Еттинчи муқаддамот дарслари / шаръий манбаълардаги бидъатни мухтасар таниб олиш.
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган
(4- қисм)
Ёки масалан у фақатгина уч абзорга кўра умматни, иззатни ташкил қилса бўлишини ва тафарруқдан ва у сабабли келиб чиққан азоблардан нажот топса бўлишини жуда хам яхши билади, аммо ўзини ихтиёри билан ва хеч қандай шаръий узрсиз уч абзорни ёнида туриб турли-хил абзорларга, ахзобларга ва жамоатларга кўнгил қўяди ва тафарруқ йўлидан юради ва ададда шариат ижоза берган аслга қаршилик қилади. Ёки у шахс ё мусулмон ё кофир бўлишини ва учинчи даста мавжуд эмаслигини жуда яхши билади, аммо исломга нисбатланган мушрик ёки бошқача ибора билан айтганда исломга нисбатланган кофир каби истелохларни вужудга келтириш билан аллох таоло таъйин қилган аниқ ададга қарши бўлган учинчи дастани вужудга келтиради; чун аллох таоло ўзини каломида хар мушрикни кофир деган, энди улар исломга нисбатланган мушрик деган пайтларида бу исломга нисбатланган кофир дегани бўлади. Ла хавла ва ла қуввата илла биллах, мана бу шахс янги дастани вужудга келтириш орқали адад бўйича, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва аллохни шариати ва қуръон баён қилган аслга ва ададга қаршилик қилган бўлади.
Аввалгиси сабабда қаршилик қилган бўлса, иккинчиси ададда қаршилик қилди, ёки шахс хурсандчилик ва хафагарчилик хабарларини қабул қилиб оладиган макон фақат ва фақат уч абзорни рахбарияти ва исломий жамиятдаги мутахассислар шўроси ва исломий жамиятни улил амр шўроси эканини жуда яхши билади; аммо у бутун жахон кофирларини ва муртадларни ё мунофиқларни канали орқали миш-мишлар асосида хабарларни жамлайди, бу ишни мисоли шунга ўхшайдики, у каъба тавоф қилинадиган макон эканини яхши билади, аммо ўзини ихтиёри билан фалон тошни ё дарахтни ё қабрни тавоф қилади ва макон борасида шариат таъйин қилган аслга қаршилик қилади.
Ёки у рамазон рўзасини вақти рамазон ойи эканини яхши билади, аммо ўзини ихтиёри билан хеч қандай шаръий узрсиз бошқа ойда рўза тутади.
Ёки у фалон мункарни ё бидъатни йўқотишни вақти исломий хукуматни ва керакли қудратни қўлга киритгандан сўнг келишини жуда яхши билади, аммо у шошилади ва замони келмасдан туриб уни йўқотишни қасд қилади ва шу равиш билан шариатда мавжуд бўлган аслга замон нуқтайи назари бўйича қарши чиқади.
Ёки у исломда закотни андозаси қанча эканини яхши билади, аммо ўзини ихтиёрига кўра хеч қандай шаръий узрсиз андозада шариатдаги аслга қаршилик қилади.
Ёки огохона ва хеч қандай шаръий узрсиз жинс бўйича шариатда мавжуд бўлган аслга қаршилик кўрсатади. Масалан у тўрт оёқли бир хайвонни қурбонлик қилиши керак бўлади, лекин у бир товуқни қурбонлик қилади.
Ёки у аллохни махлуқотларга ўхшатмаслиги кераклигини ва аллохга нисбатан маъшуқ сифатида сифатламаслик ёки махлуқотни аллохга хос бўлган сифатлар билан сифатламаслик кераклигини ёки уч абзордан бирини рахбарига хос бўлган сифатлар ва белгилар, масалан самъ ва тоах кабилар билан бир хизбни ё кичик ташкилотни ёки катта ташкилотни рахбарини сифатламаслик кераклигини хам жуда яхши билиши мумкин, у мана бу ишларни қилмаслик кераклигини жуда хам яхши билади, аммо ўзини ихтиёри билан хеч қандай шаръий узрсиз “сифатлашда” аслга қарши чиқади.
Самъ ва тоах сифати кичик гурух томонидан каттароқ гурухга нисбатан кўрсатилади. Каттароқ гурух эса гурухларни шўросига нисбатан кўрсатади, энди самъ ва тоах пастдагиларга тегишли эмас. Турли-хил жамоатларни шўроси ва шўро мажлиси томонидан изтирорий бадал хукуматга нисбатан кўрсатилади,энди бу ерда изтирорий бадал хукумат мавжуд бўлгандан сўнг, у мужохидларнинг шўросига тегишли бўлмайди. Нубувват манхажига асосланган хилофат бор бўлган пайтда, мана бу самъ ва тоах изтирорий бадал хукуматга тегишли бўлмай қолади. Мана бу сифат уни ўзидан кўра юқорироқда турганга насиб бўлади. Аммо бу шахс самъ ва тоахни сифатини ўзидан пастроқдагиларга беради. Шу равиш билан сифатлаш бўйича аслга қаршилик қилади.
