Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(45- қисмат)  

Балки дар он аср ба андозайи муслимин бемушкил ва доройи жомеъайи солими будандки танхо мушкили онхо хамин канизхойи хонанда будки онро хатари барои иймон ва дурий аз қуръон медонистанд.

Ин мушкили асосий ва увлавияти онхо буд аммо алъон мушкилоти асосий ва увлавиятхойи муслимин чист? Алъон хукумати исломий дар аксарияти қотиъи сарзаминхойи муслимин вужуд надорад ва уммул фасоди барои тўлиди анвоъи мусибатхо шуда аст, ширки тафарруқ бар муслимин хоким шуда аст, уммати вохид ва жамоати вохид аз бейн рафта ва умматхойи  мутаъаддид ва жамоатхойи мутаъаддиди ба вужуд омада аст ва муслимин химояти аллохро аз даст доданд чун химояти аллох бо жамоат аст, фақр ва гурснагий роиж шуда аст, куффор ва муртаддин бар муслимин хоким шуданд, ноамнийи ноши аз ин мафосид муслиминро залил ва беарзиш карда аст, мунофиқин ва секулярзадахо дар аксари қотиъи арсахойи зиндагийи муслимин маносиби мухталифро ба даст оварданд ва бо пуштивонайи тоғутхо ва куффори ишғолгари хорижий дар холи инхидоми иймони муслимин хастанд, хар сарзамини мусалмоннишини доройи даххо мусайламайи каззоб мисли қози Мухаммад ва Қосимлу ва Борзоний ва Ужалон ва ғейрих шуда аст, ва даххо мусибат ва муъзали дигар……..

Дар инжо мусиқий хам муъзал аст, аммо муъзали аслий ва пояий барои олуда кардани қалби ва иймони муслимин ва дурийи муслимин аз қуръон ва қонуни шариати аллох нест, мо увлавиятхойи мухимтари мисли муслимини садрил ислом доремки бояд ибтидо онхоро рафъ кунем то ба даражайи асри сахоба бирасемки увлавияти мо хам муборизайи манфий бо муъзали хондани канизкон бошад.

Муъзали хондани канизкон бо олоти мусиқий ва эътиёд ба он дар нахоят ек мусалмони фосиқиро тўлид мекард, аммо имруза муъзалхойи асосий барои муслимин ба вужуд омадандки куллан шахсро аз дини ислом хориж мекунад ва таслими қонуни дини секуляризмиш мекунад ва кор ба жойи расидаки муслимин барои инки довталабона худишонро бибаранд зери хокимияти дини секуляризм ва куффор ё ба об ва оташ мезанандки худишонро ба Европо ва Амрико ва соири билоди куфр бирасонанд ва гох руйи жонишон ва ба қиймати тарки хонувода ва ватаниш риск мекунанд ва ё инки дар дохили сарзаминхойи мусалмоннишин орзуйи ташкили чанин низоми куфрийро тавассути муртаддини махаллий бо пуштивонайи куффори хорижий доранд ва ……..

Алъон мусибатхо ва муъзалхо мутаъаддиданд ва бояд увлавият банди бишаванд ва ба сабки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам жури пеш биравем то ба жомеъайи бирасемки танхо муъзали асосияш хонандагийи канизакон ба хамрохи мусиқий бошад, ва онмовқеъ касони биёянд ва мисли ибни Масъуд сўганд ёд кунандки муроди аз

«وَ مِنَ النَّاس مَن يَشتِري لَهوَ الحَديثِ ….»

Овоз аст онхам хамрохи мусиқийки он замон иддайи канизаконро бо қиймати героний барои ин кор мехариданд то бароишон хар вақт хостанд бихонанд ва вақти зиёдийро ба ин кор медоданд, чун ибни Масъуд мўътақид буд хамчунонки об сабаби руйиши гиёхон аст гуш додан ба ин таронахо хам нифоқро дар дил мекорад; ва ё каси мисли ибни Аббос биёяд ва бигуяд: манзур аз “лахвул хадис” хам овози ин канизакон хамрохи мусиқий аст ва хам суханони бехуда аст. Воқеан онхо чи жомеъайи хуби доштандки ин муъзали асосий ва даража аввалишон буда астки хатто агар вужуд хам дошта бошад танхо корики мешавад кард ин астки бояд

« و إذا مَرُّوا بِاللَّغوِ مَرَّوا کِراماً» (فرقان/72)

Ва хенгомики корхойи ёва ва суханони пучиро бибинанд ва бишнаванд бузургворона аз он мегузоранд.

То замоники хукумати исломий ала минхажин нубувват вужуд дошт батни жомеъа хаминтури солим буд аммо пас аз таваллуди шохигарий ва ижоди хукумати бадили изтирорийи исломий ба тадриж дастгирахойи ислом еки пас аз дигари пора шуданд ва олудагий ба тадриж дар миёни жомеъайи муслимин густариш пейдо кард, еки аз ин муъзалот густариши васиъ ва фарогири мусиқий дар жомеъа тавассути хамин канизакон буд, барои хамин аст каси мисли Умар бин Абдулазиз рохимахуллох дар номайи ба муаллими фарзандониш менависад: аввалин чизики бояд аз ту биёмузанд танаффур аз мусиқий аст зеро аз шайтон моя гирифта ва оқибати он олуда шудан ба хашми парвардигор аст. Умар бин Абдулазиз рохимахуллох еки аз одилтарин шохон пас аз хулафои рошидин хам дар ин низоми шохигарий на барои касоники ба самти мусиқий мераванд таъзири таъйин кард ва на хадди хам вужуд доштки бишавад ба ижро дариш овард, балки танхо рох “ муборизайи манфий” буд.

(идома дорад…….)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *