Дорул ислом ва дорул куфр, ахком ва вазоиф.
Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох ]
Дорул ислом ва дорул куфр, ахком ва вазоиф.
Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох
(1-қисмат)
Бисмиллахир рохманир рохим.
إنِ الْحَمْدَ لِلَّهِ، نَحْمَدُهُ ، وَنَسْتَعِينُهُ ، وَنَسْتَغْفِرُهُ، وَنَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ شُرُورِ أَنْفُسِنَا، وَمِنْ سَيِّئَاتِ أَعْمَالِنَا، مَنْ يَهْدِهِ اللَّهُ فَلَا مُضِلَّ لَهُ ، وَمَنْ يُضْلِلْ فَلَا هَادِيَ لَهُ، وَأَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ”
“Ба рости хамд ва сипос танхо лойиқи худо аст, уро шукр мегуем ва аз у дархости кўмак ва омурзиш мекунем ва панох мебарем ба худо аз шурури нафсхойимон ва аз бадихойи аъмолимон, хар касики худо уро хидоят кунад хеч каси наметавонад уро гумрох кунад ва хар касики худованд уро гумрох намояд хеч каси наметавонад уро хидоят дихад ва шаходат медихамки хеч илохи бар хаққи ба жузъ аллох нестки танхо ва бешарик аст, ва шаходат медихамки Мухаммад банда ва фристодайи у аст.”
یَا أَیُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّکُمْ وَاخْشَوْا یَوْماً لَّا یَجْزِی وَالِدٌ عَن وَلَدِهِ وَلَا مَوْلُودٌ هُوَ جَازٍ عَن وَالِدِهِ شَیْئاً إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ فَلَا تَغُرَّنَّکُمُ الْحَیَاةُ الدُّنْیَا وَلَا یَغُرَّنَّکُم بِاللَّهِ الْغَرُورُ (٣٣/ لقمان)
Эй мардумон ! Аз худо бипархезид, ва аз рузи битарсидки на падари масъулияти аъмоли фарзандишро мепазирад ва кори барои у бароварда мекунад, ва на фарзанди аслан масъулияти аъмоли падаришро мепазирад ва кори барои у бароварда месозад. Ваъдайи худо хақ аст. Пас зиндагонийи дунё шуморо гул назанад ва фарибкор шуморо дарборайи худо нафарибад.
یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَلْتَنظُرْ نَفْسٌ مَّا قَدَّمَتْ لِغَدٍ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ خَبِیرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ (18/ حشر)
эй мўъминон! аз худо бипархезид ва хар каси бояд бинигарадки чи чизиро барои фардо ( йи қиёмати худ) пешопеш фристода аст. аз худо бипархезид, худо огох аз хар он чизи астки мекунид.
Аммо баъад:
إِنَّ أَصْدَقَ الْحَدِيثِ كِتَابُ اللَّهِ وَ خَيْرَ الْهَدْىِ هَدْىُ مُحَمَّدٍ وَشَرَّ الأُمُورِ مُحْدَثَاتُهَا وَكُلَّ مُحْدَثَةٍ بِدْعَةٌ وَكُلَّ بِدْعَةٍ ضَلاَلَةٌ وَكُلَّ ضَلاَلَةٍ فِي النَّارِ “
Росттарин сухан китоби худо ва бехтарин равиш, равиши Мухаммад саллаллоху алайхи васаллам аст, ва бадтарин умур навоварий дар дин аст, ва хар тоза пейдо шудайи дар дин, бидъат; ва хар бидъати гумрохий, ва хар гумрохий дар оташ аст.
Ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух.
Дар ин чанд рузи гузаштайики дар шахрхо ва рустохойи мухталиф бо бародарон ва хохарони мухтарам мулоқот доштам еки аз суъолоти асосийи онхо ин будки: 1. Оё тақсими замин ба ду бахш дорул ислом ва дорул куфр аз суйи аллох таоло ва росулиш сурат гирифта ё ижтиходи мужтахидин ва имомони мазхаби исломий аст? 2. Меъёри дорул ислом ва дорул куфр чист? 3. Чанд новъ дорул ислом ва чанд новъ дорул куфр дорем? 4. Раъйи мазохиби исломий дар мовриди ин ду сарзамин чист? 5. Хукми сокинони хар ек аз сарзаминхо чист? 6. Вазоифи мо нисбат ба дорул ислом чист? 7. Оё жумхурийи исломийи Эрон дорул ислом аст? 8. Оё дорул ислом табдил ва дорул куфр мешавад?
Қабли аз вуруд ба бахс лозим аст хидмати шумо азизон арз кунамки жанги равонийи шайтон ва ” куфри шишгона”йи ошкор ( яъни: 1. Аллазина хаду. 2. Вассоибин. 3. Ванносоро. 4. Валмажус. 5. Валлазина ашроку ( мушрикин ё ба забони имрузин секуляристхо) ва 6. Муртаддин) ба хамрохи куффори пинхони дохилий яъни мунофиқин ва дорудастайики аз муслимини фариб хурда ва олуда шуда дўври худишон жамъа карданд то рузи қиёмат тамомий надорад ва қарор нест мо рузи аз рузхо худимонро осуда хотир аз жанги равонийи ин душманон бидонем ва бидуни шак шайтон ва сарбозониш ва соири шаётин сифатон дар ин жанги равонийи ин душманон бидонем ва бидуни шак шайтон ва сарбозониш ва соири шаётин сифатон дар ин жанги равоний ба ин куффори ошкор ва пинхон ва он даста аз муслимини фариб хурдаки ихтиёришонро дар даст гирифта ва дустони шаётин шуданд матолиби васваса ангизий ба тури махфиёна илқоъ мекунанд то инки бо шумо мунозаъа ва мужодала кунанд :
إِنَّ الشَّیَاطِینَ لَیُوحُونَ إِلَى أَوْلِیَآئِهِمْ لِیُجَادِلُوکُمْ (انعام/121)
Еки аз худъа ва макрхойи имрузини ин душманони ошкор ва бахусус дорудастайи мунофиқинки зохири исломий доранд ин астки агар қоида ва аслий ба зараришон бошад мегуянд: фалон истелох ё қоидаро инсонхо тўлид карданд ва инсонхо маъсум нестанд ва қобили хато хастанд ва суханони аз ин даст тўлид мекунанд ба умиди инки бо махлут кардани суханони хақ бо шубхоти ботили худишон хақро бипушонанд дар холики аллох таоло амр мекунад:
وَلاَ تَلْبِسُواْ الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَتَکْتُمُواْ الْحَقَّ وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ (بقره/42)
Ва хақро бо ботил наёмизид, ва хақро пинхон накунид, ва холо онки медонид.
Ин гурух бо қотиъ кардани суханон ба зохир сахих бо дуруғхо ва шубхот худишон хақро пинхон мекунанд ба умиди инки назди муслимини бехабар аз манхаж ва фиқхи исломий аз арзиши ин асл ва қоидаки ба зараришон аст кам кунанд ва ё дар кул сихати ин қоида ва асли шаръийро зери суъол бибаранд, дар холики хамин мунхарифин барои худишон садхо истилохи ғейри шаръий ва бидъий жихати гумрох кардани муслимин тўлид карданд.
Бояд бидонемки: ” илми усули фиқх” баъди аз инхидоми хукумати исломий бар манхажи нубувват ва аз бейн рафтани шўройи улил амр ба унвони марказияти фиқхий ва ижтиходийи муслимин, ба унвони рохнамоийи жихати ижтиход дар масоили ижтиходий саргардонийи бештар ва мумониъат аз тафарруқи бештар амал кунад.
(идома дорад……….)