Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.
(68- қисм)
Бизлар барча ахли қиблани вахдатни ва ташқи секуляр босқинчиларга, махаллий муртадларга мухолиф бўлган мусулмонларни барчасини паймонларни атрофида ўзимизга хамрох қиламиз ва мана бундай кенг- қамровли вахдатни тарафдоримиз, бу нарса харгиз беақллик билан жамланиш ё дастурсиз келишув маъносида эмас. Бизлар исломий усулларни риоят қилиш билан босқинчиларни зиддидаги, секулярларни зиддидаги ва аллохни шариатидаги қонунни зиддидаги кучлар билан хамрох бўлишни тарафдоримиз, муштарак ва аслий душманни кучига қарши муборазада, ситам кўрганларни химоя қилишда ва исломий адолатни хукмрон қилиш бўйича уларга ёрдам беришда хамма кучларни бир-бири билан муттахид қилишни тарафдоримиз.
Хатто аслий душманга қарши жиходни кенгайтириш жараёнида душманни зиддидаги унсурларни хам химоя қилишимиз ва уларни аслий душманга қарши харакатга тарғиб қилишимиз мумкин. Худди шу ишни росулуллох қурайш секуляристларига қарши хузоъага ўхшаган қабилалар билан қилган эдилар.
Мана бу зарурий ва керакли тактикаларни ижро қилиш бўйича баъзи мувозанатмиз ва меъзонсиз биродарларимиз уни хазм қилиш ва уни дарк қилиш қудратига эга бўлмасликлари мумкин ва ғайри шаръий, хиссиётли сўзларни айтишлари ё қадамларни ташлашлари хам мумкин, мана бундай холатда шундай бир заруратга дуч келинадики, тор назарли,лаёқатсиз ёки ифротий,мувоназатсиз хатто келишувчан унсурларни танқид қиламиз ва уларнинг мана бу ёқимсиз хислатларини бир четга отиб юборамиз ва мусулмонларнинг исломий жараёнини мана бу танқидлар билан уларнинг касалликларига дучор бўлишидан ваксина қиламиз.
Ахли қиблага нисбатан сахих муносабатда бўлишни равиши бўйича онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдатнинг олди эхтиёжи сифатида риоя қилиниши керак бўлган нуқталардан бири, ўзларини четга олган ёки изтирорий холатдагина имоматга ўтиб хутба ўқийдиган ёки икрох,мажбурият холатига тушиб қолган ва фасодроқни фосид билан дафъ қилишдан бошқа чораси қолмаган уламоларга нисбатан қандай муносабатда бўлишдан иборат.
Мана бу ўринларни ё бунга ўхшаган ўринларни барчасида бир мусулмон нубувват манхажига асосланган исломий хукумат бўлмаганлиги сабабли ёки исломий изтирорий бадал хукумат хам йўқлиги сабабли ва хатто уламойи суъ варрувайбизани, мунофиқларни, ахли бидъатни жамиятдаги қудратнинг ташкилотларида хукмронлик қилишлари боис хос бир замон ва маконни шароитида тиқилиб қолиши мумкин ва буни кўриб турган баъзи кишиларда балким бу хам ана ўша бемор кимсаларни ва мунофиқларни,секулярзадаларни жумласиданмикин деган шубхани келтириб чиқариши хам мумкин, бу ердаги қоида шуки мусулмон киши учун қўлдан келганча узр келтириш ва уни шак, шубха йўлидаги эхтимолий жиноятдан поклашдур, хоким бўлиб турган жохилиятга қарши муборазада бир четга чиқиб олган кишилар учун ўлчов меъёри хам қуйидаги нарсадан иборат:
مَن رَأى مِنكُم مُنكَرَاً فَليُغَيِّرْهُ بِيَدِهِ، فَإِنْ لَمْ يَستَطعْ فَبِلِسَانِهِ، فَإِنْ لَمْ يَستَطعْ فَبِقَلبِه وَذَلِكَ أَضْعَفُ الإيمَانِ.
Сизларни орангиздаги хар қандай киши агар бир гунохни кўрадиган бўлса, қўли билан бу гунохни қилинишига монеълик қилсин ва агар бунга қодир бўлмаса тили билан монеълик қилсин ва агар бунга хам қодир бўлмаса – хаддиақал – қалби билан – уни инкор қилсин ва унга рози бўлмасин – қалби билан инкор қилган кишини иймони энг заиф иймон хисобланади.
Қалб билан инкор қилишлик, яъни манфий мубораза, мункар билан мубораза қилишда хар учта равиш бир четга чиқишлик, мункарга ё жиноятчи шахсга ёрдам бермаслик мавжуддир. Мана бу оддий холатлардаги муборазани қоидаси хисобланади, аммо агар шахс изтирорий холатга тушиб қоладиган бўлса,
«الضرورات تبیح المحضورات»
қоидасига тобеъ бўлиши керак. Масалан мусулмон киши баттарроқ бўлган нарсани ёмон нарса билан дафъ қилмоқчи бўлади,ёки фосидроқ бир нарсани йўқотиш учун фосид нарсага чанг солади.
Мана бундай жохил,нодон жамиятларда мунофиқлар тўдаси билан мўъминларни ўртасидаги чегара аралашиб кетиб уни ажратишга қодир бўлмаслигимиз мумкин, мўъминларни мухофизат қилиш учун ва мусулмонлардан айбловни олиб ташлаш учун энг кичкина шубхаларга хам чанг соламиз, мусулмонларга нисбатан хусни зон ва яхши гумон қилишликни, уларнинг ишларини яхшилик томонга асослаш ва тафсир қилиш учун бир вожиб сифатида қўллаймиз, ва бу ишни мусулмонларни жибхасини қувватлантиришни бир нави деб биламиз.
Аллох таоло бизнинг бандалари учун узр келтиришимизни ва бандаларини шубха билан жиноятдан оқлашимизни яхши кўради:
ادْرَءُوا الْحُدُودَ عَنِ الْمُسْلِمِينَ مَا اسْتَطَعْتُمْ
бизлар аллохни яхши кўрганлиги ва иймонимизни қувватлантириш учун хам барча ўринсиз киналарни,нафратларни ва шайтонни хутувотларини бир четга улоқтириб ташлаймиз.
مَنْ أَحَبَّ لِلَّهِ، وَأَبْغَضَ لِلَّهِ، و أَعْطَى لِلَّهِ، فَقَدِ اسْتَكْمَلَ الإِيمَانَ
“кимки аллох учун яхши кўрса ва аллох учун душманни ёмон кўрса ва аллох учун бир нарсани эхсон қилса, уни иймони комил бўлибди.” Мана бу хам уни амалда дунёвий хаётимизда татбиқ қилинишидур:
«إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ »
Бизлар нубувват манхажига асосланган исломий хукуматни ёки уни изтирорий бадалини панохида барча мусулмонларнинг ва бутун жахондаги мустазъафин кишиларнинг иродасини кўриниши ва вакили бўлмиш минтақавий ва жахоний улил амр шўросини ташкил қилинишига эхтиёжимиз бор, бу умматни ташкил бўлиб боқий қолишига замонатчи ва яна буни биринчи,иккинчи,учинчи,тўртинчи даражали барча душманларни,хамда жиноятчи ахли қиблани устидаги ғалабани ва қудратни хифз бўлишига,қувватланишига замонатчи деб биламиз.
Бизлар ўзимизнинг жохилона амалларимиз билан аллохни ризоси учун эртаю – кеч зикр қилаётган ахли қиблани мана бу иттиходдан, мана бу қудратдан, мана бу бутун жахон харакатидан бир четга суришга хаққимиз йўқ, агарчи улар турли-хил далилларга кўра катта айбларга ва хатоларга эга бўлишса хам бу мухим эмас, бизлар уларнинг хатолари ва айблари учун жавобгар эмасмиз, балки бизлар уларни огохлантиришимиз ва улар тавба қилишлари учун заминани мухайё қилишимиз керак.
(давоми бор………)
