Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.
(121- қисм)
2-Энди ўринсиз ё хаддан ошган ғазаб кофир ва мунофиқларнинг сифатларидан бўлиб, улар бу ғазабни аллохни шариатидаги қонунларни баробарида ишлатишади. Демак қудратдан суифтефода қилиш ва инсонларнинг хуқуқларига хамла қилишдан келиб чиққан хар қандай қаттиққўллик – аллохни шариатидаги қонунлар бу хуқуқларни инсон учун йўлга қўйган – ўринсиз ва ботил қаттиққўллик хисобланади. Албатта баъзи бир мусулмонлар жохилликлари ё қасддан кофир ва мунофиқларнинг мана бу касаллигига мубтало бўлган бўлишлари мумкин. Аммо барибир бу сифат мусулмонларга тегишли эмас, балки тафарруқ ва ўжарлик, такаббур каби кофир ва мунофиқларга тегишли сифатдур, аммо жохиллик ва бошқа нарсалар каби бу билан мусулмонлар хам мубтало бўлган бўлишлари мумкин.
Хар қандай холатда ўринсиз ғазаб яъни шахсга нисбатан ғайри шаръий жисмий ва рухий ё моддий зарар етишига боис бўладиган хар қандай амал, табиатан аллохни шариатига мухолиф ва харом хисобланади. Бир мусулмонни секуляризм динидаги куфр қонунларига эргашишга мажбур қилиш ёки мусулмонларнинг ақидаси ва хулқ –атворидаги озодликларини секуляристлар томонидан ўзбошимчалик билан тортиб олиниши каби рухий зарарлар ёки шахсий озодликлар унвони остида ахлоқий ва рафторий турли- туман фасодларни ривожлантиришга ўхшаш мусулмонларнинг рухиясини тўғридан –тўғри нишонга оладиган зарарлар шулар жумласидандур. Ёки нажод ажратиш ёки мушрик ва муртад бўлмаган мусулмон шахсни мушрик ва муртад дейишлик ё хавориж бўлмаган мусулмонни хавориж дейиш ё мусулмон кишига тухмат қилишлик, мусулмон шахсга нисбатан ўринсиз ва рухий ғазабни мажбурлаб қўллашади. Ёки қиз ва аёлни мажбурлаб никохлаш ёки жохилиятда мавжуд бўлган турли-хил ботил никохлар хам шулар жумласидан бўлиб, бугунги кунда жинсий бузуқликлар қолибида мавжуд, бу нарсалар аёл кишига нисбатан рухий қаттиққўлликни қўллаш хисобланади.
Бир мусулмоннинг ўринсиз ғазаби кичик ва ахамиятсиз масалалардан бошланади ва ёмонлик даражасига етиб боради, ёмонлик даражасига етганда шахсга девона,жинни хукми берилади. Шариатда агар бундай шахс аёлини талоғини берса хам, уни талоқ хукми қабул қилинмайди ва талоқ хукмини ижро қилинмайди. Агар биз баъзи бир меъзонсиз ва мувозанатмиз биродарларимизга бундай холатларда ярим девона,жинни деган бўлсак, ошириб юбормаган бўламиз, аслида биз улардаги хақиқатни кўрсатганмиз.
Ошкор кўриниб турганидек, ғазаб ва қаттиққўллик хам ичимликлар ва озуқалар ва инсонни бошқа эхтиёжлари каби хам яхшиси, ўринлиги бор ва хам ёмони, ўринсизи бор. Уни яхшиси аллохни шариатидаги қонунлар билан бошқарилади ва хидоят қилинади, ундан аллохни шариатидаги қонунларни йўлида хам фойдаланилади, аммо ғазабдан аллохни шариатидаги қонунлар йўлида фойдаланишни билмайдиган мусулмон, ундан нотўғри равиш билан бошқа йўлларда фойдаланади. Масалан муртадга сарфланиши керак бўлган ғазабни,қаттиққўлликни нотўғри равиш билан муртад бўлмаган ахли қиблага нисбатан сарфлайди. Ёки бир ўғрини устида фойдаланиш керак бўлган ғазабдан нотўғри равиш билан ўғри бўлмаган бошқа кишига нисбатан фойдаланилади, ёки мушрик ва секуляр кимсани устига сарфланиши керак бўлган ғазабни нотўғри равишда ахли китобни ё шибхи ахли китобни кофирини устида фойдаланилади, ё хаворижни устида сарфланиши керак бўлган ғазабни нотўғри равиш билан хавориж бўлмаган бир мусулмонга нисбатан ишлатилади.
Демак, бу холатда агар бир киши ғазабини ғайри шаръий йўлда ишлатаётганини кўрсангиз, қуйидаги ўринларга шубха қилмасангиз хам бўлади:
– Унинг қадриятлари ва ғазабини назорат қиладиган қонунлари секулярист ва бошқа кофирлар каби фосиддур.
– Ёки мунофиқларни ва секулярзадаларни тўдасига жойлашиб қолган мусулмондур.
– Ёки кофир ва мунофиқларга хос бўлган такаббур ва ўжарлик, тафарруқ,ўринсиз ғазаб касалликларига мубтало бўлган бир мусулмон бўлиши мумкин.
– Ёки ғазабни, қаттиққўлликни аллох таъйин қилган томонга сарфлашни билмайдиган ва унга дин номи билан маъжунлар едирилгани сабабли мувозанатсиз ва меъзонсиз бўлиб қолган жохил мусулмон бўлиши мумкин.
Аввал хам айтиб ўтганимиздек, пайғамбарлар аллохни шариатидаги қонунларни олиб келиш орқали, аслида аллох томонидан инс ва жинни ўртасидаги ички ва рафторий мувозанат омилини ироя беришган, энди мана бу мувозанатли ва меъзонли инсон қандай қилиб мувозанатсиз ва меъзонсиз инсонга айланиб қолади? Унга нотўғри қонунларни ироя бериш ёки бу қонунларни ноқис ироя бериш бунга сабаб бўлган; энди бу қасддан бўлиши мумкин ёки ихтиёрсиз равишда бўлиши хам мумкин. Шундай осонлик билан мувозанатсиз ва меъзонсиз бир инсон вужудга келади.
Баъзи ўринларда эса “аимматул музиллин” ёки “дуъату ала абваби жаханнам” ва ёмон уламолар қасддан аллохни шариатидаги қонунларни нотўғри ё ноқис холда шахсга етказишади, аввал улар маълумотларни ва фикрий масалаларни ўзгартиришади ва хақни ботилга аралаштириб ташлашади, хақни огохона ўзларини ихтиёрлари билан қасддан пинхон қилишади, яъни шахс миясига фақат ботилни сингдирибгина қолмасдан, балки бу ботилни хақ билан аралаштириб ташлашади ва унга сингдиришади, аллох таоло эса қуйидагича мархамат қилган:
وَ لاتَلْبِسُواالْحَقَّ بِالْباطِلِ وَ تَكْتُمُواالْحَقَّوَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ (بقره/42)
Хақни ботилга аралаштирманглар ва билган холингизда хақни беркитманглар.
(давоми бор…….)