Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(9-қисмат)

إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَىٰ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُم بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ ۚ.

Бегумон аллох( колойи) жон ва моли мўъминонро ба ( бахойи) бехишт харидори мекунад ( онон бояд) дар рохи худо бижанганд.

فَيَقْتُلُونَ وَيُقْتَلُونَ ۖ

Ва бикушанд ва кушта шаванд.

. وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّا فِي التَّوْرَاةِ وَالْإِنجِيلِ وَالْقُرْآنِ ۚ  

Ин ваъдайи астки худованд онро дар (китобхойи осмоний) таврот ва инжил ва қуръон ваъдайи ростини онро дода аст,

وَمَنْ أَوْفَىٰ بِعَهْدِهِ مِنَ اللَّهِ ۚ

Ва чиз каси аз худо ба ахди худ вафо кунандатар аст?

فَاسْتَبْشِرُوا بِبَيْعِكُمُ الَّذِي بَايَعْتُم بِهِ ۚ

Пас муомалайики кардаид шод бошид,

وَذَٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ (توبه/111)

Ва ин пирузий ва ростгорийи бузурги аст.

Дар инжо харидор: аллох таоло ,фурушанда: инсон; жинси мовриди муомала: жон ва моли ноқобил ва фонийи инсонки дар асл моли худ аллох аст, бахо ва қиймати жинс: бехишти жовидон; зомини муомала: аллох таоло. Хаммайи аркон ва шурути муомала возих ва ровшан аст.

Медонемки инсон хам фитратан хохони нафъ аст ва аз зарар ва зиён бадиш меояд, холо инжо мухим ин астки ин омузишхойики дида ва ин қавониники ба у ёд дода шуда аст чи чизиро зарар ва чи чизиро нафъ маърифий карданд? Агар чизироки аллох таоло гуфта суд дар он аст ва ин шахс ёд дода бошандки зарар  дорад, онвақт аст шахс дар ташхиси нафъ ва зарар гумрох мешавад ва чизироки аллох нафъ дониста зарар медонад ва чизироки аллох таоло зарар дониста нафъ медонад, дар инжо шахс фитратишро дар ин замина тағйир дода аст,ва аз чизики қонуни шариати аллох гуфта хуб аст ва нафъ дар он аст безор мешавад, ва аз чизики аллох таоло гуфта баде ва зарар дар он аст шахс хушиш меояд ва ба самтиш меравад.

Дар иддайи мумкин аст ин героиш ба самти зарар ва дури аз нафъ ба далили карохият ва безорий бошадки дар фитрати инсон нисбат ба жанги мусаллахона ва кушт ва куштор вужуд дорад, ва шахс бейни ду амри фитрий гир кунад: еки мейл ба инхидоми зулм ва ситам ва залилий ва героиш ба рифох ва амният ва иззат ва ибодати комил дар дунё ва бехишт дар қиёмат, ва дигарий безори аз кушт ва куштор ва авоқиби мубориза ва жиход. Дар инжостки аллох таоло мефармояд:  

وَعَسَىٰ أَن تَكْرَهُوا شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ ۖ وَعَسَىٰ أَن تُحِبُّوا شَيْئًا وَهُوَ شَرٌّ لَّكُمْ ۗ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ.

Аллох таоло ба мо мегуяд ман бехтар аз шумо медонам чи ба нафъитон аст,ва мо танхо бо табаъият аз суханони аллох таоло ва қавонини шариатиш метавонем бигуем: бале танхо шумо хастидки медонид ва мо намедонем ва хақ бо шумост,на бо хеч мовжуди дигари:

سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا ۖ غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ(بقره/285)

Шанидем ва итоат кардем. Парвардигоро! Омурзиши туро хохонем, ва бозгашт ба суйи ту аст.

Мўъминин дар ин маворид хам бо таваккул ва эътимодики ба аллох таоло ва ваъдахоиш доранд, ва баъад, бо натоиж ва самароти дунёвий ва ухровийки дар амал кардани ин дастур насибишон мешавад, довталабона, бо оғуши боз ва рақобатий, ба истиқболи амалий кардани қавонини шариати аллох ва ин омузишхо мераванд. Сахтихо ва машаққоти рохи даъват ва жиход мисли ончи бар сари муслимин дар Макка омад ва тарки ватан ва хижратишон ба Хабаша ва Мадина ва баъад жанги мусаллахона ва тарки хар ончи дар дунё аз хонувода ва амвол ва лаззатхо ва ғейрих доранд ба ин шикл барои шахси мусалмон сахл ва осон ва гуворо ва шодийбахш мешаванд, ва шахс бо илм ва огохий ба истиқболи ин сахтихо ва мушкилоти ноши аз даъват ва амали ба қонуни шариати аллох меравад. Ин сахтихо ва мушкилот дорухойи талхи хастандки шифо ва саломати дунёвий ва ухровийи инсонхо дар гируйи масрафи ин дорухойи талх аст.

(идома дорад…….)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *