Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.
(19-қисмат)
Ин яъни бастани дархойи ғам ва ноумиди ва истерес ва афсурдагий ва тамоми офатхойики ба шодийи инсон мумкин аст садама бизананд, ин яъни мухофизат аз неъмати шодийки аллох таоло ба унвони ек ниёз дар вужуди мо қарор дода аст,бахусус замоники мутаважжих мешавадки қатъан ва бидуни хеч шакки хаммайи инсонхо бо жонишон ва гурснагий ва мол ва фарзандонишон ва ғейрих мовриди озмойиш ва имтихон қарор мегиранд:
وَلَنَبْلُوَنَّكُم بِشَيْءٍ مِّنَ الْخَوْفِ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِّنَ الْأَمْوَالِ وَالْأَنفُسِ وَالثَّمَرَاتِ ۗ وَبَشِّرِ الصَّابِرِينَ (بقره/155)
Ва қатъан шуморо бо бархи аз тарс ва гурснагий ва зиёни молий ва жоний ва камбуди мевахо, озмойиш мекунем, ва мужда биде ба бурдборон.
لَتُبْلَوُنَّ فِي أَمْوَالِكُمْ وَأَنفُسِكُمْ وَلَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِن قَبْلِكُمْ وَمِنَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا أَذًى كَثِيرًا ۚ وَإِن تَصْبِرُوا وَتَتَّقُوا فَإِنَّ ذَٰلِكَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ (آل عمران/186)
Бидуни шак ва ба тури мусаллам аз лахози молий ва жони худ мовриди озмойиш қарор мегирид ва хатман аз касоники пеш аз шумо бадишон китоб дода шуда аст ( яхуд ва насоро), ва аз мушрикин ( секуляристхо) хам, азият ва озори фаровони мебинид ва агар бурдбори кунид ва бипархезид,( корхойи шойиста хамин аст ва) ин умури астки бояд бар анжоми онхо азмро жазм кард ва дар ижройи онхо кушид.
Дар ин сурат инсон метавонад ду новъи бардошт аз дунё дошта бошад:
- Дунё макони истирохат ва охари хат астки набояд дар он мушкилот ва номулойимоти вужуд дошта бошад. Қатъан дар зиндагийи хаммайи инсонхо мушкилоти вужуд доранд, дар натижа дар ин дидгох мувожих шудан бо ин мушкилот ва сахтихо бисёр ногувор ва шикананда хохад буд, ва самараш мешавад ончи Кудок ва Меркел ва хазорон нафари мисли онхо бар сари худишон оварданд…..
- Бардошти дигар ин астки дунё гузаро, нопойдор ва махалли озмойиш ва бардошти амали солих барои қиёматиш астки ин қиёмат монданий ва хамишагий аст. Дар ин нигариш инсон ба рохати сахтихоро қабул мекунад ва зиндагий ва тахаммули сахтихойи он барояш осон мешаванд.
Ин шева нигох кардан, мўъминиро тўлид мекунадки шукргузор аст
« لَئِن شَکَرْتُمْ لأَزِیدَنَّکُمْ»
Ва мусбат андиш аст, ва бо вужуди талошики мекунад ва аз тамоми асбобики шаръий хастанд барои расидани ба хадаф истефода мекунад, аммо натижаро ба аллох вогузор мекунад, ва рози аст ба қазо ва қадари илохий, ва интури аз шодийи дарунияш мухофизат мекунад ва ба он истихком мебахшад.
Мо дар баробари ин мўъминин, инсонхойи зиёдийро мебинемки қазо ва қадари илохийро мутаважжих нашуданд, ва нигаришишон ба худишон ва жахони атрофишон ғейри шаръий аст. Инон хамиша нукоти манфий атрофи худишонро мебинанд; доим аз корхойи ғалати атрофиён ва жомеъа гила ва шикоят доранд, аз зиндагийи худишон рози нестанд, аз бепули ва надоштани имконоти моддий ва ғейрих хамиша меноланд. Ин ашхос бо ин манфий нигарихойишон илова бар онки ба жисми худишон латма ворид мекунанд шодийи худ ва дигаронро хам аз бейн мебаранд.
- Мовриди асосийи севумики метавонад ба пойдор мондани шодийи инсонхо кўмак кунад иймон ба қиёмат ва дунёйи пас аз марг аз тариқи охарин фристодаш аст.
Хадафи нахоий ва ормоники ислом барои муслимин тарсим мекунад ва сари рохишон қарор медихад, танхо бехишт ва ризояти аллох аст. Замоники шахс ба мейли худиш ва бо иймони росихи озодона ба самт ва суйи ин хадафи асосий харакат мекунад, хозир мешавад хаммайи ончики дар дунё дорадро шодмона дар ин масир фидо кунад, ва хар чи дар ин масир харакат мекунад ва ба ин хадафи мухим наздик мешавад дар вужудиш ихсоси ризоят ва шодияш изофа мешавад. Ба Қаъқо авсий гуфтанд; чизи аз бехишт бароимон бугуки моро барояш ташвиқ ва тахриз кунад.гуфт: росулуллох саллаллоху алайхи васаллам онжост.
(идома дорад……..)