Асл ва стротежийи тўвхид ва даъват (2) ( бахши 13)
Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох
(9-қисмат)
Ин хитоб ба “рохматал лилаъламин” аст, вой бар холи дигароники ё кулли қавонини шариати аллохро ба нафъи секуляристхо кинор заданд ё аз бахшхойи аз қонуни шариати аллох сарфи назар карданд ва тобеъи қавонини куффор шуданд.
Пас асли тўвхид ва исломи комил дар масалайи “даъват” чизи нестки битавон заррайи аз бахши аз он сарфи назар кард. Бар ин асос астки бузургони мо гуфтанд ё исломи комил ё хеч, ва бар хамин асос астки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд: ” ба худо агар хуршидро дар дасти рост ва мохро дар дасти чап бигозорандки аз даъвати хувиш даст бардорам аз пой нахохам нишаст то худо дини маро ривож дихад ё жон бар сари он гузорам”.[1]
Дар ин сурат хеч узри барои ахли даъват вужуд надорадки бо он битавонанд ноқис созийи қавонини шариати аллох дар амри таблиғи исломи комилро тўвжих кунанд. Жойгохи мубаллиғи дини ислом бо ек мусалмони оддийки тамоми талошиш ин астки аз иймониш мухофизат кунад бисёр фарқ дорад. Иддайики худишонро ахли даъват медонанд саъй доранд масалайи паноханда шуданд ба секуляристхо ( ё ба забони арабий мушрикин) ро бахонайи жихати адами истиқлоли ақидатий ва амалийи худишон қарор диханд. Шахси доий хатто агар мисли росулуллох саллаллоху алайхи васаллам шамширхойи бани хошимро дошта бошад бояд қудрати низомий бошадки аз у химоят кунад ва гарна дар миёни қудратхойи хукуматийи куффор ва бахусус куффори секуляр тахти хеч шароити нахохад тавонист даъватгар ба исломи комил бошад ва ба исломи комил амал кунад.
Доий мумкин аст шароити сахти иқтисодий мисли шаъби Аби Толибро тахаммул кунад аммо агар қудрати низомийро аз даст бидихад ва ба жойи Абу Толиб касони чун Абу Лахаб сохиби ин қудрати низомий шаванд ва ин химояти низомийро аз даъватгар дариғ кунанд хатто агар росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам бошад бояд дунболи шамширхойи дигар ва қудрати низомийи дигар жихати химоят аз даъватиш бигардад хар чандки дар Тоиф хам санг борон шавад ё ба Мадина фарор кунад. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд: ” то замоники Абу Толиб зинда буд қурайш натавонист газанди мухимми ба ман бирасонад. [2]
Абу Толиб раиси бани хошим ва сохиби қудрати низомийи бани хошим буд.
Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам замоники аз тоиф баргашт дар панохи шамширхойи шахси мушрик чун ” Мутъам ибни Адий” қарор гирифт ва даъватишро ба сурати комил идома дод. Соири муслимин хам чун Усмон ибни Афвон , Абу Хузайфа ва дигаронки дар панохи ашхос ё ақвоми мушрик қарор гирифта буданд дар амал ба тамоми ончики ба он иймон доштанд озод ва мустақил буданд ва хаммаро анжом медоданд ва каси қавонини дигарро бар онхо тахмил намекард.
Дар инжо шахс ё қабилайи панох диханда дар хеч ек аз афъол ва рафторхойи амалий ва қавонини дохилийи муслимин дахолат намекард. Холо агар шахси ба хамин бахонайи панохандагий вориди ек кишвар ё жомеъа ва хизби гардад ва сипас дар қавонин ва барномахояш мажбур ба итоат аз ахкоми онхо гардад; ва хатто натавонад ахком ва қавонин илохийро дар хайтайи зиндагийи муборизотияш хамчун замони росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бидуни кам ва кости анжом дихад, ин дигар панохандагий нест, балки узвият шудан дар қонун ва барномайи онхо аст ва ин шахс узви аз онхо ва фарди аз афроди онхо махсуб мегардад. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд:
مَنْ تَشَبَّهَ بِقَوْمٍ فَهُوَ مِنْهُمْ [3]
хамин ташобех дар қавонин ва барномахо ва аъмол боис мешавадки сарпарастий ва хокимияти куффорро нез бипазиранд:
مَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ (مائده/51)
Хар каси аз шумо ононро ба сарпарастий бипазирад бегумон у аз замрайи ишон башумор меравад.
(идома дорад……..)
[1]ابن هشام ، السیره النبویه، ج 1، ص 285-284
[2]همان، ج 2، ص 58
[3] أخرجه أبو داود (4029)، والنسائي في ((السنن الكبرى)) (9560)، وابن ماجه (3607)، وأحمد (5664) باختلاف يسير.