Омодагий ва хифозат аз аслаха ва хабаргирий ва хабардехий дар мухофизат аз дунё ва қиёмати худ.
(пиёда шуда аз клипи тасвирийи устод мужохид шайх Абу Хамза мухожир хўромий.)
(29- қисмат)
- Дар жибхайи дохилий, дорудастайи мунофиқин ва муслимини заъифул иймон хамки фариби таблиғоти шайтонро хурда буданд ва ба нисбати теъдоди нафарот ва тажхизоти низомий ва молий ва ғейрих муслиминро дар жойгохи заъифий медиданд ва дуруғхойи шайтонро қабул карда буданд ба сурати хамоханг шуруъ мекунанд ба тахриби рухия ва жанги равоний бар алайхи муслимин:
- : إِذْ يَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ غَرَّ هَؤُلاء دِينُهُمْ وَمَن يَتَوَكَّلْ عَلَى اللّهِ فَإِنَّ اللّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ( أنفال / 49)
- (ба ёдовари) он замонироки мунофиқин ва касоники ( заъифул иймон буданд ва) дар дилхойишон беморий буд, мегуфтанд: инонро динишон мағрур карда ва гул зада аст. ( аммо бидонандки) хар каси ба худо пушт бандад бадурустики аллох муқтадир ва тавоно ва хаким аст.
- Аллох таоло жихати мубориза бо ин жанги равоний “ мусалласи дуруғсоз” ва болотарин рухия ва иймони мўъминин зимни фош кардани мухтавойи таблиғоти “ мусалласи дуруғсоз” дар ду бахш, амалиёти равоний худишро ироя медихад:
- 1-Тақвияти рухия ва иймони мўъминин.
- 2-Тахриб ва тазъифи рухияйи “ мусалласи дуруғсоз” ва тахмили жанги равоний бар онхо дар боби тақвияти иймони мўъминин…..
- -аллох таоло ба муслимин тазаккур медихадки онхо хомили рисолати бузурги хастандки хатто набояд кушта шудани рахбари чун росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар жанг хам бар рухия ва иймон ва иродайи онхо таъсири бигузорад:
: وَمَا مُحَمَّدٌ إِلاَّ رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَفَإِن مَّاتَ أَوْ قُتِلَ انقَلَبْتُمْ عَلَى أَعْقَابِكُمْ وَمَن يَنقَلِبْ عَلَىَ عَقِبَيْهِ فَلَن يَضُرَّ اللّهَ شَيْئاً وَسَيَجْزِي اللّهُ الشَّاكِرِينَ ( آل عمران آيه 144)
Мухаммад жузъ пайғамбари нест ва пеш аз у пайғамбарони буда ва рафтанд; оё агар у бимирад ё кушта шавад, оё чарх мезанид ва ба ақаб бармегардид?! Ва хар каси ба ақаб бозгардад ( ва муртад шавад) харгиз кучактарин зиёни ба худо намерасонад, ва худо ба сипосгузорон подош хохад дод.
Ба хамин далил астки мебинем росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар хийни жанги ахзоб ва онхамма дилхира ва ховфики бар муслимин соя афконда буд ва иддайи фатхи яман ва шом ва билоди форсро ба муслимин медихад. Яъни онхо хомил ва амонатдорий рисолати жовдона хастанд ва қатъан нобуд нахоханд шуд, ва оянда моли онхост хар чандки худи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва хазорон рахбари низомийи дигар хам дар миёни онхо набошанд.
Дар хамин росто аллох таоло ба муслимин замонат медихадки таъйини замони марги инсонхо дар дасти худост ва замони дақиқи он хам мушаххас шуда пас аз ин бобат хам эътимод ва таваккул бар аллох жойи харгуна нигароний ва дилхирайиро мегирад:
:وَمَا كَانَ لِنَفْسٍ أَنْ تَمُوتَ إِلاَّ بِإِذْنِ الله كِتَاباً مُّؤَجَّلاً ( آل عمران آيه 145)
-Ва хеч касиро насозадки бимирад магар ба фармони худо, ва худованд вақти онро дақиқан дар муддати мушаххас ва махдуди сабт ва забт карда аст.
-Алова бар ин ба муслимин ёдовари мекунадки дар жанг хамчунонки ба онхо садама ва захми ворид мешавад ба душманон хам ворид мешавад ва ин қоидайи жанг аст аммо дар нихоят бартарий барои онхост:
و وَلاَ تَهِنُوا وَلاَ تَحْزَنُوا وَأَنتُمُ الأَعْلَوْنَ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ ( آل عمران/ 139)
Ва( аз жиход дар рохи худо ба сабаби ончи бар саритон меояд) суст ва зуйун нашавид ва ғамгин ва афсурда нагардид, ва шумо бартар хастид агарки ба рости мўъмин бошид.
إِن يَمْسَسْكُمْ قَرْحٌ فَقَدْ مَسَّ الْقَوْمَ قَرْحٌ مِّثْلُهُ وَتِلْكَ الأيَّامُ نُدَاوِلُهَا بَيْنَ النَّاسِ وَلِيَعْلَمَ اللّهُ الَّذِينَ آمَنُواْ وَيَتَّخِذَ مِنكُمْ شُهَدَاء وَاللّهُ لاَ يُحِبُّ الظَّالِمِينَ ( آل عمران / 140)
Агар ба шумо жарохати расида аст ба он жамиъат нез жарохати хамонанди он расида аст, ва мо ин рузхо (йи пийрузий ва шикаст) ро дар миёни мардум даст ба даст мегардонем ( ва гохи бахра инон ва гохи насиби онон менамоем) то собит қадамон бар иймонро ( аз соирин) жудо созад ва мўъминон шинохта шаванд ва худованд аз миёни шумо шахидони баргирад. Ва худованд ситамкоронро дуст намедорад.
Ё мефармояд:
وَلاَ تَهِنُواْ فِي ابْتِغَاء الْقَوْمِ إِن تَكُونُواْ تَأْلَمُونَ فَإِنَّهُمْ يَأْلَمُونَ كَمَا تَأْلَمونَ وَتَرْجُونَ مِنَ اللّهِ مَا لاَ يَرْجُونَ وَكَانَ اللّهُ عَلِيماً حَكِيماً (نساء / 104)
Дар жустажуйи қовми ( кофар) сусти макунид. Агар дард мекашид, онон хам мисли шумо дард мекашанд ва ранж мебаранд,( ва ле фарқи шумо ва ишон дар ин астки ) шумо чизи аз худо мехохидки онон намехоханд ва худованд огох хаким аст.
(идома дорад………)