س : سیاست شما به عنوان اهل سنت ایران در مورد تبلیغ در میان شیعیان در ایران چیست؟
ج: ابن تیمیه به عنوان یک فقیه و عالم حنبلی که به مخالفت با شیعه و بخصوص روافض میان شیعه مشهور است (همچنانکه کل حنبلی ها به مخالفت با امام حنفی و حنفی ها در طول تاریخ اسلامی هم مشهور شده اند) از انصاف بالائی در مورد مخالفین برخوردار بوده . ایشان در مورد شیعه می گوید: با آنکه این شیعیان امامی در آن چیزهائی که با اهل سنت مخالفت کرده اند گمراه هستند اما فلا يلزم ضلالهم في كل شيء، اما این به این معنی نیست که در همه چیز گمراه باشند در حالی که اموری هستند که قد وافقهم بعض أهل السنة والجماعة في تلك المسائل، عده ای از اهل سنت در این مسائل موافق آنها هستند.
همچنانکه قبلاً عرض کردم ابن تیمیه اینها را جزومومنین و بخشی از امت محمد می دواند و می گوید: فإذا كان اسم المؤمنين وأمة محمد – صلى الله عليه وسلم – يتناولهم، پس زمانی که اسم مومنین و امت محمد صلی الله علیه وسلم در مورد آنها به کار می رود اینها نیز دارای نظر و استدلالات خاص خودشان هستند ولهم نظرٌ واستدلالٌ، پس دلیلی وجود ندارد که دیدگاه و نظر آنها را به حساب نیاورد لم يبقَ وَجْهٌ لمنع الاعتداد بهم . (الرد علی السبکی، ج 2 صص 661-662.)
ابن قیم هم باز در مورد شیعه ی امامی و رای ونظر آنها چنین نگرشی دارد و می گوید : و این مغرور شدن است که شخص متکبری همۀ آنان را تکذیب کند «وإن أخطأوا في بعض المواضع لم يلزم من ذلك أن يكون جميع ما قالوه خطأ». اگر چه این شیعیان امامیه در جاهائی دچار خطا و اشتباه شده اند اما به این معنی نیست که هر چه اینها بگویند خطاست.
این نگرش سلفیتی است که به عنوان سلفیت نوع دوم شناخته می شود که از دل مذهب امام احمد بن حنبل سر برآورده هر چند سلفیت نوع سوم (پیروان محمد بن عبدالوهاب و علمای نجد) هم از دل همین مذهب تولید شده است.
در این صورت برای ما شیعه به عنوان یک مذهب اسلامی تفاوتی با سایر مذاهب اسلامی دیگر ندارد و این سخن شما را الان می توان اینجوری تصور کرد که سیاست ما در مورد تبلیغ در میان فرق اسلامی مختلف چگونه باید باشد؟
هم اکنون در مناطق سنی نشین تمام هم و تلاش ما دفع مفاسدی است که ناشی از دین سکولاریسم و مذاهب مختلف آن توسط کفار سکولار جهانی و مرتدین و منافقین محلی بر ملت ما تحمیل شده که سعی دارد ارتداد عمومی را با عقاید دین سکولاریسم و مذاهب مختلف آن راه بیندازد .
در مورد برداشتن موانع میان شیعه ها با سایر فرق اسلامی، که در حواشی اختلافات جزئی فقهی با هم داریم، اینها مصلحتهائی هستند بسیار ارزشمند، اما جلب مصالح در مرحله ی بعدی قرار دارد. تلاش جهت حفظ سرمایه مقدم بر تلاش جهت کسب منفعت است و… ما در واقع بر اساس قاعدة شرعی «درء المفاسد مقدم على جلب المصالح» یعنی دفع مفاسد مقدم بر جلب مصالح است؛ برای بازگرداندن اصل سرمایه و مسلمان نگه داشتن اهل سنت در تلاشیم .
این مشکل و مفسده ی اساسی که باید برداشته شود تنها مختص به اهل سنت یا حتی شیعه و سایر مذاهب شریعت پیامبر خاتم صلی الله علیه وسلم نیست بلکه آفت و ویروس خطرناکی است که تمام شریعتهای آسمانی را در معرض تهدید قرار داده است و لازم است همه در برابر این دشمن مشترک با هم متحد شوند و گفتگوهای درونی و انتقادات خود را چنان سازماندهی و مدیریت کنند که آنها را به خود مشغول و از این دشمن اصلی غافل نکند.