Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.
(20-қисмат)
Дар инжо возих ва ровшан астки бо тафсири шаръий аз дунё ва зиндагий, оқибати муслимини мужохид ғейри аз дуто шодий нест: еки шодийи дар дунё ва дигари шодийи пас марг бо шаходатики шухадо қаблан ба он расиданд.
قُلْ هَلْ تَرَبَّصُونَ بِنَا إِلاَّ إِحْدَى الْحُسْنَيَيْنِ وَنَحْنُ نَتَرَبَّصُ بِكُمْ أَن يُصِيبَكُمُ اللّهُ بِعَذَابٍ مِّنْ عِندِهِ أَوْبِأَيْدِينَا فَتَرَبَّصُواْ إِنَّا مَعَكُم مُّتَرَبِّصُونَ(توبه/52)
Бигу: оё дарборайи мо жуз еки аз ду никий интизор дорид:(ё пирузий ва ғанимат дар дунё,ва ё шаходат ва бехишт дар охират). Ва ле мо дарборайи шумо чашм ба рох хастемки ё худованд ба азоби аз суйи худ гирифторитон созад ва ё( дар ин жахон) бо дасти мо ( азобитон дихад). Пас шумо чашм ба рох бошид ва мо хам бо шумо дар интизорем.
Ин яъни оянда ва оқибати ровшан дар дунё ва қиёматики дар он на тарси хаст на изтироб ва дудили, балки танхо шодий хаст ва оромиш ва оромиш.
Дар инжо лозим аст дар мовриди шодийхойи бажо ва мовриди пасанди аллох таоло дар дунё ба ду нукта ишора кард:
Еки инки: дар қонуни шариати аллох хамин шодий хам василайи аст барои расидани ба бехишт ва касби ризояти аллох таоло, ва худиш ба танхойи хадаф намешавад. Шодий еки аз абзорхойи астки инсони мўъминро дар анжом додани корхойи асосий ва мухиммики онро ба бехишт ва ризояти аллох таоло наздик мекунад кўмак мекунад, ва ба истелохи мо шодий корхойи хадамотийро анжом медихад ва ба шахс энержи медихад ва шоржиш мекунадки ба вазоифиш бехтар амал кунад.
Нуктайи дигари инки барои пойдор кардин шодий бажо ва мовриди пасанди аллох таоло лозим аст ба чанд тафовут ва нукоти риз ва вижа дар мовриди сокинини дорул ислом диққат бишавад:
- Еки эътиқодоти диний аст, яъни мумкин аст ек амри барои ек мусалмон шодийзо бошад ва барои ек кофар мояйи ғами андух ва нигароний ва зарар.
وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ وَلَا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَسَارًا (اسراء/82)
Мо оёти аз қуръонро фуру фристодемки мояйи бехбудий ва рахмат барои мўъмино аст, ва ле бар ситамгарон ва золимин жуз зиён изофа намекунад.
Яъни ин қуръон ва ин қавонини шариати аллох дуто корбурди мутафовут барои инсонхо дорад, барои мўъминин мояйи шифо ва рахмат аст, ва дарбаробар, барои золимин ғейри аз зиён ва зарар чизи намеоварад. Дар инжо табиий астки мўъминин бо ин қуръон ва қавониниш шод мешаванд ва золимин ва ситамгарон ғамгин ва нигарон. Мисли пирузийи куффори насроний душманони шумора се мо бар куффори мажус душманони шумора ду моки боиси хушхоли мо
«وَ يَوْمَئِذٍ يَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ» (روم/4)
Ва табъан боиси ғам ва андухи секуляристхойи қурайш душманони шумора ек ва мажус душманони шумора ду мо мешавад.
Ижройи қонуни шариати аллох барои мўъминин ва хатто куффори ахли жизъяйи сокин дар дорул ислом рифох ва амният
«أَطْعَمَهُم مِّن جُوعٍ وَآمَنَهُم مِّنْ خَوْفٍ »
Ва ихтисос додани ибодатхо ба сурати комил барои аллохро меоварад
«فَلْيَعْبُدُوا رَبَّ هَٰذَا الْبَيْتِ»
Ва ба дин бо хар чохор мафхумиш ба сурати комил амал мешавад ва ин яъни хадяйи шодий ба мўъминин, аммо зиён ва зарар барои Абу Жахлхо ва Абу Лахабхо ва динфурушон ва секуляристхо ва дуздхо ва беномусхо ва хизхо ва хамжинсбозхо ва соири золимин.
- Тафовути дигарики бародарон ва хохаронам бояд барои пойдор кардани шодий дар назар бигиранд дар назар гирифтани синни ашхос аст,
Дар хар синни мавориди дида мешавадки шодийхойи афрод бо хам фарқ мекунад ва мумкин аст дар мавориди бо хам ексон набошанд. Барои хамин аст мебинем чизики мумкин аст ек жавонро шод кунад мисли қабулий дар фалон донишгох ва шуғл ва издивож ва ……. наметавонад ек бачча ибтидоийро хушхол кунад ва билакс хам содиқ аст. Боз мумкин аст чизики барои ек новжавон ё жавон мояйи шодий ва хушхоли бошад барои ек бузургсол шодий ба хамрох наёварад.
(идома дорад……..)