Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.
(153- қисмат)
Мо бояд дар инзиботи сиёсиймон ёд бигиремки агар чанин рахбарияти дар баробари душман сукут кард, ё ихёнан аз душман таъриф ва тамжиди кард, ё ба душман имтиёзоти дод ва нозири огохтар аз хамма дар баробариш сукут кард муслимин бояд дар баробари чанин мовзегирихойики тавассути ин рахбарият мешавад таслим бишаванд; чун рахбарият бо шўройики дар ихтиёриш хаст ва бо назоратики руйиш мешавад нисбат ба вазъи мовжуд ва ниёзхойи рузи дорул ислом, ва нисбат ба вазъи мантақаий ва бейнал милалий, ва нисбат ба шароити сиёсий ва умқи жиход огохтар, ва нисбат ба серишт ва табиати душман ошнотар аст, ва бехтар аз так таки афрод ва хатто гуруххойи мухталифи жомеъа медонадки оё жанг ба салох аст ё оташ бас ва сулх ва додани имтиёзоти ба душман ва ғейрих? Дар тамоми умурики дар хайтайи ихтиёроти ижроийи рахбарият аст ва марбут ба вахдати фармондехи ва вахдати дастур ва вахдати амал мешавад бояд мужриёни зери дасти системи хукуматий ва тамоми мўъминин ба дастурот ва ташхиси рахбарий пойбанд бошанд.
Алъон посуххойи пас аз суқути хукумати исломий ала минхажин нубувват ва жойгузин шудани шохигарийи ва хукуматхойи бадили изтирорийи исломий ва ё мажлиси вохиди шўройи мужохидин, посуххойи теорик ва фикрийи махз нестанд, жавобхойи теорик ва ақидатишро қаблан ироя додем ва қарнхо пеш чанин жавобиро бузургони мо доданд.
Посуххойи алъони мо аз суқути хукумати исломий ала минхажин нубувват посуххойи амалий аст; амали ба маъни васиъи калама.
Посухи воқеъий мо ба ихёйи қонуни шариати аллох, ва барпо кардани ин парчам дар жойи астки теъдоди кофий аз муслимини муттахид, хам хадаф, бо қудрати низомий ва сар ва садойи ба андоза кофий бузургки – аллох таоло онхоро дуст дорад – дар он бошандки , ин сайёра мутаважжихи вужуди мо аз тариқи хукумати бадили изтирорийи исломий ё мажлиси шўройи мужохидин ва заминахойи уружи мужаддади хукумати исломий ала минхажин нубувват ва қонуни шариати аллох бишавадки, шуда аст.
Ин кор аз мо ва жараёни фирқайи ножия бармеояд, ба шартики мо худимонро жузъи хамон муқотилини муттахиди қарор бидихемки аллох таоло дустишон дорад.
إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيَانٌمَرْصُوصٌ(صف/4)
Ва жузви он мўъмини жангжу:
: يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ (صف/2)
Набошемки аллох таоло нисбат ба чанин мўъмини жангжуйи кина ва хашм дорад:
: کَبُرَ مَقْتاً عِندَ اللَّهِ أَن تَقُولُوا مَا لَا تَفْعَلُونَ (صف/3)
Чиро мўъминини жангжу? Чун мунофиқинро аллох таоло бо
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا
Хитоб қарор намедихад ва инон ахли
«يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيَانٌ مَرْصُوصٌ»
нестанд.
Ин вазифайи мо ва дини мо ба жараёни жахонийи шўройи улил амр ва вахдати огохона, хадафманд ва харакатий астки қудратманд бишавем. Кофий аст мо дар табаъият аз қонуни шариати аллох ва бо дур рехтани танаффури жохилий, дар масири адолат харакат кунем
«وَلا يَجرِمَنَّكُم شَنَآنُ قَومٍ عَلىٰ أَلّا تَعدِلُوا ۚ اعدِلوا هُوَ أَقرَبُ لِلتَّقوىٰ»(مائده/8)
Агар мо тавонистем аз ин мархала абур кунем, ва тавонистем аз офатхойи такаббур худимонро дур кунем, ва тавонистем ба душманшиносийи шаръий ва даража бандийи шаръийи душманон пойбанд бошем, ва тавонистем ба оёти қуръон ва фармудайи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам эътимод кунемки мефармояд танхо уммати астки гумрох намешавад ва ин уммат хам танхо ва танхо аз тариқи шўройи улил амр ва аз коноли еки аз он се абзор шикл мегирад, онвақт аст чишми куффори ахли китоб ва шибхи ахли китобики дар ахдофи манофеъи худишонро бо манофеъи муслимин муштарак мебинандро мутаважжихи собиқунал аввалуни пирузиш мекунад, ва шумо метавонид дарборайи аз бейн бурдани фақр ва ноамний ва ижоди рифох ва амният ва заминий кардани
«أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ»
Дар жахони имруз, дунёро мухотоб қарор бидихид.
Жараёни шариатгаро ва вахдатгароий мо агар дар хар нуқтайи аз сарзаминхойи мусалмоннишин табдил ба қудрати зохирий бишавад, ин тавоноийро дорадки аз руйи ин чанд қарни гузашта париш карда ва дубора хукумати исломий ала минхажин нубувват ва шўройи улил амр ва адолати хоста шуда дар шариати аллохро ижро кунад. Ин танхо посухи воқеийи пас аз суқути хукумати исломий ала минхажин нубувват ба тамоми муслимин ва тамоми ғейри муслимини астки бароварда шудани ахдофишонро дар хам масир шудан бо фирқайи ножия мебинанд.
(идома дорад……..)