Дарси хафтуми муқаддамотий / шинохти мухтасари бидъат дар манобеъи шаръий.
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.
(14- қисмат)
Бин Усаймин хам дар ин замина сухбатхойи карда аст, ин хафта баъадхо чун ба хадафиш расид онро таътил карданд. Хаммайи ин маросимхо,васила ва абзори анжоми хадафи шаръий ва тахаққуқи ибодоти хосси хастандки мумкин аст собиқайи дар қуруни гузашта ва хатто солхойи гузашта надошта бошанд. Хатто мумкин аст хам акнун дар маконхойи дигар хам он чизироки дар ек макони ба вужуд оварданд собиқа надошта бошад.
Ингуна маросим,конгурахо ва жаласот, жойгузин ё бадили барои чизики аллох таоло аз тариқи пайғамбариш саллаллоху алайхи васаллам барои тақарруб ва ибодоти аллох таоло фуру фристода ; мисли намоз, руза, жиход, ийди қурбон ва фитр ва ғейрих матрах нестанд, хатто чизи мавозий ва дар кинори қонуни шариати аллох хам нестанд балки, фақат ба унвони ек абзор барои расидан ба хадафи хастандки қонуни шариати аллох онро таъйин карда, ва замоники муслимин ба ин хадафи шаръий расиданд онро таътил мекунанд, ё хатто мумкин аст мисли девон ё абзорхойи жангий ва амниятий, онхоро мутаносиб бо пешрафтхойи дунё ва ниёзи рузи муслимин иртиқоъ ва такмил кунанд.
Холо, агар хафта ё мохи барои росулуллох саллаллоху алайхи васаллам, шинохти сийрайи амалий, сиёсий, ижтимоий ва фархангийи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ё “ жиход, фарзи айн аст” ё куфр ба тоғут ё маърифий жойгохи “ се абзор” ё хар амри шаръий дигари ихтисос дода шавад ва хануз ба хадафи таъйин шуда нарасида бошад ва солхо идома дошта бошад, читур? Дар инжо, бояд мисли хафтайи Мухаммад бин Абдулваххоб то замони расидан ба ин хадафи шаръий аз ин абзор истефода кард. То кей? То замони расидан ба ин хадафи шаръий бояд аз он истефода кард хатто,агар солхо ва солхо хам тул бикашад.
Дар тамоми ин маворид,хадафи изофа кардан ба дин ё жойгузин кардани чизи ба еки аз ахком ва қавонини шариати аллох нест; балки, ибдоъи суннати хасана қабли аз хамма аст жихати расидан ба хадафи шаръий. Дар ин замина хадиси аз росулуллох саллаллоху алайхи васаллам нақл шудаки :
Жамоати аз қабилайи Музир пеши росулуллох саллаллоху алайхи васаллам меояндки шадидан дар фақр ва надорий ба сар мебурданд. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам муслиминро ташвиқ ба кўмак ба онхо мекунад; дар жавоби ин даъвати у, марди аз ансор кисайи пур аз нуқраки дар дастиш сангини мекардро овард ва онро дар манзили росулуллох саллаллоху алайхи васаллам қарор дод. Росуллулох саллаллоху алайхи васаллам фармуд:
:«مَنْ سَنَّ فِي الإِسْلامِ سُنَّةً حَسَنَةً فَلَهُ أَجْرُهَا وَأَجْرُ مَنْ عَمِلَ بِهَا بَعْدَهُ مِنْ غَيْرِ أَنْ يَنْقُصَ مِنْ أُجُورِهِمْ شَيْءٌ، وَمَنْ سَنَّ فِي الإِسْلامِ سُنَّةً سَيِّئَةً كَانَ عَلَيْهِ وِزْرُهَا وَوِزْرُ مَنْ عَمِلَ بِهَا مِنْ بَعْدِهِ مِنْ غَيْرِ أَنْ يَنْقُصَ مِنْ أَوْزَارِهِمْ شَيْءٌ»[1]
Хар каси суннати никуйи, суннати хасанаиро дар ислом поярезий кунад ва ба вужуд биёварадки мардум аз тариқи он суннати машруъ, кори машруъро анжом диханд подоши он ва подоши касики баъди аз у бидон амал кунад ба у мерасад бидуни инки чизи аз подоши онон кам шавад, ва хар каси бунёнгузори суннати бадий дар ислом бошад, гунохи он ва гунохи хар касики баъди аз у ба он амал кунад бар души у хохад буд бидуни инки чизи аз гунохи бақияки анжом доданд кам шавад. [2]
Дар ин сурат, гузоштани суннати хуб ё суннати хасана яъни, ба вужуд овардани ек равиш ва ек абзори жадид ва тозайи барои ижройи ек хукми шаръийки шариати аллох барои чигунагийи ижройи он равиширо ироя надода ва мовзуъиро маскут гузошта аст. Масалан қонуни шариати аллох фармудаки чигуна намозро бихонем аммо,нафармудаки чигуна дар омузиши қонуни шариати аллох ба муслимин ё дар жанги равониймон бо душманон дар маконхо ва замонхойи мухталиф аз чи абзорхойи истефода кунем? Ё чигуна ин паёмро ба фалон кишвар бирасонем? Росулуллох саллалоху алайхи васаллам хамин паёмро аз тариқи пейк ва савора фристодки гох пештар аз ек мох хам тул мекашид,аммо имруза бо интернет ва шабакахойи ижтимоий хазорон километр дуртар аз ин масофатики асхоб паёмро ба хисрав парвиз ва хирақл ва дигарон расонданд шумо камтар аз чанд сония паёмро ба тамоми замин мерасонид ва пейкитон ва коноли иттилоъ расонитон мисли фейсбук,гогил, твитер,ёху, шабакахойи ижтимоий ва интернети ва ғейрих аксаран мутаъаллиқ ба куффор хастанд.
Шариат ,дар истефода аз абзорхойи татбиқи ин ахком дар холатхойи оддий ва изтирорий хам сукут карда аст. Ин сукут ба ин маъни астки аллох таоло амр ва нахий дар ин замина ироя надода ва чигунагийи татбиқи онро мутаносиби бо вазъи мовжуд ва ниёзхойи рузи муслимин вогузор карда аст.
(идома дорад………)
[1]– مسلم، الترمذي، النسائي، ابن ماجة، أحمد، الدارمي و مانند این حدیث را أبو هريرة رضي الله عنه از النبي صلى الله عليه وسلم روایت کرده است که فرمود:«من دعا إلى هدى كان له من الأجر مثل أجور من تبعه لا ينقص ذلك من أجورهم شيئا ومن دعا إلى ضلالة كان عليه من الإثم مثل آثام من تبعه لا ينقص ذلك من آثامهم شيئا». همچنین أبي مسعود الأنصاري رضي الله عنه، می گوید که النبي صلى الله عليه وسلم فرموده است:«من دل على خير فله مثل أجر فاعل»، خرجهما مسلم في صحيحه
[2]– مسلم، نسائی، احمد و دارمی
