درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(128- قسمت)

  1. یکی دیگر از بزرگترین ابزارهای شرعی مدیریت، کنترل و هدایت خشم، به خاطر الله معامله كردن است، يعني عفو و گذشت كنيم تا الله هم از ما گذشت کند، الله تعالی می فرماید: وَلْیَعْفُوا وَلْیَصْفَحُوا أَلَا تُحِبُّونَ أَن یَغْفِرَ اللَّهُ لَکُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِیمٌ ‏(نور/22) باید عفو کنند و گذشت نمایند. مگر دوست نمی‌دارید که خداوند شما را بیامرزاد ؟ 

اینها نمونه ابزارهائی هستند برای مدیریت شرعی و هدایت شرعی خشم در مسیری که بیشترین سود دنیوی و اخروی را برای شخص مسلمان در بر داشته باشد. البته ابزارهای شرعی دیگری هم وجود دارند که نمی شود در این فرصت کوتاه به آنها اشاره کرد . 

روشن شد که اولا خشم یک نیازاست و فطری هم هست، علاوه بر این، خشم حالتي است مثل قدرت آتش فشان كه در درون انسان متراكم و فشرده می شود و نیاز به راهی برای تخلیه دارد. اگر در مسير قانون شریعت الله تخليه بشود باعث سازندگي است، و اگر در مسیر غیر شرعیش قرار بگیرد همیشه باعث تخريب ديگران و حتي تخريب خود شخص می شود.

در هر صورت، چه شخص مسلمان با دوری از «3 ابزار» و چسبیدن به اجتهادات و تأویلات شخصی و فرقه ای باعث سرگردانی خودش بشود و از خشم نابجا استفاده کند و دراین صفت خودش را شبیه کفار و منافقین کند، و چه شخصی که به جای مدیریت و هدایت خشم مرتکب سرکوب خشمش می شود و این خشم را می گنداند و گندش خودش و دیگران را هم گرفتار می کند؛ هر دو بیمارانی هستند که به سبک خودشان عملا به وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی مسلمین صدمه می زنند و در برابر چنین وحدتی سد و مانع می شوند .

  هم مسیر کردن غیر مسلمین با جریان وحدت گرای آگاهانه، هدفمند و حرکتی مسلمین

ما، تمام آنچه  تا الان دراین درسمان گفتیم در راستای وحدت با اهل خودمان یعنی اهل اسلام بود، حالا در برابر جامعه ی رنگارنگ و متنوع کفار چه؟ آیا می شود و امکانش هست که اهل قبله با دسته هائی از کفار هم پیمان بشوند و مسلمین آنها را در جبهه ی خودشان جا بدهند؟

در درس دشمن شناسی و درجه بندی دشمنان نکات ساده و لازمی را خدمت دوستان عرض کردیم که، بخشی از هنرِ برخوردِ با نظامِ جاهلی و عقاید و رفتارهایِ جاهلی را به ما نشان می داد . در همین درس دشمن شناسی عرض کردیم که ما در میان این کفار از آن بدی حمایت می کنیم که بدیش کمتر است و نفعش برای مسلمین بیشتر است؛ و به پیروزی اوهم خوشحال می شویم و به شکستش هم ناراحت می شویم. 

حالا به صورت ریزتر می شود گفت: در این جامعه ی متنوع کفار افرادی وجود دارند که در صفاتی انسانهای صالحی هستند، اینها کسانی هستند که در قوم و منطقه ی خودشان در صفاتی انسانهای شایسته و درستکار و خوبی هستند، و دنبال خوبی و درستکاری هستند.

وجود صفات و نگرشهای سازنده و مثبت در میان کفار بعضی وقتها به خاطر تبعیت از مسائل فطری و نوع دوستی به وجود می آید،  بعضی وقتها هم به دلیل وجود پس مانده های تعالیم انبیاء گذشته در هر قومی است که به صورت فرهنگ در آمده است، مثل حیاء که رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید:”إنَّ مِمَّا أَدْرَكَ النَّاسُ مِنْ كَلَامِ النُّبُوَّةِ الْأُولَى: إذَا لَمْ تَسْتَحِ فَاصْنَعْ مَا شِئْت” .بعضی وقتها هم این صفات پسندیده به دلیل پیشرفتهای فرهنگی و تبادل فرهنگی و رفتار با ملل دیگراست. در هر صورت به هر دلیلی این صفات پسندیده در شخص به وجود آمده باشد تنها می شود از آنها استقبال کرد و از آنها نهایت استفاده را کرد . 

 عده ای از این افراد به محض اینکه اسلام به آنها می رسد تسلیمش می شوند، چون مکمل آنی است که خودشان دارند. مثل نصرانی هائی که الله تعالی فرموده از نظر موده به مسلمین نزدیکترند و علاوه بر این تکبر هم ندارند: وَإِذَا سَمِعُواْ مَا أُنزِلَ إِلَى الرَّسُولِ تَرَى أَعْیُنَهُمْ تَفِیضُ مِنَ الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُواْ مِنَ الْحَقِّ یَقُولُونَ رَبَّنَا آمَنَّا فَاکْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِینَ (مائده/83) و آنان هر زمان بشنوند چیزهائی را که بر پیغمبر نازل شده است بر اثر شناخت حق و دریافت حقیقت، چشمانشان را می‌بینی که پر از اشک می‌گردد ومی‌گویند: پروردگارا ! ایمان داریم پس ما را از زمره گواهان بنویس .‏ خوب این امتیاز خوبی است و صفتهای خوبی هستند.

اینها خوبهای میان بدها هستند که باید ازآنها حمایت بشود. در اینجا یک مثالی را خدمتتان عرض کنم که مربوط به مسلمین مهاجر و ارتش کافر نجاشی رضی الله عنه در حبشه ست.

می دانیم عمروعاص به عنوان نماینده ی سکولاریستهای کافرقریش  با وجود شکست سختی که خورده بود، تا بذر جنگ داخلی رادر میان مردم حبشه نکاشت، آنجا را ترک نکرد. با سیاست خودش کفار نصرانی حبشه را به دو جبهه تبدیل کرد: جبهه ای که به رهبری نجاشی رضی الله عنه بود که وجود مسلمانان در حبشه را اجازه می داد و جبهه ی مخالفی که مخالف وجود مسلمانان در حبشه بود و جنگی داخلی را به وجود آورد . عمرو عاص نماینده ی کفار سکولار قریش از این جبهه ای که مخالف ماندن مسلمین در حبشه بودند حمایت می کرد، و مسلمین هم از کفاری که با نجاشی بودند و از ماندن آنها در حبشه و آزادیهای آنها حمایت می کردند، پشتیبانی می کردند.

(ادامه دارد…….)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *