درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(81- قسمت)

علاوه بر آن برای  اینکه قلبمان آرام بشود و از هر گونه کینه و نفرتی نسبت به خواهران و برادران مسلمانمان خالی بشود و به جایش مَوَدَّةً وپایبند بودن به اخوه و اذله و … جا بگیرد برایشان دعای خیر می کنیم و پس از بازگشت از گفتگوی با الله برایشان سلامتی و آسایش و امنیت را به ارمغان می آوریم.

بله، ما هر روز بطور واجب 17 بار مي گوئیم «اهدنا الصراط المستقيم» و 9 بار «السلام علينا» و «السلام علي عبادالله الصالحين» را بر زبان می آوریم و با تكرار حداقل 17 بار اقرار به توحيد در 5 نوبت مشخص و معين آنهم با اجبار به تكرار و عمل به آن در مسجد به همراه «جمع» و دوري از تفرق و پراكندگي و تكروي، همین خودش بيانگر زيباترين و عيني ترين و گويا ترين شكل دعوت به اتحاد ميان مسلمين و مؤمنين جهان، و تاكيد بر توحيد و پيروي مطلق از «قانون شریعت الله» است.

هدف ما رضایت الله از طریق تبعیت از قوانین شریعت الله برای بازگرداندن حکومت اسلامی است، و این هدف بسیار متعالی و ارزشمند است، همین هدفدار بودن بزرگترین محرک متحد شدن ماست، چون رسیدن به این هدف سنگینتر از آنی است که افراد متفرق یا حتی جماعتهای متفرق ازعهده ی آن برآیند. و ما برای رسیدن به این هدف بزرگ، کارآمدترین و اساسی ترین و مطمئن ترین وسیله یعنی شورا از کانال سه ابزار را در اختیار داریم .

البته اجماع واحد شورا از کانال این «سه ابزار» تنها زیر مجموعه های این ابزارها را شامل می شود. علاوه بر این در این مسیر و حتی در زمان تشکیل بدیل اضطراری حکومت اسلامی کسی نمی تواند نقش اجماع واحد را بازی کند و حق ندارد برداشت و تفسیر خودش را بر دیگران تحمیل کند. بلکه با رعایت اسلوب صحیح « أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ» و رعایت صحیح « إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌفَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ » به بهترین شیوه ی ممکن تنها به تبلیغ رای خودش اقدام کند، و به اصل اختیار و آزادی و تساوی حقوق شرعی دیگر مسلمین اهل قبله احترام بگذارد، و هرگز فراموش نکند که اگر نابود کردن منکر کوچکی باعث جایگزینی منکر بزرگتری بشود باید تا زمان فراهم شدن اسباب و لوازم شرعی آن منکر در حین مبارزه صبر کرد. 

بعضی از منکرات را شخص می تواند از بین ببرد، بعضی از منکرات توسط حلف و سندیکا از بین می روند، بعضی از منکرها هم از طریق جماعت و حزب از بین می روند و بسیاری از منکرها هم هستند که تنها و تنها از طریق حکومت اسلامی از بین می روند و تا رسیدن به این مرحله هر فعالیتی که منجر به بدترین منکر یعنی شرک تفرق بشود در واقع جایگزین کردن یک منکر بدتر به جای یک منکر بداست .جایگزینی منکر بزرگتر به جای منکر کوچکتراست.

نبود قدرت حکومت اسلامی که تنها از طریق وحدت و پرهیز از تفرق دوباره به دست می آید غم و بلای بزرگی است که باعث می شوند بلاها وغمهای کوچک فراموش بشوند یا لا اقل زیاد به آنها اهمیت نداد: اين چنين بود «غما بغم» ‌قرآن: فَأَثَابَكُمْ غَمًّا بِغَمٍّ لِكَيْلَا تَحْزَنُوا عَلَى مَا فَاتَكُمْ وَلَا مَا أَصَابَكُمْ (آل عمران/153)

غمِ بزرگِ الانِ ما نبود حکومت اسلامی علی منهاج نبوه و حتی نبود یک حکومت بدیل اضطراری اسلامی در اکثریت قاطع سرزمینهای مسلمان نشین و حتی بدتر از آن نبود یک مجلس شورای واحد مجاهدین دراین سرزمینها به دلیل عذاب تفرقه که علاوه بر دوام فقر و نا امنی و تسلط طاغوتهای محلی بر مسلمین باعث طمع و تسلط سایر کفار خارجی بر مسلمین شدهاست. برای از بین بردن این تفرقی که ناشی از اختلاف در برداشتها و تفاسیر مختلف است، و برای محافظت از وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی از کانال یکی از «سه ابزار»، لازم است به «زمان بر» بودن حل این اختلافات و حتی «زمان بر» بودن پیاده کردن اصلاحات عقیدتی و رفتاری در میان مسلمین معتقد بود.

می دانیم که بعد از آموزش ایمان که جوهره ی رسالت تمام انبیاء بوده است «وَلَقَد بَعَثنا في كُلِّ أُمَّةٍ رَسولًا أَنِ اعبُدُوا اللَّهَ وَاجتَنِبُوا الطّاغوتَ» و لا اله – الا الله از کانال پیامبر آن عصر، سایر احکام به صورت تدریجی از پیامبری به پیامبر دیگر در حال تکامل بوده است و اندک اندک بر ملتهای گذشته ارائه شده اند تا اینکه به عصر پیامبر خاتم صلی الله علیه وسلم می رسیم که به تکامل خودش می رسد.

زماني كه سیر احکام درحیات رسول الله صلي الله عليه وسلم هم مي خواست به تكامل خودش برسد، باز به صورت تدريجي و در مدت 23 سال دوره خودش راتکمیل كرد، یعنی برای یک بدن مریض و یک جامعه ی مریض که برای درمان خودش الله را به عنوان صاحب دستور و امر، و قانون شریعت الله را به عنوان نسخه و دارو برای درمان خودش پذیرفته است، و به این مسیر ایمان دارد، داروها را بایستی در مدت مثلا دوهفته یا چند ماه و حتی تا آخر عمر در زمانهای مشخصی مصرف کرد، و نمی شود همه ی داروها را یکجا مصرف کرد . 

(ادامه دارد…….)