Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.
(10-қисмат)
Ингор агар инсон дар масири сахихи қонуни шариати аллох харакат кунад – чи дар ин дунёйики сижн ва зиндони мўъмине ва чи дар қиёмат ва бехиштки мақсади нахоий аст – дар тамоми ин марохил мусалмон бо шодий ва масаррат ба истиқболи сахттарин озмойишхо хам меравад то ба он шодий нахоий мерасад. Бо шодий ва масаррат мисли Хаббоб ибни Арат ва Билол ва Сумайя ва Хубайб розиаллоху анхум ажмаъин ва амсоли саййид Қутб ва Умар Мухтор ва ғейрих шиканжа ва эъдомро мепазирад, ва ё бо шодий ва масаррат амалиёти иштишходийро анжом медихад ва ба қовли росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хозир аст чандин бор дар ин рох зинда шавад ва шахид шавад ва бо шодий ва масаррат ба истиқболиш меравад:
وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ وَدِدْتُ أَنِّي لأُقَاتِلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَأُقْتَلُ ثُمَّ أُحْيَا ثُمَّ أُقْتَلُ، ثُمَّ أُحْيَا، ثُمَّ أُقْتَلُ، ثُمَّ أُحْيَا، ثُمَّ أُقْتَلُ، ثُمَّ أُحْيَا ”[1]
Қасам ба касики жонам дар дасти уст, дуст доштамки дар рохи худо бижангам ва кушта шавам, сипас зинда гардам, дубора кушта шавам, бори дигар зинда шавам ва мужаддадан кушта шавам. Яъни кароран зинда шавам ва кароран дар рохи аллох дар жанги мусаллахона кушта шавам.
Шогирдони мўъмини ишон хам хаминтури буданд, ижоза бидихид ек достони торихийро бароитон зикр кунамки омузишхойи сахихи исломий арзиши дини ислом, табъият аз қонуни шариати аллох ва бехишт ва шодий бепоён ва мондагорики аллох таоло ваъдашро ба мўъминин нишон медихад, ва мўъминин довталабона ва бо шодий ва сурур хозиранд агар хазорон жон дошта бошанд дар муомалайи бо аллох таоло онро фидо кунанд:
Абдуллох бин Хузофа розиаллоху анху қосиди росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ба дарбори Хисравшохи Эрон дар ғазва бадр ва ғазавоти дигар хам хузур дошт, ин сахобайи геронмоя инсони шухтабъи буд ва шухихойи у бо росулуллох саллаллоху алайхи васаллам назди ахли фиқх машхур аст, холо ин шахс дар замони Умар бин Хаттоб розиаллоху анху ва дар соли 19 хижрий дар жиход бо румихо ба хамрохи иддайи аз муслимин асир мешавад: шохи рум аз мезони иймони росих ва ростини сахоба ва мезони харфшинавий ва итоат кардан( самъ ва тоах) ва фидокорийи онхо нисбат ба ислом ва рахбарият огохихойи дошт, аммо дуст дошт инро тажруба кунад ва бо чишмони худиш бибинадишон,барои хамин дастур дода будки агар мусалмонониро асир карданд уро накушанд ва наздиш бибаранд.
Холо Абдуллох бин Хузофа розиаллоху анху ба хамрохи иддайи асир шуда аст ва ба шохи насронийхо хабар додандки иддайи аз муслимин асир шудандки еки аз ёрони қадимийи пайғамбар хам дохилишон аст,замони уро назди шохи рум оварданд шохи рум ибтидо муддати тулоний ба Абдуллох бин Хузофа розиаллоху анху нигох кард, баъад бо у вориди гуфтагу шуд ва дар авази тағйири диниш ба у ваъдайи озодий ва мол ва замин ва занхойи зебо ва хатто визорат ва широкат дар подшохи дод, аммо Абдуллох розиаллоху анху бо қотиъият жавоби рад ба хамма дод ва ба сирохат гуфт: тағйири дин аслан имкон надорад ва марг хазорон бо аз ин бехтар аст, ва бо ханда идома дод ба худо агар хамма ончики дори ва хаммайи ончики арабхо доранд ба ман бидихи то ман ба андозайи ек чашм бахам задан аз дини Мухаммад саллаллоху алайхи васаллам баргардам, хозир нахохам шуд.
Шохи рум дар ин мархала уро тахдид ба марг кард, ибтидо овизаниш кард ва чанин вонмуд кардки мехохад тирборониш кунад аммо ба сарбозониш дастур дод дўврубаришро бизананд, дар хини тир андози хам боз Абдуллохро ба тарки диниш даъват мекард аммо таъсири надошт, барои тахдиди бештар Абдуллох, жилови чишмиш диги пур аз руғони жушида омада карданд ва ба дуто аз асирони мусалмон сифориш кардандки насроний бишаванд аммо ин ду асир қабул накарданд барои хамин онхоро дар диги руғони жушида андохтанд ва танхо устухонхойишон боқий монд.
Шохи насроний рум дар ни хенгом руба Абдуллох кард ва уро барои чандимин бор ба насроният даъват дод аммо у шадидтар аз қабл инкор кард, вақти қайсар аз у ноумид шуд дастур дод уро дар диг биндозанд. Абдуллохро ба тарафи диг бурданд, чишмхойиш ашк олуд шуд. Ба подшох хабар додандки Абдуллох гиря мекунад, подшох гумон кардки у аз тарси марг гиря мекунад барои хамин дастур дод уро баргардонанд пешиш, вақт жиловиш қарор гирифт ек бори дигар пазириши ақидайи насрониятро ба у пешниход кард ва ле ин бор хам у ба шиддат рад кард. Қайсар асабоний шуд ва шуруъ кард ба фаххоший ва гуфт: фалон шуда ! барои чи хамин алъон гиря мекарди? Абдуллох розиаллоху анху дар жавоб гуфт: гирям барои ин будки хиёл кардам алъон дар диг андохта мешавам ва жон аз баданам меравад, орзу кардам эй кош ба андозайи мухойи баданам жон доштам ва хаммаро дар рохи аллох дар диг меандохтам.
Подшох дар баробари инхамма иймон ва шужоати Абдуллох таслим шуд ва гуфт: хозири дар баробари инки туро озод кунам сарамро бибуси? Абдуллох гуфт: оё дар муқобили озодий хаммайи асирон? Подшох гуфт:бале дар муқобили озодий хаммайи онхо.
Абдуллох мегуяд: бо худ гуфтам инки душмани аст аз душманони аллох , чи ишколи дорад сари уро бибусам ва ман ва хаммайи усаройи мусалмон озод бишавем…… наздик рафт ва саришро бусид, дар ин хенгом подшох дастур дод хаммайи асирхоро озод кунанд ва ба дасти Абдуллох биспоранд. Абдуллох розиаллоху анху пеши Умар бин Хаттоб розиаллоху анху омад ва мажороро барояш таъриф кард, Умар розиаллоху анху хийли хушхол шуд. Вақти ба асирон нигох кард гуфт: бар хар мусалмони лозим астки сари Абдуллохро бибусад ва ман жиловтар аз хамма шуруъ мекунам. Баъад боланд шуд ва саришро бусид. [2]
(идома дорад……..)
[1] رواه بخاری
[2]1- الاصابه فی تمییز الصحابه از ابن حجر 2/287 2- السیره النوبه از ابن هشام. 3-حیاه الصحابه شیخ مولانا محمد یوسف كاندهلوی.4- تهذیب التهذیب 5/185. 5- تاریخ الاسلام للذهبی.