
Дарси хафтуми муқаддамотий / шинохти мухтасари бидъат дар манобеъи шаръий.
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.
(1-қисмат)
Бисмиллах валхамдулиллах.
Иннал хамда лиллах, нахмадуху ва настаъинуху ва настағфируху, ва наъузу биллахи мин шурури анфусина ва мин саййиъати аъмалина, май яхдихиллаху фала музилла лах, ва май юзлил фала хадия лах,ва ашхаду анла илаха иллаллох вахдаху ла шарика лах, ва ашхаду анна Мухаммадан абдуху ва росулух.
- یأْ أیهَاْ الَّذِینَ آمَنُوْاْ اتَّقُوا اللهَ حَقَّ تُقَاْتِهِ وَلاَتَمُوْتُنَّ إِلاَّ وَ أَنْتُمْ مُسْلِمُون (آل عمران/102)
- یأْ أیهَا النَّاْسُ، اتَّقُوْاْ رَبَّکُمُ الَّذِی خَلَقَکُم مِنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ وَّ خَلَقَ مِنْهَاْ زَوْجَهَاْ وَ بَثَّ مِنْهُمَاْ رِجَالاً کَثِیراً وَّ نِسَاءً وَّاتَّقُوْاْ اللهَ الَّذِی تَسَاءَلُوْنَ بِهِ وَالأرْحَاْمَ إِنّ اللهَ کَاْنَ عَلَیکُمْ رَقِیبَاً(نساء/1)
- یأْ أَیهَا الَّذِینَ آمَنُوْاْ اتَّقُوا اللهَ وَ قُوْلُوْاْ قَوْلاً سَدِیداً يُصْلِحْ لَكُمْ أَعْمَالَكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَمَن يُطِعْ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَقَدْ فَازَ فَوْزًا عَظِيمًا (احزاب/70)
Аммо баъад:инна асдақол хадиси китабуллохи ва хойрул худа худа Мухаммадин ва шаррул умури мухдасатуха ва кулла мухдасатин бидъатун ва кулла бидъатин золалатун ва кулла золалатин фин нар.
Ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух.
Дарси хафтум муқаддамотимонро ба шархи шаръийи шинохти бидъат ихтисос медихемки ба далили адами ошноийи бисёри аз муслимин, аз тарафи душманонимон ва дустони жохилимон ба унвони ек абзор барои тафарруқи бештар дар миёни муслимин аз он истефода мешавад.
Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармоянд:
: لَتُنْقَضَنَّ عُرَى الإِسْلَامِ عُرْوَةً عُرْوَةً، فَكُلَّمَا انْتَقَضَتْ عُرْوَةٌ تَشَبَّثَالنَّاسُ بِالَّتِي تَلِيهَا،وَأَوَّلُهُنَّ نَقْضًا:الحُكْمُ، وَآخِرُهُنَّ:الصَّلَاةُ،[1]
Дастгирахойи ислом ек ба ек шикаста мешаванд, хар замоники дастгирайи нобуд шавад мардум ба ончи наздики он аст чанг мезананд, аввали онхо шикастани хукм аст ва охари онхо намоз аст.
Аввалин дастгирайики дар миёни муслимин шикаста шуд хукм кардан ва хокимияти исломий хилафату ала минхажин нубувват пас аз саййидина Хасан бин Али розиллоху анхума буд. Ба дунболи шикаста шудани ин дастгира, муслимин жихати хифзи уммат ва жамоатишон ба дастгирайи наздиктар яъни хукумати бадили изтирорийи исломий чанг задандки холи аз олудагий хам набуд, ва дар маконхойики ин хукумати бадили изтирорийи исломий хам аз бейн рафт муслимин ба ночор ба мажлиси шўройи мужохидин чанг мезананд. Ин пойинтарин дастгирайи астки муслимин метавонанд барои мухофизат аз уммат ва жамоатишон ба он чанг бизананд ва баъди аз ин ,охарин дастгирахо еки пас аз дигари нобуд мешаванд то инки ба тарки намоз мерасадки- охарин дастгирайи астки намоди зохирийи мусалмон будан аст – ва ин хам бидуни пуштибонийи ин “ се абзор” ба тадриж нобуд мешавад. Инро мо ошкоро дар Андалус ва дар миёни курдхойи шайтонпарасти язидий мовжуд дар Ироқ ва курдхойи шайтонпарасти малик товусий ба истелох алиюллохий ё досний ё ба қовли худишон ёрсоний мовжуд дар ғарби Эрон ва манотиқи дигар ба ановини мухталиф ва бо исмхойи мухталиф мисли кокеий ва исмоилийхо ва амсолихим мебинем ва дидем.
Фақат аз тариқи ин се дастгирайи астки муслимин метавонанд уммати вохид ва жамоати вохидиро аз тариқи шўройи улил амр ба вужуд биёваранд ва аз гумрохий ва саргардоний нажот пейдо кунандки, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аз аллох таоло замонат гирифтаки чанин уммати гумрох нашаванд:
سَأَلْتُ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ أَنْ لَا يَجْمَعَ أُمَّتِي عَلَى ضَلَالَةٍ، فَأَعْطَانِيهَا،[2]
Бале, ин уммати вохидики аз тариқи шўройи улил амри вохидишон ба вужуд омаде бо ижмойи вохиди худ ек жамоати вохидиро хам тўлид мекунандки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам амр мекунад ба пейвастан ба чанин жамоати:
: فَعَلَيْكُمْ بِالْجَمَاعَةِ.
Ва чанин жамоати астки химояти аллохро ба даст меоварад.
«فَإِنَّ يَدَ اللهِ عَلَى الْجَمَاعَةِ».
Умар ибни Хаттоб розиаллоху анху хам аз росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ривоят мекунад:
:«عَلَيْكُمْ بِالجَمَاعَةِ وَإِيَّاكُمْ وَالفُرْقَةَ فَإِنَّ الشَّيْطَانَ مَعَ الوَاحِدِ وَهُوَ مِنَ الِاثْنَيْنِ أَبْعَدُ، مَنْ أَرَادَ بُحْبُوحَةَ الجَنَّةِ فَلْيَلْزَمُ الجَمَاعَةَ»،[3]
Бар шумо вожиб ва лозим астки пойбанди жамоат шавид, ва бархазар бошид аз тафарруқ ва жудоийки, шайтон ба хамрохи ек нафар танхо аст ва аз ду нафар дуртар аст, хар касики хостори васати бехишт бошад хатман пойбанди жамоат бошад.
(идома дорад……..)
[1]– أخرجه أحمد (٢٢١٦٠) مِنْ حديثِ أبي أمامة الباهليِّ رضي الله عنه، وصحَّحه الألبانيُّ في صحيح الجامع٥٠٧٥
[2]– في مسند الإمام أحمد (٢٧٢٢٤ (عَنْ أَبِي بَصْرَةَ الْغِفَارِيِّ صَاحِبِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ،رواه الترمذي
[3]– الترمذي، ابن ماجة (2363)، أحمد