Таърифи дарул ислом ва дарул куфр дар мазохиби мухталифи исломий.

Таърифи дарул ислом ва дарул куфр дар мазохиби мухталифи исломий.

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

(6- қисмат)  

Шиъаёни 12 имомий:

Лозим аст бидонемки танхо дар васоили шиъату хуррул амили истелохи дарул харб дар 6 ривоят ва истелохи дорул ислом нез дар 14 ривоят такрор шуда аст, ба унвони мисол аз имоми Жаъфар  Содиқ рохимахуллох  ривоят кардандки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фармуда:

 « إنّي بَريءٌ مِن كُلِّ مُسلِمٍ نَزَلَ مَع مُشرِكٍ في دارِ الحَربِ .»[1]

Ман барий хастам аз хар мусалмоники дар дорул харб бо мушрики зиндагий кунад.

 Бо онки дар бештари осори ташайюъ ба намунахо ва осори дорул ислом ишора шуда аст аммо шиъаёни жаъфарий хам дар мовриди ин хона, махалли сукунат, сарзамин ва шархи ислом ё дорул ислом мегуянд: кишвар ва сарзамини астки тахти хокимияти исломий бошад ва ахкоми ислом дар онжо ижро шавад. Ва дорул куфр: ба сарзаминхо ва кишвархойи гуфта мешавадки хориж аз қаламру ва сиёдат ва хокимияти ислом буда, ахкоми исломий дар онхо пиёда намешавад ва хокимият дар он бо қонуни ғейри илохий аст.  [2]

Шайх Шамсуддин Мухаммад машхур ба шахиди аввалки дар миёни шиъаён ба фиқхул фуқахо шинохта шуда ” дорул ислом” ро чанин таъриф карда аст: манзур аз дорул ислом сарзамини астки дар  он ахкоми ислом нофиз  бошанд ва кофари набошад, магар инки пеймон баста бошад. Бидуни шак нофиз ва ижро кардани ахком ва қавонини шариати аллох ва пеймон  бастан бо куффор танхо ба василайи  [3]

хукумат анжом мегирад. Пас аз нигохи шиъаёни 12  имомий махдудайи жуғрофиёйи жахони ислом сарзаминхойи астки тахти сайтарайи хукумати исломий бошандки қавонини шариати аллохро пиёда мекунад. Шахид Соний ва шайх Тусий, Халий  ва оятуллох Хумайний ва ғейрих хам чанин дидгохи доранд.[4]

Доктор Вахба Зухайлий дар ек жамбандийи куллийи дидгохи жумхури фуқахойи муслимин мегуяд: дорул исломи он махдудайи жуғрофиёйиро шомил мешавадки тахти сайтарайи хукумати исломий  бошад ва ахкоми ислом дар  он нофиз буда ва шаъоири исломий дар он иқома шавад.[5]

سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ

Вассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух.


[1] وسائل الشيعة / ج‏15 / باب 36 / ص‏101.

[2] عباسعلی عمید زنجانی، فقه سیاسی، چ دوم، تهران، امیرکبیر، 1373، ج 3، ص 233. ص 260 و..

[3] محمدبن مکی العاملی (الشهید الاول)، الدرس الشریعه، ج 3، قم، جامعه مدرسین، 1412، ص 78. / المراد بدار الاسلام ما ینفذ فیه حکم الاسلام فلا یکون بها کافرٌ الاّ معاهدا

[4] علی اکبر کلانتری، پیشین، ص 39 به نقل از آیة الله محمد فاضل لنکرانی، القواعد الفقهیه، ج 1، ص 505.

[5]   وهبة الزحیلی، آثار الحرب فی الفقه الاسلامی، دمشق، دارالفکر، الطبعة الرابعه، 1412، ص 169. «هو انّ کلَّ ما دخلَ من البلاد فی محیط سلطان الاسلام و نفذت فیها احکامه و اُقیمت شعائره قد صار من دارالاسلام.»

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *