Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.
(118- қисм)
Мана бу изохлар билан шуни айта оламизки: инсонларни хаммасини орасида мавжуд бўлган ғазаб учта шаклда кўриниши мумкин: 1- ўринли ва мўътадил ғазаб бўлиб уни аллохни шариатидаги қонунлар орқали бошқарилади, 2- ўринсиз ғазаб бўлиб у аллохни шариатидаги қонунларга мухолиф бўлган кофирларга ва мунофиқларга тегишли, 3- бостирилган ва узоқ сақлаб туриб айниган ғазаб, бу ғайратсиз инсонларга тегишли.
1-Ўринли ва мўътадил ғазаб, бу ғазаб аллохни шариатидаги қонунларни хукмронлиги остида бўлади. Бу қаттиққўллик,ғазаб аллохнинг шариатидаги қонунларни чорчўпида бўлади ва ўзини ўрнида ва шароитига мос равиш билан татбиқ қилинади ва ижро этилади, яъни исталган ва ўринли иш хисобланади; аллохни шариатидаги қонунларни чорчўпидан ташқарида бўлган қаттиққўлликларни,ғазабни хаммаси исталмаган хисобланади ва уларни қораланади.
Жиноятчиларни,хаддидан ошганларни,ситам қилганларни устида аллохни шариатидаги қонунларни ижро қилишдаги қатъият хам ижобий ва ўринли қаттиққўллик бўлиб, ундан инсонларни шаръий хуқуқларини мухофизат қилиш ва адолатни ижро қилиш ва уч абзорни йўлига кўра аллохни бандаларини мухофизат қилиш учун фойдаланилади.
Мен сизларни иккита намунани зикр қилмоқчиман, буни воситасида сизлар қандай қилиб “уч абзорни” каналига кўра бир хақни олишни ва ўринли ғазабни аслий масалаларда ва мусулмон жамиятидаги аслий ва катта масалаларда уни шаръий йўлига кўра бошқаришни ва хидоят қилишни ва уни шаръий натижасига етишни тушуниб етасизлар, бундан ташқари (Сумайя розиаллоху анхо ва Ёсир ва…….ларни тажрибалари билан) мана бундай ўринларда ўринли ғазабни хидоят қилиш ва бундай хақларни ундириб олиш учун “уч абзордан” бошқа йўл йўқ эканини,фақатгина мана шу “уч канал” мавжудлигини билиб оласизлар:
Аллох таолони қуйидагича мархамат қилганини хаммамиз яхши биламиз:
إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ(حجرات/10)
Фақат мўъминлар бир-бирларига биродардурлар.
Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қилганларки:
كُلُّ الْمُسْلِمِ عَلَى الْمُسْلِمِ حَرَامٌ دَمُهُ وَمَالُهُ وَعِرْضُهُ.
Мусулмоннинг хамма нарсаси, қони ва моли,обрўси бошқа мусулмонга харомдур. Энди агар бир мусулмонни обрўси бир кофир кимса томонидан хатарга солинган бўлса, жамиятдаги хар бир шахсдан тортиб то исломий хукуматгача бўлганлар бу мусибатни қаршисида қандай муносабатда бўлишлари керак бўлади:
Бир куни мусулмон аёл бани қайнақоъдаги яхудийларни бозорига боради ва тилла ё кумуш ясовчига тақинчоқ ясатиш учун мурожаъат қилади. Яхудий ундан юзини очишини талаб қилади, аммо мана бу мусулмон аёл бу ишни қилмайди. Чунки бу пайтда мусулмонларга хижоб ва юзни,кўкракни ва бошқаларни беркитиш хукми нозил бўлган эди. Хозирги даврда шунга ўхшаган ишларни европадаги секуляр кофирлар қилишяпган, улар ниқобни тақиқлаш бўйича қонун ишлаб чиқишган ва ниқобдан фойдаланган аёлларга жазоларни хам таъйин қилишган. Энди мана бу холатда, бу мусулмон аёл қаршилик қилган пайтида, яхудийлардан бири аёлнинг ўзи бехабар холида, қасддан бу аёлни либосини орқа томондан елкасига боғлаб қўяди, аёл ўрнидан турмоқчи бўлган пайтида баданини орқа томони очилиб қолади,чунки у пайтларда хозиргига ўхшаб хижобни остидан бир неча қаватлаб либослар кийилмасди. Фақат бир либосни кийишган холос. Мана бу мусулмон аёлни обрўси бу равиш билан тўкилган пайтида, у ердагиларни хаммаси кулади ва яхудийлар уни масхара қилишади.
Шу ерда хозир бўлган мусулмон биродар ғазабланиб кетади ва жиноятчи шахсни қилични зарбалари билан ўлдиради, яхудийлар эса хаммалари жамланган холда унга хамла қилиб уни шаходатга етказишади. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам исломий рахбар ва хоким сифатида бу хабарни эшитган пайтларида, ғазабландилар ва ислом лашкарини хаммасини мана бу кофирларга қарши жангга олиб бордилар ва уларни 15 кун мухосара қилгач таслим бўлишга мажбур қилдилар, у киши уларни хаммасини ўлдиришни қасд қилган эдилар, лекин абдуллох ибни убай – мадинадаги мунофиқлар дастасини бошлиғи – ўртачилик қилгани сабаб уларни жонларидан кечадилар. Аммо мол- мулкларини мусодара қилиб уларни ўзларини шомга яқин жойларга сургун қилиб юборадилар.
Бу ходиса бизлар нубувват манхажига асосланган исломий хукуматга эга бўлган даврда содир бўлган эди, лекин ундан кейин исломий изтирорий бадал хукуматга эга бўлган пайтимизда хам шунга ўхшаган сахналарга гувох бўламиз ва қандай қилиб имомнинг қалқон бўлганини кўрамиз, хатто бу ерда исломий изтирорий бадал хукуматни устидаги хар қандай мазхабга эга бўлган имом бўлиши мумкин ёки мужохидлар шўросидаги мажлисни имоми бўлиши хам мумкин.
Ўзини замонидаги имом Мўътасим Аббосийга шундай бир хабар етиб келадики, рим императорлигидаги бир аскар мусулмон аёлни азият қилгани ва уни зиндонга қамаб қўйгани ва бу аёл қуйидагича фарёд ургани айтилади:
«وامعتصماه»،
хой Мўътасим мени додимга етгин. Мўътасим буни эшитган пайтида, тезлик билан тахтидан туриб мана бу мусулмон аёлга жавоб беради ва фарёд уриб айтадики, “лаббай,лаббай” ва мол- давлатини тақсимлаш борасида васиятдан сўнг,тезлик билан лашкарни хамла қилишга тайёрлайди, у хамла қилинишидан олдин римни императорлигига қуйидаги мазмунда нома юборади: “мусулмонларнинг амири Мўътасим биллахдан римни итига, мени фуқароларимдан бири сени хукмронлигинг остида зулмга учрабди ва зиндонга ташланибди. Мени фуқаройимни зиндондан озод қил ва уни азият қилган аскарни мени қўлимга топшир, бўлмасам аввали сени олдингда ва охири мени хузуримда бўлган лашкарни хамрохлигида сенга хамла қиламан.”
Аммо римни имрераторлиги бу гапни жиддий қабул қилмайди ва ўша замондаги мусулмонларни қалқони бўлган имом лашкар тортиб боради, юзлаб мухлис мужохидлар ўлдирилгач ва минглаб ифлос римликлар қириб ташлангач, уларни устидан ғалаба қозонади ва римликларни қўлидан учта нозик минтақани озод қилиб мусулмон аёлни хам озодликка чиқаради, жиноят содир қилган кофир аскарни эса ўлдиради, мана бу мусулмон синглисини додига кечроқ етиб келгани сабабли, ундан шахсан кечирим сўрайди.
Ғайратли мусулмонлар шу тарзда – бир шахсдан тортиб лашкаргача – мусулмон опа-синглисини обрўсини дифоъ қилиш учун аллохни шариатидаги қонунлари бўйича ахкомларни амалда ижро қилишарди, чунки улар бир-бирларини баробарида бажарадиган вазифалардан ташқари, аллохни шариатидаги қонунларга нисбатан бепарво ва ғайратсиз бўлишни ва эътиборсизлик қилишни оқибатларидан хам,у ишлар учун жавоб беришлари кераклигидан хам хабардор бўлган эдилар. Шундай равиш билан бир мусулмонни обрўсини хифз қилишар эди, энди динни ва бир мусулмонни қонини, номусини ва молини дифоъ қилиш хақида гапирмаса хам бўлади. Аммо хозирги пайтдаги ғайратсиз ва бешараф мусулмонларга ,секуляр ва муртад,қўғирчоқ хокимларга бир назар ташланглар, улар нималарни вужудга келтирганини бир кўринглар?
(давоми бор……..)
