аз ин ба хукумати бадили изтирорийи исломий то замоники ба хукумати исломий ала минхажин нубувват мерасем мумкин аст дар ин масир бо умаройи фожири бархурд кунемки фужури онхо моро ба хашм биёварад аммо замоники ахамияти сипар будани чанин амири, ва дафъи куффори ишғолгари жахоний ва муртаддин ва мунофиқин ва секулярзадахойи дарандайи махаллий, ва ахамияти харакат аз тариқи се абзор ва ташкили уммат ва расидан ба ахдофимонро нигох мекунем мебинемки ин маворид аз он фужурики ба худи шахс бармегардад мухимтар аст ва худимонро ба ин умури мухимтар машғул мекунем. Хамон корики амсоли ибни Таймия ва Салохиддин Айюбий анжомиш доданд.
1-Еки дигар аз абзорхойи шаръий контрол ва мудирияти хашм ва хидояти он дар масири шаръияш тақвияти бурдборий ва сабр бо ёдгири оёт ва аходис, мутолаъайи саргузаштхо ва ё гуш додан ё ширкат дар суханронихойи астки дар мазаммати хашми нобажо ё хашми саркуб шуда ва гандида гуфта шуданд.
2-Еки дигар аз абзорхойи шаръий мудирияти хашм, шинохти сахихи хуқуқи дигарон ва интизор доштан чанин бархурдхойи аз тарафи муқобил аст, чун хамма инсон хастем ва доройи иштибох. Дар мовриди шинохти хуқуқи дигарон метавонем ба сифориши ислом ба чигунагийи бархурд бо занхо ишора кунем.
Дар ин замина мисолиро хидматитон арз кунамки чигуна шинохти сахих хуқуқи дигарон метавонад дар мудирияти хашм ба мо кўмак кунад: ибни Хажар Хейтамий ва иддайи дигар аз уламо зикр кардандки шахси омад пеши Умар ибни Хаттобки аз ғур заданхойи хонумиш шикоят кунад, замоники ба дари хонайи Умар ибни Хаттоб расид мутаважжжих шудки хонуми Умар хам хаминтури дорад руйи сари Умар ғур мезанад ва Умар чизи намегуяд; барои хамин аз шикоят кардан мунсариф шуд ва бо худиш гуфт: агар ин холи амирал мўъминин боша холи ман бояд читури бошад? барои хамин баргашт.
(идома дорад……..)
