Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.
(46- қисмат)
“ муборизайи манфий” мисли : ширкат накардан дар фалон рохпимоий ё интихобот ё мажлис, ё нарафтани ба фалон макон, ё вориди фалон коноли расонаий нашудан, ё нахаридани фалон жинс : масалан имоми Молик рохимахуллох барои мубориза бо падидайи хонандагийи хамрох бо мусиқий тавассути канизхо ва баргузорийи мажолиси мухталифи мусиқий фатво медихад: хар каси канизи бихарад ва баъад мутаважжих шавад у овозхўн аст метавонад ба иллати айб онро ба сохибиш пас дихад.
Сулаймон аттамимий дарборайи канизи овозхўники ба ирс ба ятимон расида бошад ва мехоханд уро бифрушанд. Мегуяд: бояд бидуни зикри сифати овозхўний фурухта шавад ва агар бо он васф бист хазор ( дирхам) ва дар сурати оддий ду хазор ( дирхам) биярзад боз хам зикри васфиш сахих нест. Агар манфаъати ноши аз овоз мубох буд чанин моли аз ятимон манъ намешуд.
Имоми Шофеъий рохимахуллох мегуяд: агар молики канизи мардумро барои шанидани овози у жамъ намояд сафих буда ва шаходатиш рад мешавад ва дарбораш гуфта ин фард даюс ( жокеш) аст. Қози Абу Тоййиб мегуяд: ба ин хотир молики канизро сафих дониста чун мардумро ба ботил даъват менамояд ва хар каси мардумро ба ботили даъват кунад сафих ва фосиқ аст.
Дар ек жамъ банди Қитода мегуяд ба худо сўганд шояд дар рохи” лахвал хадис” моли сарф нашавад балки манзур аз харидан, гумрох шудани фард аст, чун гуфтайи ботилро бар сухани хақ ва зиёнро бар нафъ таржих медихад, ва бузургтарин аломати гумрохийи фард ин астки ба жойи сухани хақ ботилро интихоб кунад.
Алъон жойгохи “ лахвал хадис” дар жомеъайи мо читур аст? Мажмуъи абзорхойи гумрохий ва саргардонийро мо хамин алъон дар хариди танхо ек дастгохи мохвора ва гушийи телефони хамрох ва компютер ва бозкардани шабакахойи мухталифи куффори жахоний ва муртаддин ва мунофиқин ва секулярзадахойи махаллий ва марокизи омузиший фосид шохидиш хастем. Инхо абзорхойи хастандки мисли чоқу ва аслаха ва норинжак ва минки ду корбурд доранд ва каси наметавонад ин абзорхоро тахрим кунад балки равиши истефодайи аз онхостки фосид ва фосид кунандашон мекунад.
Бале,алъон илова бар мусиқийки хаммаги шохидиш хастем бояд сарчишмайи фосид кунандайи мисли шабакахойи мухталифи мохвораий ва филмхойи мухталифи онро ба изофайи онхамма мизгардийи куффори секуляри жахоний ва муртаддини махаллий ва мунофиқин ва секулярзадахо ва онхамма шабакахойи мухталифи интернетий ва ижтимоийро ном бурдки ошкоро бадтар ва модернтар аз хазорон нафар мисли Назр бин Хорис ва тарафдорони мусиқийи асри сахоба ва тобеъин ба жони иймони мўъминин ва қонуни шариати аллох ва хатто мовжудияти мўъминин офтоданд.
Имруза дар қолиби бостонгароий ва бо афсонахойи дуруғин ва кўхнайи бепоя ва асос бостон хазорон нафар мисли Назр бин Хорис тўлид шудандки ин таваххумот ва афсонахоро дар донишгоххо ба сурати модерн ва системотик ва бо пуштивонайи макотиби куфрийи дини секуляризм ёд мегиранд ва дар марокизи омузиший тоғутхо ва расонахойи фосид ба хурди мардум медиханд, илова бар он, дар панохи ин бостонгароий афсонаий хам тамоми бовархойи ғалати ширк омиз ва куфриёти секуляристхо ва соири куффори торихи башариятро дар қолиби демокрасий ва секуляризм ва жомеъайи ба истелох маданий секуляристий ва ғейрих ба хурди муслимини медихандки на мисли муслимини асри хулафои рошида сохиби хокимияти екпорча хастанд ва на қудрати доранд ва на убухати, ин жанги сард ва нарм ва равоний бар муслимини бепанохро мо харгиз дар торихи башарият шохидиш набудаем.
Бо ин вужуд, шахси мусалмон бидуни дарки омузиши сахихи истефодайи аз ин абзорхо ин абзорхойи фосид кунанда ва гумрохийро мехарад ва ба сурати хом вориди хона ва хонувода мекунад ва асбоби гумрохийи худиш ва атрофиёнишро ба хамин содагий фарохам мекунад. Агар ибни Аббос ва ибни Масъуд ва амсолихим имруза зинда буданд ва мехостанд дар миёни муслимин “ лахвал хадис” ро ба мардум нишон бидиханд қатъан ба ин маворид ва мавориди дигар ишора мекарданд ва бахусус ба волидин ва сарпарастхойи хонуводахо ва жомеъа тазаккур медодандки : харидорони гумрохий масири душманони қонуни шариати аллохро мераванд ва мутаважжих нестандки хар ончи боиси гумрохийи худи шахс ва дигарон бошад дар қонуни шариати аллох харом аст ва жузви “ лахвал хадис” махсуб мешавад ва аллох таоло онхоро аз дидан ва шанидани он нахий карда ва бояд посухгуйи ин муомала ва хариди худ бошандки боиси гумрохийи худишон ва дигарон ва ба бози гирифтани қонуни шариати аллох ва дур шудани аз қонуни шариати аллох шуданд.
(идома дорад…….)
