Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.
(17-қисмат)
Ин афрод хар чи амволишон бештар бишавад ба хамон андоза бо пулишон, хам барои худишон шодий мехаранд ва хам дигаронро шод мекунанд. Ек мужохидро тажхиз мекунанд, ек бемористон месозанд, ек пул ва рохро месозанд, чох ё манбаъи тасфияйи оби барои мардум месозанд, маркази барои расидагий ба занони худ сарпараст месозанд ва соири корхойи оммун нафъаки ин ашхос бо пулишон анжомиш медихандки хам сабаби хушхоли худишон мешавад ва хам тамоми онхойики аз ин хадамот истефода мекунанд.
Усмон бин Афвон еки аз ин хеййирини будки ду бор бехиштро аз росулуллох саллаллоху алайхи васаллам харидори кард; бори аввал замоники чохи румаро харид [1] ва бори дувум замоники лашкари усраро мужаххаз кард. [2].ба хамин далил будки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам барои ёрониш мисли Анас розиаллоху анху дуо мекунад:
اللَّهُمَّ أَكْثِرْ مَالَهُ وَوَلَدَهُ، وَبَارِكْ لَهُ فِيمَا أَعْطَيْتَه[3]
Ё аллох мол ва фарзандонишро зиёд бигардон ва дар ончи ба у бахшидайи баракат ато кун.
- Мовриди дигарики хаммайи инсонхо иттифоқи назар дорандки бароишон шодий меоварад ва шодийро бодавом мекунад саломатий ва вазиати жисмоний астки ислом аз қавонини тахорат гирифта то вазъи қавонини дар тахрими баъзи аз хурданихо ва нушиданихо ва аъмоли зараррасони дигар, ва сифоришхойи дар чигунагийи тағзия ва хоб ва варзиш ва ғейрих аз ин саломати жисмий инсонхо мухофизат мекунад,ва инсон бо риояти ин қавонини шариати аллох метавонад аз саломати жисмияш мухофизат кунад ва интури хам, ба пойдор мондани шодиш кўмак кунад.
- Мовриди мухимми дигарики инсонхо руйиш иттифоқ дорандки шодийхойишонро собит ва пойдор мекунад амният астки мо дар хамон
«وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ»
Борхо ба он ишора кардемки амният дар мавориди мухталифи зиндагийро дарбар мегирад.
Ин маворид, ва мавориди мушобехи мусбати дигарики инсонхо зикр кардандро қонуни шариати аллох ба унвони абзорхойики ба шодий мунжар мешаванд қабул дорад. Аллох таоло бо таъкид бар мавориди мусбатики ном бурдем ва мавориди ризи дигарики ба унвони намодхойи зохирийи шодий вужуд доранд, дар қонуни асосий ва шариати худиш дар ек жамъ банди куллий се омили асосийро маншаъи тўлиди шодийи пойдор дар инсонхо маърифий мекунад, ва ин шодийхоро созмондехи, мудирият, контрол ва хидоят мекунад то аз табдил шудани онхо ба “ таваххуми хушхолий” жиловгирий шавад:
- Еки аз ин мавориди килиди пойбанди ва иймони мухлисона ба ла илаха- иллаллох ва Мухаммадур росулуллох ба унвони мухимтарин ва зербаноийтарин омили шодий аст. Надоштани нигароний, изтироб ва афсурдагий ва расидани ба итминони қалбий, асоси хар новъи шодий аст, ва ин танхо бо дурий кардан аз барномахо ва қавонини ғейри шаръий ва табаъияти бе чун ва чиро аз қонуни шариати аллох таъмин мешавад. Аллох таоло мефармояд:
الَّذِينَ آمَنُوا وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُم بِذِكْرِ اللَّهِ ۗ أَلَا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ (رعد/28)
Он касоники иймон меоваранд ва дилхойишон бо зикри аллох итминон ва оромиш пейдо мекунад. Огох бошид! Дилхо бо ёди аллох ба даражайи итминон мерасанд.
Дар инжо бояд арз кунамки хамчунонки даражайи мўъминин болотар аз даражайи муслимин аст ба хамин шева даражайи итминон болотар аз даражайи иймон аст:
وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِیمُ رَبِّ أَرِنِی کَیْفَ تُحْیِی الْمَوْتَى قَالَ أَوَلَمْ تُؤْمِن قَالَ بَلَى وَلَکِن لِّیَطْمَئِنَّ قَلْبِی(بقره/260)
Ва хенгомироки Иброхим гуфт: парвардигоро! Ба ман нишон биде чигуна мурдагонро зинда мекуни. Гуфт: магар иймон наёвардайи?! Гуфт: чиро! Ва ле то итминони қалб пейдо кунам.
(идома дорад……..)
[1]آثار المدینه المنوره، عبدالقدوس انصاری، ص: 245، چاپ مدینه/ الجواهره فی نسب النبی و اصحابه العشره: 2/173
[2] البدایه و النهایه: 5/4
[3]متفق عليه، أخرجه البخاري -واللفظ له- (ص536 ح 6378)، و (ص533 ح6334) و(ص534 ح6344) و رواه أيضاً (ص155 ح1982) بسنده عن أنس – رضي الله عنه. وأخرجه مسلم (ص1113 ح2480_2481)، و (ص780 ح660)
