Омодагий ва хифозат аз аслаха ва хабаргирий ва хабардехий дар мухофизат аз дунё ва қиёмати худ.
(пиёда шуда аз клипи тасвирийи устод мужохид шайх Абу Хамза мухожир хўромий.)
(17- қисмат)
Агар мўъмини хушёр ва оқил бошад танхо ибрати ифк ва шойеъотики дар мовриди уммул мўъминин Оиша розиаллоху анхо ва тахдидоти аллох таоло дар ин замина барояш кофий астки, чигуна бо шойеъот бархурд карда ва аз иймон ва қиёмати худиш мухофизат кунад.
Аллох таоло мефармояд:
: إِنَّ الَّذِينَ جَاؤُوا بِالْإِفْكِ عُصْبَةٌ مِّنكُمْ، لَا تَحْسَبُوهُ شَرّاً لَّكُم بَلْ هُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ، لِكُلِّ امْرِئٍ مِّنْهُم مَّا اكْتَسَبَ مِنَ الْإِثْمِ، وَالَّذِي تَوَلَّى كِبْرَهُ مِنْهُمْ، لَهُ عَذَابٌ عَظِيمٌ (نور/11)
Касоники ин тухмати бузургро пардохта ва сархам карданд, гурухи аз худи шумо хастанд, аммо гумон мебаридки ин ходиса бароитон бад аст, балки ин масала бароитон хуб аст, хар кудом аз онон ба гунохи корики карда аст гирифтор мешавад, ва касики ( сардаста онон дар ин шойеъот буда ва ) бахши азими аз онро ба ухда дошта аст, азоби бузург ва мужозоти сангини дорад.
Дастури ибтидоий қабли аз таъйиди шойеъот ва ахбори рост ва дуруғ тавассути марожиъи зи салох чи хаст? Хусни зон доштан ба муслимин ва овардани хар узри барои табриъайи мусалмон аз иттихом:
لَوْلَا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ ظَنَّ الْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بِأَنفُسِهِمْ خَيْراً وَقَالُوا هَذَا إِفْكٌ مُّبِينٌ (نور/ 12)
Чиро ин тухматро мешанидид, намебоист мардон ва занони мўъмин нисбат ба худ гумони ник буданро наяндишанд ва нагуянд: ин тухмати бузург, ошкор ва ровшани аст?
Бар ин асос будки сахоба хам мегуфтанд мо 70 узр ( яъни хийли зиёд) барои бародар ва хохари мўъмини худ меоварем агар узрхойи мо кофий набуд мегуфтем хатман узри дорадки мо намедонем.
Ин аст рохи ибтидоийи муқобила бо ин шабакайи паём расоний ва жанги равонийи “ мусалласи дуруғсоз” ; мархалайи баъдий хам интизор ва дахан фуру бастан ва даст шустан аз хар амали бар асоси шойеъот ва бидуни илм ва огохий аст, то замоники чанин хабари тавассути марожеъи зи салох таъйид ё рад бишавад; ва то замоники тавассути ин марожеъ ба асли можаро огохий ва илм пейдо кунем бояд хашдори шадиди аллох таолоро дар назар дошта бошемки мефармояд:
: إِذْ تَلَقَّوْنَهُ بِأَلْسِنَتِكُمْ،
Дар он замоники ба истиқболи ин шойеъа мерафтид ва онро аз забони екдигар меқопидид,
وَتَقُولُونَ بِأَفْوَاهِكُم مَّا لَيْسَ لَكُم بِهِ عِلْمٌ،
Ва бо дахан чизи пахш мекардидки илм ва иттилои аз он надоштид,
وَتَحْسَبُونَهُ هَيِّناً وَهُوَ عِندَ اللَّهِ عَظِيمٌ ( نور/15)
Ва гумон мебурдид ин, масала сода ва кучак аст, дар холики дар пеши худо бузург буда.
Бале, хамин алъон магар ба хамин содагий ва рохатий иддайи ахбор ва суханони куффор ва муртаддин ва дорудастайи мунофиқин амома ба сар ва беамомароки дар расонахойишон мешнаванд ба дигарон мунтақил намекунанд ва хиёл мекунанд масалайи сода ва кучаки аст? Аммо хамин назди аллох таоло бузург аст.
Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд:
إنَّ الْعَبْد لَيَتَكَلَّمُ بِالكَلِمةِ، مَا يَتَبيَّنُ فيهَا، يَزِلُّ بهَا إِلَى النَّارِ أبْعَدَ مِمَّا بيْنَ المشْرِقِ والمغْرِبِ [1]
“Банда, каламаиро бар забон меоварадки дар мовриди он табйин ва ровшангарий ва андиша намекунад ва ба сабаби ин калама дуртар аз ончики дар миёни машриқ ва мағриб аст ба дўзах мелағзад.”
Ё мефармояд:
وَإنَّ الرَّجُلَ لَيَتَكَلَّمُ بالكَلِمةِ مِنْ سَخَطِ اللَّهِ، مَا كَانَ يظُنُّ أنْ تَبْلُغَ مَا بلَغَتْ، يكْتُبُ اللَّه لَهُ بهَا سَخَطَهُ إِلَى يَوْمِ يلْقَاهُ.[2]
Ва хамонон шахс каламаиро бар забон меронадки боиси хашм ва қахри аллох аст, дар холики гумон намекунадки бидончи расида, бирасад; ва ба сабаби он худованд бар вай қахр ва хашмишро то рузики бо вай мулоқот шавад, менависад”.
Ё мефармояд:
وإنَّ العَبْدَ لَيَتَكَلَّمُ بالكَلِمَةِ مِن سَخَطِ اللَّهِ، لا يُلْقِي لها بالًا، يَهْوِي بها في جَهَنَّمَ.[3]
Ба дурусти бандайи каламаиро бар забон меоварадки боиси хашм ва қахри аллох астки, ба он ахамият намедихад, ва ба сабаби он калама дар жаханнам фуру меғалтад”.
Аз Суфён ибни Абдуллох ривоят шудаки гуфт: гуфтам: ё росулуллох кориро ба ман бигуки бидон чанг занам, фармуд:
«قُلْ ربِّي اللَّه، ثُمَّ اسْتَقِمْ»
“бигу аллох таоло парвардигори ман аст ва сипас истиқомат кун. Гуфтам: аз чи чизи бештар аз хамма бар ман метарси? Росулуллох забони худро гирифта ва фармуд:
«هذا»
Аз ин. .[4]
Бале, бояд иймон дошта бошемки:
: مَّا يَلۡفِظُ مِن قَوۡلٍ، إِلَّا لَدَيۡهِ رَقِيبٌ عَتِيدٞ (ق/18)
Шахси суханиро ба забон намеоварад, жуз инки назди у нигахбонист мухайё.
Дар интихойи хамин бахси ифк астки аллох таоло мефармояд:
وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ (نور/19)
Худованд медонад ва шумо намедонид.
Пас замоники аллох таоло ва росулиш дар мовриди чанин ахбор ва суханони чанин омузиши медиханд бояд бидонемки мо немедонем ва аллох таоло медонад. Ба ин бояд яқин дошта бошем ва бидонем чи мегуем.
Дар мовриди амал бар асоси шойеъот хам намунайи бозгашти мухожирини хабаша ба Макка метавонад мисоли муносиби бошад. Ибни Хишом ба нақл аз ибни Исхоқ мегуяд: гурухи аз мусалмонон ба хабаша мухожират карда буданд. Аз қазо рузи ба онон хабар расидки ахли Макка ба ислом гуруйиданд. Мусалмонон, ба махзи шанидани ин хабар бидон эътимод карданд ва рохи Маккаро дар пеш гирифтанд. Наздики Маккаки расиданд мутаважжих шуданд хабарики ба онхо расида шойеъайи пеш набуда ва куффори Макка бар куфри худ исрор меварзанд. Ба ин тартиб мусалмононики масофати бас тулонийро сипари карда буданд акнун хаста ва паришон пушти дарвозахойи Макка расида буданд ва танхо рохи вуруди онхо ба Макка ин будки ё тахти химояти шахси аз мушрикин қарор гиранд ( ва бо истефода аз қонуни жаворки миёни марсум буд) вориди Макка шаванд ва ё дур аз чашми мушрикин ва пинхоний ба шахр ва зодгохи хувиш дохил шаванд. [5]
(идома дорад……..)
[1] متفق علیه / السنن الكبرى للبيهقي 8: 164 / آلبانی صحیح الجامع 1678
[2] امام مالک ، في “المُوطَّإِ” والترمذي وقال: حديثٌ حسنٌ صحيحٌ.
[3] صحیح بخاری 6478
[4] رواه الترمذي وقال: حديثٌ حسنٌ صحيح.
[5] سیرة ابن هشام (1/364) و نک: سیرة النبویة ابن کثیر (3/56 و 57) و شرح زرقانی (1/270).