Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.
(148- қисмат)
Дар хамон ибтидойи амр росулуллох саллаллоху алайхи васаллам илова бар яхуд бо мушрикини онжо хам муттахид мешавандки еки аз бандхойи пеймони Мадина ин буд: хеч мушрики хақ надорад мол ва жони фардий аз қурайшро панох дихад ва ё алайхи мўъмини аз у химоят кунад. Ба дунболи он, шароити пеймоннома бо яхуд хам зикр мешавад.
Илова бар ин замоники хукумати марказий секуляристхойи шибхи жазира арабистон бо қабилайи секуляри бани бакр муттахид шуданд, хукумати исломий хам бо қабилайи секуляри хузоъа муттахид шуд, албатта ғейри аз ин росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бо қабоили секуляри дигари бар алайхи хукумати марказий секуляристхо дар Макка муттахид шуда буданд мисли:
Пеймони адами тажовуз бо қабилайи жухайна. Ин қабила аввалин қабилайи будки хайъати аз тарафи хукумати исломийи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам барои бастани пеймон назди онхо эъзом шуданд. Бар асоси пеймоники бо онхо баста шуда буд онхо метаванистанд бо муслимин ва куффор равобити ексони дошта бошанд ва аз каси пуштибоний накунанд. Рози шудани хукумати исломий ба пеймони дар ин хадди хийли мухим аст.
Ё мисли пеймони адами тажовуз бо мушрикин ва секуляристхойи бани мудлиж дар соли дувуми хижрий. [1]
Ё мисли пеймон бо мушрикин ва секуляристхойи бани замара дар соли дувуми хижрийки: мафоди қарордод бо онхо интури буд:
بِسْمِ اللهِ الرّحْمَنِ الرّحِیمِ. هَذَا کِتَابٌ مِنْ مُحَمّدٍ رَسُولِ اللهِ لِبَنِی ضَمْرَهَ، فَإِنّهُمْ آمِنُونَ عَلَى أَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ، وَأَنّ لَهُمْ النّصْرَ عَلَى مَنْ رَامَهُمْ إلّا أَنْ یُحَارِبُوا فِی دِینِ اللهِ مَا بَلّ بَحْرٌ صُوفَهً، وَإِنّ النّبِیَّ إذَا دَعَاهُمْ لِنَصْرِهِ، أَجَابُوهُ…[2]«
Ин пеймони аст аз Мухаммад росули худо бо бани замара, мабний бар инки жон ва моли ин тоифа дар амният хохад буд ва “ то дар дарё садафий хаст” ин тоифа аз ёри ва химояти мусалмонон бархурдор бошанд, магар инки жанги онон алайхи дини ислом бошад, ва хамчунин харгох пайғамбар ононро ба ёри талабиданд бояд ба ёри мусалмонон биштобанд”.
Дар инжо нуктайики баъзи аз бародарони моро ба иштибох меандозад қатиъ кардани масалайи пеймон ва вахдат бо куффор ва масалайи “ истиъонат аз куффор” аст. Дар пеймони Мадинаки хукумати исломий росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бо куффори яхуд мебандад дар еки аз бандхоиш мехонемки “ то замоники мардуми Мадина бо бегонагон межанганд, яхудиён ва мусалмонон хазинайи жанг ва дифоъро бо хам мутахаммил мешаванд”, ин дар мовриди куффори ахли китоб; дар мовриди пеймони бо хамин тоифайи мушрик ва секуляри бани замара хам мебинемки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд:
: وَإِنّ النّبِیَّ إذَا دَعَاهُمْ لِنَصْرِهِ، أَجَابُوهُ،
ва хар замоники пайғамбар ононро ба ёри талабид бояд ба ёри мусалмонон жавоби мусбат бидиханд ва муслиминро ёри кунанд.
Ошкоро мебинемки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам, хам истиъонат аз куффори ахли китоб ва хам истиъонат аз куффори мушрик ва секуляр, ва дар бисёри маворид истиъонат аз мунофиқинро тахти мудирияти худиш ва қонуни шариати аллох ва мутаносиби бо вазъи мовжуд ва ниёзхойи рузи муслимин жоиз донистанд, аммо дар шароитики муслимин ниёз надоранд ва зарурати нест, мумкин аст истиъонат аз хамин куффори ахли китоб ва куффори мушрик ва секулярики бо муслимин муттахид ва хам пеймон хастанд манъ бишавад. Мисли замоники росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар мовриди шахси мушрикики хануз мусалмон нашуда буд ва мехост дар ғазвайи бадр ширкат кунад фармуданд:
ارْجِعْ فَلَنْ أَسْتَعِينَ بِمُشْرِكٍ،
Баргард ман харгиз аз мушрик кўмак намегирам.
Диққат бишавад, ин адами истиъонат аз мушрикин ё секуляристхо дар он мовқеият замони ва макони ба маъни пеймон набастан бо куффор нест, балки ба маъни адами ёрий гирифтан аз куффори астки бо онхо хам пеймон хастем.
(идома дорад……..)
[1]السیرة النبویه، ج۲، ص۴۳۳./ الطبقات، ج۲، ص10
[2]روض الأنف ۲/ ۵۸ زرقانی ۱/ ۴۵۶٫
