مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(79- قیسم)

 اِیندِی شُو نَرسَه نِی کوُرِیب چِیقِیشِیمِیز کِیرَککِی، مَنَه بُو “اوُچ اَبزار وَ اَساسِی اوُچ کَنَل” قَندَی قِیلِیب مَنَه بُو دَرَجَه مَه- دَرَجَه مَرحَلَه لَرنِی دَرک قِیلَه دِی وَ مُسُلمان شَخصنِینگ دَرَجَمَه – دَرَجَه حَرَکَت قِیلِیش حَققِینِی قَندَی قِیلِیب اوُنگه قَیتَه رِیب بِیرَه دِی؟

مُسُلمان کِیشِی اِیماننِی اوُرگنگن وَ اوُزِینِی قوُیِیدَگِی قُرآن آیَتِیگه شایِیستَه قِیلگن پَیتِیدَه،  «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا»  قُرآن اَحکاملَرِینِی هَمَّه سِینِی اوُرگه نِیش، شَخصنِینگ قُرآن آیَتلَرِینِی اوُرگه نِیشِی بِیلَن عَمَلِینِی اوُرتَه سِیدَه بَرابَرلِیکنِی وُجُودگه  کِیلتِیرِیش بُویِیچَه اِیلگه رِیلَشِینِی مِعزانِیگه وَ زَمانِیگه باغلِیق بوُلَه دِی. توُرلِی- هِیل رِوایَتلَرنِینگ  اِیشارَه قِیلِیشِیچَه، صَحابَه لَر 10 دَن آرتِیق آیَتنِی قَبوُل قِیلِیشمَس اِیدِی، اوُلَر 10 تَه آیَتنِی تَدَبُّر قِیلِیب تَعلِیم آلگنلَرِیدَن وَ عَمَل قِیلگنلَرِیدَن وَ تَطبِیق قِیلگنلَرِیدَن سُونگ، کِییِینگِی 10 تَه آیَتنِی تَعلِیم آلِیشگه حَرَکَت قِیلِیشگن. مَنَه بوُ شِیوَه بِیلَن اوُلَر هَم عِلمنِی وَ هَم عَمَل قِیلِیشنِی اوُرگه نِیشگن.

– اِبنِ مَسعُوددَن رِوایَت قِیلِینِیب اَیتَه دِیکِی:  «كَانَ الرَّجُلُ مِنَّا إِذَا تَعَلَّمَعَشْرَ آيَاتٍ ، لَمْ يُجَاوِزْهُنَّحَتَّى يَعْرِفَ مَعَانِيَهُنَّوَالْعَمَلَ بِهِنَّ»[1]

  • حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ: حَدَّثَنَا مَنْ كَانَ يُقْرِئُنَا مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ،:  أَنَّهُمْ كَانُوا ” يَقْتَرِئُونَ مِنْ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَشْرَ آيَاتٍ “، فَلَا يَأْخُذُونَ فِي الْعَشْرِ الْأُخْرَى حَتَّى يَعْلَمُوا مَا فِي هَذِهِ مِنَ الْعِلْمِ وَالْعَمَلِ، قَالُوا: فَعَلِمْنَا الْعِلْمَ وَالْعَمَلَ[2]
  • إِنَّمَا أَخَذْنَا الْقُرْآنَ عَنْ قَوْمٍ أَخْبَرُونَا أَنَّهُمْ كَانُوا إِذَا تَعَلَّمُوا عَشْرَ آيَاتٍ لَمْ يُجَاوِزُوهُنَّ إِلَى الْعَشْرِالْأُخِرِ حَتَّى يَعْلَمُوا مَا فِيهِنَّ مِنَ الْعَمَلِ، قَالَ: فَتَعَلَّمْنَا الْعِلْمَ وَالْعَمَلَ جَمِيعًا (وفي رواية: كنا إذا تعلمنا العشر من القرآن لم نتعلم العشرالتي بعدها حتى نتعلم حلالها وحرامها وأمرها ونهيها) وَإنَّهُ سَيَرِثُ الْقُرْآنَ بَعْدَنَا قَوْمٌ يَشْرَبُونَهُ شُرْبَ الْمَاءِ لَا يُجَاوِزُ هَذَا، وَأَشَارَ بِيَدِهِ إِلَى حَنَكِهِ[3]

تَعلِیم آلِیب اوُرگه نِیشلَرِینِی آرَه سِیدَه مُواظَنَتنِی بَرقَرار قِیلِیش وَ مَنَه بُو عِلمنِی عَمَلگه اَیلَنتِیرِیش، شُبهَه سِیز مَعلوُم مُددَتگه مُوحتاج بُولَه دِی وَ بُو نَرسَه هَر بِیر شَخصدَه اوُزگه چَه بوُلِیشِی موُمکِین وَ اَلبَتَّه بُو زَمِینَه دَه بَرچَه مُسُلمانلَر بِیر هِیل سَطحدَه جایلَشگن اِیمَس. بوُنگه قوُشِیمچَه رَوِیشدَه، هَر بِیر شَخص اوُسِیش وَ بَلاغَتگه یِیتِیش دَورِینِی باسِیب اوُتِیشِی لازِم، اوُ اَلبَتَّه بوُ یوُلنِی باسِیب اوُتِیشِی کِیرَک، شوُنِینگ اوُچُون هَم بُو حَرَکَتلَه نِیش هَرگِیز توُگه مَیدِی، اَگر بوُگوُن بِیر بِرادَرِیمِیز یا آپَه – سِینگلِیمِیز مَنَه بُو دَورنِی باشِیدَن اوُتکَه زِیب توُگتسَه، اِیرتَه گه وَ اوُنِی اِیرتَه سِیگه بُو یوُلنِی اوُنِی سِینگلِیسِی یاکِی کِیچِیک بِرادَرِی یاکِی اوُلَرنِینگ فَرزَندلَرِی یا باشقَه مُسُلمانلَر باسِیب اوُتِیشِی کِیرَک بوُلَه دِی. دِیمَک بوُ جَرَیان دائِمِی بوُلِیب، اوُ سوُونِینگ حَرَکَتسِیز حالدَه قالِیب اَینِیشِیگه رُحصَت بِیرمَیدِی.

بوُندَن تَشقَرِی قُرآننِی تَعلِیم آلِیب اوُرگه نِیش، اوُنِینگ لَفظلَرِی وَ مَعناسِی یِینگِیل بوُلگه نِی سَبَبلِی، جوُدهَ آسان:   وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ(قمر/ 17) قَسَمکِی، بِیز قُرآننِی ذِکر- اِیسلَتمَه آلِیش اوُچُون آسان قِیلِیب قوُیدِیک. بَس، بِیران اِیسلَتمَه – عِبرَت آلگوُچِی بارمِی؟

 بُو یِیردَگِی مُشکِلات، اوُنگه عَمَل قِیلِیشدَن عِبارَت، یَعنِی شَخص اوُزِینِی قوُیِیدَگِی آیَتدَگِیدِیک تَحدِیدلِی خِطابگه سَزاوار قِیلمَسلِیگِی کِیرَک بوُلَه دِی:   يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لا تَفْعَلُونَ *كَبُرَ مَقْتًا عِندَ اللَّهِ أَن تَقُولُوا مَا لَا تَفْعَلُونَ*إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُم بُنْيَانٌ مَّرْصُوصٌ(صف/2-4) اِی مُؤمِنلَر،سِیزلَر نِیگه اوُزلَرِینگِیز قِیلمَیدِیگن نَرسَه نِی ( قِیلَه مِیز دِیب) اَیتوُرسِیزلَر؟! ** سِیزلَرنِینگ اوُزلَرِینگِیز قِیلمَیدِیگن اِیشنِی ( قِیلَه مِیز، دِیب) اَیتِیشلَرِینگِیز اَلله نَزدِیدَه اوُتَه مَنفُور ( اِیشدِیر). ** اَلبَتَّه اَلله اوُزِینِینگ یوُلِیدَه گوُیا تُوتَش بِینا لَردِیک بِیر صَفگه تِیزِیلگن حاللَرِیدَه جِهاد قِیلَه دِیگن ذاتلَرنِی سِیوَر.

