Анвоъи дорул ислом.
Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох
(2- қисмат)
Тамоми ин маворид жузви ” дорул ислом” хастанд аммо ” дорул фисқ” ва ” дорул бағий” мовриди таъйиди ислом нестанд ва агар каси чун Хасан ибни Али розиаллоху анхума ё онхамма сахоба ба ” дорул бағийи” Муовия тан медиханд аз руйи ночорий ва мажбурий ва ба далили холати изтирор ва зарурат астки дар он офтоданд ва рохи дигари боқий намонда аст.
Ё замоники хокимияти Язид ибни Муовия ва Абдулмалик ибни Марвон ва Хажжож ибни Юсуф сақафий бар муслимин тахмил мешавад дорул фисқи шикл мегирадки муртакиби бузургтарин фисқ яъни рехтани ба нохақ хуни муслимин мешаванд ва хар каси хар чи дар ин замина дуст дорад бар сари мўъминини чун Хасан ибни Али ва Абдуллох ибни Зубайр розиаллоху анхум ва хазорон мўъмини дигар дар меоварад бидуни онки каси битавонад жилови онхоро бигирад. Чун жилови қудрати хукуматийро танхо бо қудрати хукуматий метавон гирифт хамон корики росулуллох саллаллоху алайхи васаллам анжом дод ва хамон корики Абу Бакр ва Умар ва Усмон бо сосониён ва румихо ва ғейрих анжом доданд ва хамон корики Муовия бо Али ва Хасан розиаллоху анхума анжом дод.
Ё пойинтар аз ин тавассути Мамун ва Муътасим ва Восиқ аббосий ба воситайи дўврони 15 солайи тахти унвони дўврони михнати халқи қуръон ” дорул фисқ” бар муслимин тахмил мешавадки дар зимни он садхо мўъмин зиндоний ва шиканжа ва хатто эъдом мешаванд. Ба хамин тартиб дар дўврони мухталиф фисқхойи мухталифи боиси тўлиди ” дорул фисқ” хойи мухталиф дар миёни муслимин шуданд.
Ин ” дорул бағий” хо ва ин ” дорул фисқ” хо харгиз мовриди таъйиди ислом набуда ва нестанд аммо баъди аз онки муслимин асбоби инхидоми ” дорул адл” хилафату ала минхажин нубувват” ро фарохам карда ва аз ин неъмат худро махрум карданд, ба хазорон фисқ худро мубтало ва олуда кардан ва то замоники бори дигар ба хамон ” дорул адл” ,
ثُمَّ تَكُونُ خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ ،
Барнагарданд ин ” дорул бағий” хо ва ин ” дорул фисқ” хо вужуд хоханд дошт ва бояд шохиди хазорон фисқи ғейри шаръий мисли тафарруқ ва тасаллути куффор бар муслимин ва фақр ва гумрохийхойи ошкор ва бисёри аз мафосиди ахлоқий ва рафторий бошандки танхо рохи нобудийи онхо хукумати исломий бар манхажи нубувват ва тўлиди уммати вохиди аст, ва аз бейн бурдани ин фисқхо харгиз кори инсонхойи мутафарриқ ва гуруххо ва жамоатхойи гуногун ва мутафарриқ ва анжуманхойи хейрия ва таблиғий ва ғейрих набуда ва нест балки танхо кори хукумати исломий ала манхажин нубувват аст. Чун ба қовли Умар ибни Хаттоб ва Усмон ибни Афвон розиаллоху анхума:
« إنَّ اللهَ یَزَعُ بالسُّلطان ما لا یَزَعُ بالقرآن»
Худованд бо қудрати хукуматий, кориро ба анжом мерасонандки, бо қуръон ба анжом намерасонад.
Холо ин дўвроники мо қарнхост аз ” дорул адли” хилафату ала минхажин нубувват махрум шудаем ва хануз хам натавонистаем бори дигар ин неъматро ба даст биёварем, ва ” куффори шишгона” йи ошкор ( яъни 1. Аллазина хаду. 2. Вассоибин.3. Ваннасоро.4. Валмажус. 5.Валлазина ашроку ( мушрикин ё ба забони имрузин секуляристхо) ва 6. Муртаддин ) бо хамкорийи дорудастайи мунофиқин ва куффори пинхони дохилий касифтарин жиноётро нисбат ба мўъминин муртакиб мешаванд, ва бисёри аз сарзаминхойи исломийро ба ишғоли худ дар оварданд, ва ба таррожи манобеъи моддий ва хатто фосид намудани ақоид ва фарханги муслимин машғуланд; ва дар баробари ин тахожум ” дорул исломий” бо фисқхойики вужуд дорад мисли Муътасим аббосий метавонад аз жон ва номус ва мол ва ватани мо мухофизат кунад, агар мо ба хукми зарурат аз чанин дорул исломий бар алайхи чанон куффори истефода кунем масири ғейри шаръийро рафтем?
(идома дорад………)