Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.
(128- қисм)
14- Ғазабни бошқариб назорат қиладиган шаръий абзорлардан яна бири, аллох учун муомала қилишдан иборат, яъни аллох бизларни кечириши учун авф этамиз ва кечирамиз. Аллох таоло мархамат қиладики:
وَلْیَعْفُوا وَلْیَصْفَحُوا أَلَا تُحِبُّونَ أَن یَغْفِرَ اللَّهُ لَکُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِیمٌ (نور/22)
Сизлардан фазл ва кенг- катта мол- давлат эгалари қариндошларга, мискинларга ва мухожирларга аллох йўлида инфоқ- эхсон қилмасликка қасам ичмасин, балки уларни авф қилиб, кечирсинлар! Аллох сизларни мағфират қилишини истамайсизларми?! Аллох мағфиратли ва мехрибондир.
Мана булар мусулмон шахс учун энг кўп дунёвий ва ухровий манфаъат келтирадиган йўлдаги ғазабни бошқариб назорат қилиш учун керакли абзорлар намунасидур. Албатта бундан бошқа шаръий абзорлар хам мавжуд, аммо бу қисқа фурсат ичида уларни хаммасига ишора қилишни иложи йўқ.
Аниқ- равшан кўриниб турганидек ғазаб бир эхтиёж бўлиши билан бирга фитрий нарса хам хисобланади, бундан ташқари ғазаб шундай бир холатки, инсонни ботинида жамланиб босим остида қоладиган вулқонни қудратига ўхшайди, мана бу вулқоннинг қудратини бўшаб туришга эхтиёжи бор. Агар бу аллохни шариатидаги қонунларни йўлида бўшатиладиган бўлса бу айни муддао бўлади, аммо агар ғайри шаръий йўлга тушиб қоладиган бўлса, бошқаларни хатто шахсни ўзини нобуд бўлишига сабаб бўлади.
Хар қандай холатда, яъни мусулмон шахс “уч абзордан” узоқлашиб кетгани ва шахсий, фирқаий ижтиходларга ва таъвилотларга ёпишиб олгани сабабли ўзини саргардон қилган бўлса ва натижада ўринсиз ғазабдан фойдаланса ва бу сифатларда ўзини кофир ва мунофиқларга ўхшатса хам, ёки шахс ғазабини бошқариб назорат қилишни ўрнига уни бостирган бўлса ва бу айниган ғазаб уни ўзини ва бошқаларни хам гирифтор қилган тақдирда хам; уларни хар иккови касаллик хисобланади ва хар иккови ўзини равишига кўра мусулмонларнинг онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдатига зарба уради ва бундай вахдатни қаршисида монеъ,тўсиқ бўлади.
Мусулмонларнинг онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдатининг жараёнига ғайри мусулмонларни хам хамроқ қилишлик.
Биз шу ергача дарсимизда айтиб ўтган нарсалар, ўзимизга яъни ахли исломга тегишли вахдат хақида эди,энди кофирларнинг ранго- ранг ва хилма- хил жамияти хақидачи? Ахли қибла кофирларнинг дасталари билан бирга хампаймон бўлишини ва мусулмонлар уларга ўзларини жибхаларидан жой беришларини имкони борми?
Душманшуносий ва душманларни даражаларга ажратиш дарсимизда дўстларимизга керакли ва зарурий нуқталарни айтиб ўтган эдик, унда бизлар учун жохилий тузум ва ақидалар ва жохилий рафторларга нисбатан қандай муносабатда бўлиш хунари кўрсатиб ўтилган. Худди шу душманшуносий дарсимизда айтиб ўтганимиздек, бизлар кофирларни орасида мусулмонлар учун ёмонлиги камроқ ва манфаъати кўпроқ бўлган ёмонликни химоя қиламиз; уни муваффақияти учун хурсанд бўламиз ва мағлубияти учун хафа хам бўламиз.