Мана бу ўринларни барчасида, ана бу ахли бидъат ва ана бу ахли фисқ мусулмон хисобланади, мусулмон, ха улар мусулмондурлар. Ана буларни исломий хуқуқлари риоя қилиниши керак, бу мусулмон шахс амалга оширган мана бу фисқ уни иймонини комил бўлишига йўл қўймайди ва уни иймонида нуқсонни вужудга келтиради, аммо уни диндан чиқариб юбормайди. Энг охирида агар у мунофиқлар ва секулярзадалар жумласидан хисобланадиган бўлса, улардан “эхтиёт” бўлишга тўғри келади. Мана бу холатда хам, барибир улар мусулмонлар жумласидан хисобланади ва бу шахс бидъати муфассиқага дучор бўлган, деймиз ва бу шахсга фақат иймони ноқис бўлган фосиқ мусулмон дея оламиз.
Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам Валид ибни Уқбани бани Мусталиқни садақотларини жамлаш учун юборган пайтларида, бу шахс ана бу қабилага етиб бормасдан туриб ортга қайтади ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламга ёлғондан бани Мусталиқ закот бермоқчи эмаслиги ва хатто уларнинг диндан қайтган бўлиши ва улар росулуллох саллаллоху алайхи васалламга қарши жангга тайёр эканликлари эхтимоли борлигини хабар беради, бу шахс огохона ва ўзини ихтиёрига кўра ва хеч қандай шаръий ё изтирорий узрга эга бўлмаган холда, росулуллох саллаллоху алайхи васалламга тўғри сўзни ўрнига ёлғон гапни сўзлайди ва у рост сўзни ўрнига ёлғондан фойдаланганини жуда хам яхши билади. Аллох таоло бундай мусулмонлар хақида мархамат қиладики:
«یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِن جَاءکُمْ فَاسِقٌ بِنَبَأٍ فَتَبَیَّنُوا أَن تُصِیبُوا قَوْماً بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلَى مَا فَعَلْتُمْ نَادِمِینَ (حجرات/6)،
Эй мўъминлар, агар сизларга бир фосиқ кимса бирон хабар келтирса, сизлар (хақиқий ахволни) билмаган холингизда бирон қавмга мусибат етказиб қўйиб, қилган ишларингизга афсус- надомат чекиб қолмасликларингиз учун ( у фосиқ кимса олиб келган хабарни) аниқлаб- текшириб кўринглар!
Мана бу ўринларни барчасида очиқ-ойдин кўриниб турганидек, шахс огохона ва ўзини ихтиёри билан ва хеч қандай шаръий узрга эга бўлмаган холда, динда собиқаси бўлмаган янги ишончларга,ақидаларга ва рафторларга эргашган, бу шахс мана бу ишлари учун хеч қандай шаръий далилга ё қуръон ва сахих суннатдаги аллохни шариатидаги қонунлардан олинган таъвилга ё изтирорий далилга ва узрга эга бўлмаган; балки бир ясама нарсани аслийни ўрнига қўйиб олган. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладиларки:
مَا أَحْدَثَ قَوْمٌ بِدْعَةً، إِلاَّ رُفِعَ مِثْلُهَا مِنَ السُّنَّةِ، فَتَمَسُّكٌ بِسُنَّةٍ خَيْرٌ مِنْ إِحْدَاثِ بِدْعَةٍ.[1]
Бир қавм динда бидъатни вужудга келтирган пайтида, шуни андозасича суннат ўртадан кўтарилади, суннатни махкам ушлашлик ва пойбанд бўлишлик, бидъатни ижод қилишдан кўра яхшироқдур.
Энди ана бу худони бандасини олдида хам рост ва хам ёлғон сўз бор эди, хам аслий пулга ва хам ясама пулга эга бўлган эди, аммо ўзини ихтиёри билан ясамасини танлайди ва хатто одамларнинг жохиллиги сабабли аслий пулни ўрнига ясамасини ўтказишни хохлайди. Аниқ кўриниб турганидек бу шахс жиноятчи, у жиноятини миқдорига кўра жазоланиши керак.
(давоми бор………)
[1]– فتح الباري شرح صحيح البخاري، الاعتصام بالكتاب والسنة، مسند الإمام أحمد، مسند الشاميين