Омодагий ва хифозат аз аслаха ва хабаргирий ва хабардехий дар мухофизат аз дунё ва қиёмати худ.
(пиёда шуда аз клипи тасвирийи устод мужохид шайх Абу Хамза мухожир хўромий.)
(2-қисмат)
Ва боз аллох таоло бо қарор додани шарти хатарнок мефармояд:
: يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ أَطِيعُواْ اللّهَ وَأَطِيعُواْ الرَّسُولَ وَأُوْلِي الأَمْرِ مِنكُمْ فَإِن تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللّهِ وَالرَّسُولِ إِن كُنتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ ذَلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلاً (نساء/59)
Эй касоники иймон овардаид! Аз худо ( бо пейравий аз қуръон) ва аз пайғамбар ( бо пейравий аз суннати у) итоат кунид, ва аз улил амр ва мутахассисини амри худ фармонбурдорий намойид ва агар дар чизи ихтилоф доштид онро ба худо ( бо арза ба қуръон) ва пайғамбари у ( бо ружуъ ба суннати набавий) баргардонид агар ба худо ва рузи қиёмат иймон дорид. Ин кор барои шумо бехтар ва хуш фаржомтар аст.
Бо муқаддамоти мисли ин астки аллох таоло мутахаллифини чанин прусаиро ба балойи бузург ва азоби дарднок ваъда медихад ва мефармояд:
فَلْيَحْذَرِ الَّذِينَ يُخَالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَن تُصِيبَهُمْ فِتْنَةٌ أَوْ يُصِيبَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ (نور/ 63)
Ононки бо фармони у мухолифат мекунанд, бояд аз ин битарсандки балойи гарибонгиришон гардад, ё инки азоби дарднок дучоришон шаванд.
Бо ин вужуд чун каломи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мисли қуръон нестки имкони дуруғсозий ва дастбурдан дар у набошад, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хашдор медихадки муслимин дар нақли суханониш диққати бештари дошта бошанд чун:
: إنَّ كَذِبًا عَلَيَّ ليسَ كَكَذِبٍ علَى أَحَدٍ، مَن كَذَبَ عَلَيَّ مُتَعَمِّدًا، فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنَ النَّارِ. [1]«
“ Дуруғ бастан бар ман монанди дуруғ бастан бар дигарон нест, хар каси амдан бар ман дуруғ бибандад, бояд жойгохи худро ( дар рузи қиёмат) бар оташи жаханнам мухайё созад”. Ва аллох таоло дар мовриди дуруғ бастан ба номи ислом ва аллох мефармояд:
« إِنَّما يَفْتَرِي الْكَذِبَ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِآياتِ اللَّهِ وَ أُولئِكَ هُمُ الْكاذِبُون» (نحل/105)
Танхо ва танхо касоники ( бар забони худо) дуруғ мебандандки ба оёти худо иймон надошта бошанд. Ва дар хақиқат онон дуруғгуёни воқеий хастанд.
Илова бар ин бозпахш намудани дуруғи дуруғгуён ва шойеасозон, бидуни инки ба сихат ва суқми оун итминон хосил шуда бошад боз шахсро дар радифи дуруғгуён қарор медихад:
: کَفی بِالمَرءِ کِذباً أَنْ یُحَدِّثَ بِکُلِّ ما سَمِعَ.
Барои дуруғгуйийи фард хамин кофий астки ончиро мешнавад ( бидуни тахқиқ) барои дигарон баён кунад.
Пас барои пархез аз авоқибики аз бозгу намудани суханики мутааллиқ ба ишон набошад ва инки дуруғиро дигарон сохтанд мо мунтақил накунем,уламои исломий суханони мунтасиб ба росулуллох саллаллоху алайхи васалламро ба анвоъи мухталифи хадиси сахих, хадиси хасан ва ривояти заиф даста банди карданд, ва хар хабарики ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам нисбат дода шавадро ба хамин содаги ва бидуни итминон аз сихат ва суқми он тавассути мутахассисини амр ва улил амри зи салох намепазирем.
Ин дар мовриди бахши бисёр мухим аз дини мо ба номи суннат астки аллох таоло то рузи қиёмат дар кинори каломиш аз он мухофизат мекунад аммо ба далоили мушаххас дар миёни анбухи аз ажноси тақаллубий қарор гирифта ва мо ижоза надорем хар хабарики ба росулимон саллаллоху алайхи васаллам нисбат дода мешавадро бипазирем магар инки аз суйи мутахассисини амр мовриди таъйид қарор гирифта бошад.
Дар ин сурат,хости худо хам ин астки диниш то рузи қиёмат ба хамон шевайики дар замони росулуллох саллаллоху алайхи васаллам вужуд дошта боқий бимонад ва худиш хам мухофизиш аст, аммо мисли диниш мухофизи муслимин нест; балки ба муслимин конол ва масир ва абзориро нишон додаки агар муслимин аз ин абзор ва масир истефода кунанд, хам метавонанд аз худишон мухофизат кунанд, ва хам аз неъматхойики аз дини ислом сарчишма гирифта бахраманд бишаванд: итоат аз улил амр дар кинори итоат аз аллох ва росулиш:
: أَطِيعُواْ اللّهَ وَأَطِيعُواْ الرَّسُولَ وَأُوْلِي الأَمْرِ مِنكُمْ .
(идома дорад……..)
[1] صحيح البخاري: الجنائز، باب ما يكره من النياحة على الميت فتح الباري 3/ 160 وصحيح مسلم: المقدمة
باب تغليظ الكذب على رسول الله صلى الله عليه وسلم 1/9- 10