Энди янада майдалаб айтадиган бўлсак: кофирларнинг мана бу хилма- хил жамиятида солих инсонларнинг сифатларига эга бўлган шахслар хам бор, улар ўзларини қавмларини ўртасида ва минтақаларида шойиста, яхши ва тўғри сифатларга эга инсонлар бўлиб, улар яхшиликни ва тўғри ишларни кетидан юришади.
Кофирларни ўртасида мусбат кўз-қарашлар ва сифатлар мавжудлиги сабабли, баъзи вақтларда фитрий масалаларга эргашилгани боис бир нав дўстлик вужудга келади, баъзи вақтларда эса анбиёларнинг таълимларини қолдиқлари борлиги учун хар қандай қавмда маданий суратда бу сифатлар сақланиб қолган, масалан хаёга ўхшаш, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладиларки:
“إنَّ مِمَّا أَدْرَكَ النَّاسُ مِنْ كَلَامِ النُّبُوَّةِ الْأُولَى: إذَا لَمْ تَسْتَحِ فَاصْنَعْ مَا شِئْت” .
Баъзи вақтларда эса бу сифатлар маданий тараққиётга ва бошқа миллатлар билан маданиятни,рафторни алмашинувига боис бўлади. Хар қандай холатда хам ва хар қандай далилга кўра бўлса хам, мана бу яхши сифатлар шахсда вужудга келади, биз бу сифатларни ёқлаймиз ва улардан керакли ўринларда фойдаланамиз.
Мана бундай шахсларни баъзиларига ислом етиб келиши билан унга таслим бўлишади, чунки ислом улардаги сифатларни комил кўринишидур. Худди насронийларга ўхшаш, аллох таоло мархамат қилганидек улар мусулмонларга маваддах назари бўйича яқинроқдурлар ва бундан ташқари такаббурга хам эга эмаслар:
وَإِذَا سَمِعُواْ مَا أُنزِلَ إِلَى الرَّسُولِ تَرَى أَعْیُنَهُمْ تَفِیضُ مِنَ الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُواْ مِنَ الْحَقِّ یَقُولُونَ رَبَّنَا آمَنَّا فَاکْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِینَ (مائده/83)
Улар пайғамбарга нозил қилинган нарсани ( қуръонни) эшитган пайтларида унинг хақ эканини билганлари сабабли кўзларидан ёш қўйилаётганини кўрасиз. Улар: “парвардигоро, иймон келтирдик. Бас, бизни гувохлик бергувчилар қаторига ёзгин ”, дейдилар.
Хўп, мана булар яхши имтиёз ва яхши сифатлардур.
Мана булар ёмонларни ўртасидаги яхшилар бўлиб албатта уларни химоя қилиниши керак. Шу ерда сизларга бир мисолни айтиб ўтмоқчиман, бу мисол хабашадаги мухожир мусулмонларга ва Нажжоший розиаллоху анхуни кофир лашкарига боғлиқ.
Амр ибни Ос кофир қурайш секуляристларининг вакили сифатида, мана бу кофирлар қаттиқ мағлубиятга учрашганига қарамасдан, хабашадаги одамларни орасида ички жанг уруғини экмагунича бу минтақани тарк қилмайди. У ўзининг сиёсати билан хабашадаги насроний кофирларни икки жибхага бўлиб қўяди: биринчи жибха Нажжоший розиаллоху анхуни рахбарлигида бўлиб, хабашади мухожирларни яшашига рухсат беради, энди мусулмонларни сокин бўлишига қарши бўлган иккинчи жибха ички жангни вужудга келтиради. Қурайш секуляр кофирларининг вакили бўлмиш Амр ибни Ос хабашада мусулмонларнинг сокин бўлишларига мухолиф бўлган жибхани химоя қиларди, мусулмонлар эса Нажжоший билан бирга бўлган,яъни улар мусулмонларнинг хабашада сокин бўлишларини химоя қиладиган кофирларга тарафдорлик қилишарди.
(давоми бор……..)