Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.
(4-қисмат)
Омодасозихо бояд мутаносиби бо замони бошадки шахс дар он қарор гирифта аст, ва шахс дар он замон ба чанин омодасозихо ва омузишхо ва қавонини ниёз пейдо мекунад. Холо агар омузишхо ва қавонин моли аллох таоло бошанд шахс дар масири хейр ва салох харакат мекунад, ва агар ин омодасозихо ва омузишхо ва қавонин бар хилофи қонуни шариати аллох бошанд шахс дар масири фосид шудан ва фосид кардани умури фитриш пеш меравад. Замоники аллох таоло мефармояд:
فَأَقِمْ وَجْهَکَ لِلدِّینِ حَنِیفاً فِطْرَةَ اللَّهِ الَّتِی فَطَرَ النَّاسَ عَلَیْهَا لَا تَبْدِیلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذَلِکَ الدِّینُ الْقَیِّمُ وَلَکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لَا یَعْلَمُونَ (روم/30)
Дар инжо возих астки умури фитрийро аллох таоло халқ карда аст ва хечгуна табдили дар офариниши аллох рох надорад,табдил яъни масалан чизи ба чизи дигари аваз бишавад. Масалан чуб дар асари сухтан табдил мешавад ба зуғол,ва ин бо тағйир фарқ дорад. Масалан хамин чуб агар тика тика бишавад ё ба сандалий ва миз ва тахта хам тағйир кунад боз ба он мегуянд чуб ва мохиятиш аваз нашуда аст ва табдил ба чизи дигари нашуда аст, холо ин умури фитрий хам “табдил “ намешаванд аммо мумкин аст “ тағйир” кунанд, ва хатто ин умур агар дар баробари қонуни шариати аллох қарор бигиранд боз худишонро нишон медиханд, ва мейл ва героиш ба қонуни шариати аллохро дар шахс ба вужуд меоваранд. Муслимин ин мейл ва героишро дар ғейри муслимин ташвиқ ва тахрик мекунанд. Иддайи зиёдий аз афроди жомеъайи куффор мусалмон мешаванд аммо он даста аз куффорки дучори беморийи мухлики такаббур шуданд бо лажбозий ва хисодатики доранд дучори жухуд мешаванд ва қонуни шариати аллохро қабул намекунанд дар холики медонанд ин қонуни шариати аллох сахих аст:
:وَجَحَدُوا بِهَا وَاسْتَيْقَنَتْهَا أَنفُسُهُمْ ظُلْمًا وَعُلُوًّا ۚ فَانظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِينَ(نمل/14)
Ситамгирона ва мустакбирона мўъзижотро инкор карданд, хар чандки дар дил бидонхо яқин ва итминон доштанд. Нигох кун саранжом ва сарневишти табахкорон ва муфсидин чигуна шуд?
Дар ин сурат умури фитрий хостахойи рухий бартари инсон хастанд, ва мисли умури ғаризийки хостахойи жисмий ва моддийи мовжудот хастанд харгиз аз бейн намераванд. Албатта умури ғаризий ва фитрий бо хам фарқхойи доранд, ва агар каси биёяд ва бидуни дар назар гирифтани умури фитрий танхо умури ғаризийро дар назар бигирад ошкоро инсонро бо дигар хайвонот мусовий қарор дода аст. Барои хамин аст мебинем замоники секуляристхо озмоиши дар заминайи умури рафторий ва равонийро бар руйи хайвонот анжом медиханд натижашро бар инсонхо хам таъмим медиханд ва мегуянд инсон хам хаминтури аст, ин хийла ва саргардонийи ошкори астки дини секуляризм дар ростойи хайвоний кардани инсонхо ва контрол кардани ниёзхойи фитрий тавассути ниёзхойи ғаризий тўлид карда аст.
Аммо хамчунонки умури ғаризий барои инсонхо ва соири мовжудот ек ниёз аст, возих ва ровшан астки тамоми умури фитрий хам барои инсон ек ниёз хастанд. Шодий ва нашот хам ба унвони еки аз мухимтарин ниёзхойи рухийи инсон ба далили таъсироти зиёдийки руйи зиндагийи афрод дорад ба иттифоқи тамоми инсонхо ек зарурат ва ниёзи асосийи башарият аст, шодий мисли дард кашидан, ишқ варзидан, нигароний ва андух ва ……..аз умури бадихий ва жузви падидахойи роиж ва фитрийи зиндагийи башар аст, касиро намешавад дар дунё пейдо кардки иддао кунад ниёзи ба шодий надорад.
Холо замоники бадани инсон мисли соири хайвонот хамчун ек ғариза ниёз ба маводи ғазоий солим дорад, рух ва равони инсон хам ба тағзияйи солим ниёз дорад. Холо агар хурдан ниёз аст, агар ошомидан ниёз аст ва агар масоили жинсий ва нафас кашидан ниёзи жисми инсонанд, шодий хам ба унвони еки аз ниёзхойи фитрий, еки аз ниёзхойи рухи инсон аст. Агар инсонро аз ин ниёзхойи фитрий ва ғаризий махрум куни ба ночор онро аз роххойи дигари ба даст меоварад хатто агар ба қиймати тахдиди амнияти дигарон ва хатто худиш хам тамом бишавад.
Албатта асоси жахони хасти ва падидахойи он хам ба гунайи офарида шудандки боиси ба вужуд омадани шодий дар инсон мешаванд. Бахори зебо, гулхойи рангоранг,обшор ва жангалхойи масарратбахш, дарёйи пахновар, куххо ва чишмахойи дилфариб, дидори наздикон, издивож ва ташкили хонуводагий, баччадор шудан, шуғли муносиб, даромади муносиб, пирузий бар душманони қонуни шариати аллох ва……. куллан шодийовар ва масарратбахш хастанд. Агар хуб диққат кунид боз мебинемки неъматхойи бехишт хам шодийовар ва масарратбахш хастанд.
(идома дорад………)