Таърифи дарул ислом ва дарул куфр дар мазохиби мухталифи исломий.
Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох
(2- қисмат)
Аллох таоло мефармояд:
وَلِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا (مائده/17)
Замоники аллох заминро халқ карда ва молики он хам худиш аст ва дар он мутасаррифи таквиний аст
« لِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا فِيهِنَّ ۚ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ» (مائده/120)
Хийли табиий астки набояд каси ғейри аз аллох дар замин мутасаррифи ташриъий бошад. Халқ моли аллох аст амр ва хукм хам моли аллох таоло аст.
أَلَا لَهُ الْخَلْقُ وَالْأَمْرُ ۗ تَبَارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ. (اعراف/54)
Дар нигохи имоми Шофеъий рохимахуллох ин тақсими жахон ба ” дорул ислом” ва ” дорул куфр” ба далили вазиъати астки бар жахони башарий тахмил шуда, бе онки матлуби назари ислом бошад ва ислом ба ин тақсимот рози нест ва машруъ нест аммо вужуд дорад; шариати пайғамбар хотам саллаллоху алайхи васаллам омада астки бар хаммайи инсонхо хокимият кунад чун ин шариат хосияти хаммагоний дорад ва хадафи нахоийи ислом ин астки жомеъайи инсонийро тахти қудрати вохидий дароварад.
Замоники аллох таоло мефармояд:
« وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا كَافَّةً لِّلنَّاسِ بَشِيرًا وَنَذِيرًا» (سبأ/ 28)
Ва мефармояд:
« قُلْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ جَمِيعًا » (اعراف/ 158)
Яъни росулуллох саллаллоху алайхи васаллам барои тамоми инсонхо фристода шуда аст на қовм ва мантақайи хосси.
Ва замоники аллох таоло мефармояд:
وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَىٰ لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا ۚ (نور/55)
Яъни хокимият бар замин аз он ислом ва мўъминин ба охарин шариати аллох таоло аст.
Ин хадафи нахоий ва ормони ислом аст, аммо то замони расидан ба хадафи нахоий бо умури нохоста ва пеш омадхойи ногахоний ва тахмилий мувожих мешавемки ба хукми зарурат то замони бардошта шудани онхо бояд вужуди онхоро бипазирем, хар чанд қабулишон надорем аммо вужуд доранд ва бояд мисли ек офат бардошта шаванд. Мисли дорул куфр.
Ижоза дихид ин нигариши имоми Шофеъий рохимахуллох ро бештар баррасий кунем: яхудийхо бар ин бовар будандки даст аллох таоло дар баъзи аз масоил баста аст.
وَقَالَتِ الْیَهُودُ یَدُ اللّهِ مَغْلُولَةٌ (مائده/64)
Секуляристхо нез дар умури ижтимоий ва хукуматий ва ижроийи жомеъа бар хамин асос бархурд мекунанд ва бар ин боварандки дастони аллох таоло дар бисёри аз масоил баста аст ва дар ингуна масоил дар замин болотар аз худишон намебинанд ва худишонро дар масоили хукуматий ва қонунгузорий ва хокимият бар мардум болотар ва бехтар аз аллох таоло медонанд. Ба хамин далил заминро нез моли худишон медонанд хамчунонки фиръавн гуфт:
قَالَ أَجِئْتَنَا لِتُخْرِجَنَا مِنْ أَرْضِنَا بِسِحْرِكَ يَا مُوسَىٰ (طه/57)
Яъни замин моли онхо аст на моли Мусо ва Мусо хеч хаққи дар ин замин надорад илло хаққи шахривандий ва ин хаққи шахривандий хам замоники ба у дода мешавадки тобеъи хокимият ва қавонини хоким бар жомеъа бошад ва гарна агар тобеъи қавонини секуляристий ва хокимияти ин секуляристхо ( ё ба забони арабий ин мушрикин) намешавад бояд заминики моли аллох таоло аст ва ин куффор ишғолиш кардандро рахо кунад:
وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِرُسُلِهِمْ لَنُخْرِجَنَّكُم مِّنْ أَرْضِنَا أَوْ لَتَعُودُنَّ فِي مِلَّتِنَا (ابراهیم/13)
Дар ин сурат шуори ватангароий ва миллигароийи секуляристхо ( ё ба забони арабий мушрикин) ки ба унвони ек омили хувият бахши дар баробари хувияти ақидатийи исломий ва басижи мардум жихати жанг бо мужриёни қонуни шариати аллох мовриди истефода қарор мегирад ва матрах мешавад чизи жадиди нест, балки падида ва офати аст бисёр қадимий ва бостоний.
(идома дорад………)