«لِمَ تَقُولُونَ مَا لا تَفْعَلُونَ» و «الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ»  جُملَه لَرِینِی اوُستِیدَه بِیر آز تَوحتَب فِکرلَنگلَر، قوُراللِی جَماعَتلَرنِینگ اَیتَه یاتگن سوُزلَرِی حَقِیدَه بِیر عَقل بِیلَن تَدَبُّر قِیلِینگلَر، چوُنکِی اوُلَرنِی اوُزلَرِی وَحدَت حَقِیدَه گپِیرِیشَه دِی، لِیکِن قِیلَه یاتگن عَمَللَرِی اَیتَه یاتگن سوُزلَرِینِی، اِدَّعالَرِینِی تِیسکَه رِیسِینِی کوُرسَه تَه دِی.[4]

هَر قَندَی حالَتدَه هَم، یَنگِی کوُننِی جِهادِی وَ جَنگاوَر بِیلِیملَرِی دِیگن نام بِیلَن مَشهُور بوُلگن اوُچِینچِی دَرَجَه دَگِی عِلملَر هَم مَوجُود، بُو عِلملَر شَرعِی مَنبَعلَرنِینگ یَنگِی کوُننِی شوُراسِینِی یوُلِی آرقَه لِی مَقصَدلِی عَمَل قِیلِیشگه تابِع بوُلِیشَه دِی وَ یَنگِی کوُندَگِی تَجرِیبَه لَر آرقَه لِی وُجُودگه کِیلَه دِی. بُو یِیردَه مُسُلمانلَرنِینگ هَمَّه سِی بِیر سَطحدَه اِیمَسلِیگِی آچِیق – آیدِین مَعلوُم، اَلبَتَّه اوُلَر عِلم وَ تَجرِیبَه بوُیِیچَه بِیر- بِیرِیدَن فَرقلِی، هِیلمَه – هِیل دَرَجَه لَرگه اِیگه دَورلَر وَ اوُلَردَه بِیر مُوافِقلَشتِیرُوچِی تَشکِیلاتنِینگ وَ سازلَه مَه نِینگ بَدَنِیگه اِیختِیاج بار، بُو وَظِیفَه نِی اِیسَه “نُبُوَّت مَنهَجِیگه اَساسلَنگن خِلافَت” یا اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَت یا مُجاهِدلَرنِینگ شوُراسِینِینگ مَجلِیسِیدَن عِبارَت “اوُچ اَبزار” نِی بِیرارتَه سِی زِیمَّه سِیگه آلَه دِی.

(دوامی بار…….)


[1] أثر صحيح: رواه ابن جرير الطبري في تفسيره، وأشار إلى صحته ،

[2] مسند الإمام أحمد بن حنبل ج5/ص410

[3] صحيح مروي عن عطاء بن السائب عن أبي عبد الرحمن السلمي: رواه الفريابي في “فضائل القرآن”، وأبو الفضل الرازي في ” فضائل القرآن وتلاوته”، وابن سعد في “الطبقات”، وابن وضاح في “البدع والنهي عنها”كلهم من طريق حماد بن زيد. ورواه عبد الرزاق في المصنف ومن طريقه المستغفري في “فضائل القرآن”. وراه الطحاوي أيضا من طريقي سفيان الثوري وهمام بن يحيى.
وهؤلاء روواعن عطاء قبل أن يختلط.ورواه أحمد، وابن أبي شيبة في “المصنف” وفي “المسند”، والمستغفري في “فضائل القرآن”، من طريق محمد بن فضيل. ورواه الطحاوي في”شرح مشكل الآثار”، والحاكم في “المستدرك”، والبيهقي في”شعب الإيمان” و”السنن الكبرى”، من طريق شريك بن عبد الله.وراه الطبري في “جامع البيان” من طريق جرير بن عبد الحميد.

[4] چون اینها را در مسیر فرقه ی ناجیه می دانم و مسیر فعالیت گروههای به اصطلاح سیاسی به ظاهر اسلام گرای موجود در نظامهای کفری سکولاریستی سرزمینهای مسلمان شنین ربطی به ما ندارد .

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *