Савол: ахир аллох ла икроха фиддин демаганми?,шундай экан нима учун сизларни дорул исломларингиз секуляристларга бундай муносабатда бўласизлар ва секуляр ахзоблар кўнгиллари хохлаган тарзда яшашлари ва сиёсий фаолият олиб боришлари учун ўз холига қўймайсизлар? Нима учун ўзингизни қонунларингизни секуляр ахзобларга ва уларни тарафдорларига хатто бетараф бўлган секуляристларни зиммасига юклайсизлар?
(1-қисм)
Жавоб: шубхасиз аллох таоло инсонлар хар қандай ақидани ўзларига танлаб, нимани кўнгиллари хохласа шу ишни қилишлари ва ўз холларича яшашлари учун ташлаб қўймаган. Чунки агар бундай бўлганда пайғамбарларни келиши,шахсий ва ижтимоий хаётни идора қилиш учун ахком ва шариат қонунларини жўнатилиши ва ер юзида хокимиятни ўрнатилишида маъно бўлмаган бўларди. Хатто жаннат ва жаханнамни мавжудлиги хам маъносиз бўлиб қоларди, инсонни яратилишидан ва уни ерга тушурилиши, хамда қиёматга қайтарилиши ва яхши, ёмон амалларни самарасидан бўлган мақсад хам ўзини маъносини йўқотади. Чунки агар аллох таоло инсонларга хар қандай ақидани танлашлари ва бу ақидани асосида хохлаган ишларини қилишлари учун хақни бериб қўйган бўлса, қиёмат кунида уларни нима учун мана бу ишларни қилдинг ёки нима учун мана бу ишларни адо қилмадинг ,деб мухокама қила оладими?
“ла икроха фиддин” оятини маъноси “мажбурият мавжуд эмас” дегани билан бу “рухсатингиз бор ва мушкили йўқ” ёки “вазифа ва масъулиятлардан қочиш” маъносида эмас, балки мана бунга ўхшаган оятлар огохлантириш, қўрқитиш бобидаги оятлар жумласига киради.
Ислом ўзини асоси бўйича инсонни холиқ тарафидан талаб қилинган вазифалар ва масъулиятларни бажаришга ундайди ва гунохлар бўйича озодликни хам инсонлардан тортиб олади ; аммо нотўғри тафсир ва тушунчалар билан бир томондан кофирларни ранжитмасликка ва бошқа томондан эса йўлни мунофиқларга,махаллий муртадларга куфрларини ва иртидодларини изхор қиладиган кимсаларга очишни қасд қилаётган кимсалар махсусан дорул ислом билан мубораза қилишни хохлашяпти. Нима учун дорул ислом билан мубораза қилишади? Чунки дорул ислом аллохни шариатидаги қонунлар асосига бино бўлган ва агарда шахс мана бу қонунларга қарши чиқадиган бўлса, хақиқатда жамиятни асосий қонунларига ва жамиятни хокимиятига мухолифат қилган бўлади.
Бу нарса шунга ўхшайдики, сиз бир секуляр давлатда туриб уларга: мен бу қонунларга қаршиман ,агар хохласам уларга риоя қиламан, хохламасам уларга риоя қилмайман,дейишингизга ўхшайди. Бу холда сиз хокимиятни системасига қаршилик қилган бўласиз, чунки бу қонунлар мана бу система томонидан қўйилган ва бу хокимиятдаги системани бир қисми бўлади.
“ла икроха фиддин” оятини нотўғри тафсир қилаётган кимсаларни хадафларидан яна бири дорул исломни хукуматини системасига қаршилик қилишдир. Агар сиз европада насрониятга, исломга қаршилик қилсангиз хокимиятни сиз билан иши йўқ, чунки асосий қонунларга, уларни хокимиятига таъсир қилмайди; дорул исломда хам сиз яхудият, насроният ёки секуляристларни барча мазхабларига қаршилик қилишингиз мумкин, чунки бу ишни дорул исломни хокимиятига таъсири йўқдир. Дорул ислом хам уларга қаршилик қилиш,танқид қилиш ва хокимиятларини ўзгартириш учун ташкил қилингандир, лекин сиз аллохни шариатидаги қонунларга хамла қилсангиз ва хар хил бахоналар билан бу қонунларни савол остига оладиган бўлсангиз, дархақиқат дорул исломни хам савол остига қўйиб унга хамла қилган бўласиз.
Бу ерда шундай кишилар хам борки, улар ақида ва рафторга оид жиноятларни қилишган пайтда, ўзларининг фосид фикрлари ва ақидалари ва жинояткорона амалларини самарасидан қочишга харакат қилишади. Одатда хар қандай сухбат ва маросимларда “ла икроха фиддин” оятини такрорлаб ( оятни мана бу қисмини хамма яхши билади) ўзларини фикрлари ва амалларидаги офатларни изохлашга харакат қилишади. Бошқачароқ қилиб айтганда бузуқ фикрлари ва рафторларини хақ талаб қиёфа билан изохлаб кўрсатишади, бу билан ўзларини мўъминларни билдирадиган муносабатларидан поклашга харакат қилибгина қолмасдан,балки ўзларидаги булғанишлар ва офатларни янада кенгайиши учун шароитни тайёрлашади.
Муртадлар ва асл кофирлардан ташқари мана бу оятни ғайри шаръий йўлда тафсир қиладиган, худди қуролдек ундан фойдаланадиган кишилар ички мунофиқларни тўдаси бўлади, улар мунофиқларнинг тўдаси куфрини изхор қилиши учун йўлни ва дорул ислом ва дорул исломга хоким бўлган қонунларга очиқдан- очиқ қаршилик қиладиган жохил, огох бўлмаган жавонларни иртидоди учун заминани мухайё қилишни хохлайдилар. Ёки мана бу оятни шиор қилиб уни остида ўзларининг дорул ислом ва мўъминларга зарба уриш борасидаги хоинона ниятларини яширишга харакат қилишади, улар хизбларининг куфрга оид программаларини яшириш орқали мусулмонлар ва дорул исломга қарши бўлиб турган бутун жахон секулярларининг жибхасини бир қисмига айланишган.
Шу сабабли хам улар айтишадики: ислом “ла икроха фиддин” ояти орқали айтмоқчи бўлган нарсаси шуки, хар ким мусулмон бўлишни хохласа мусулмон бўлсин, кимки кофир бўлишни хохласа кофир бўлсин; уларнинг мана бу тарздаги ишларни кетидаги асл мақсади , ўзларининг мусулмон мухотобларига аллох иртидод учун рухсат берганлигини қабул қилдиришмоқчи бўлишяпти,буни орқасидан эса шариатдан огох бўлмаган,алданган мунофиқлар тўдаси учун иймонга ва дорул исломга зарба уриш бўйича йўлни соф қилиб хозирлашмоқчи. Хақиқатда эса улар “ла икроха фиддин” оятини нотўғри тафсир қилиш билан мусулмонларнинг дорул исломини,иймонини нишонга олишган; агар огох мўъминлар уларнинг бузуқ ақидалари ва рафторларига қарши шаръий муносабатини билдирадиган бўлса, бақир- чақир ё тўполон ва шаллақилик, тухмат қилишни бошлашади, бу билан улар мажлисдаги умум одамларни фикрини огох мўъминларга қарши қўймоқчи бўлишади. Хар қандай қонунга эга бўлган жамиятда инсон ўзини ихтиёр ва танлаш қудратидан фойдаланади ва ихтиёр қилган нарсасини танлайди, бу ерда бу шахс ихтиёр қилган нарсасининг оқибатларини,натижасини хам қабул қилиши лозим, агар мана бу жамиятдаги (яхши ва ёмон) қонунларга қарши равишдаги нарсани ихтиёр қиладиган бўлса, ўзини танлаган нарсасини оқибатини албатта кўради.
Аллох таоло мўъминларни маънавий ва дунёвий хаётларини идора қилиш ва мўъминларни иймон ва дунёларини химоя қилиш учун, инсонларни барча табақаларига муносиб қонунларни келтирган, агарда сен мусулмонларни жамиятида бўлмас экансан, ўзингни аллох таоло кофирлар ва мўъминларни иймони,дунёсини офатлари учун келтирган қонунларга лойиқ қилган бўласан, у зот мусулмонларга буйруқ берганки, ўзларини иймонлари ва дунёларини химоя қилиш учун шахсий ва ижтимоий ва хукуматий масалаларда кофирларга нисбатан мана шу қонунлар асосида муомала қилишлари лозим.
Яъни аллох ўзи келтирган қонун ва программаларни мўъминларни хаётини бошқариш учун чиқарган, у зот кофирларга ва дунёда аллохни қонунларига қарши равишда амал қиладиган кишиларга хам қонунлар таъйин қилган, уларга нисбатан мана шу қонунлар асосида муносабатда бўлиш керак, мўъминлар хам жиноятчи кишиларга шу қонунлар бўйича муомала қилиши лозим.
Булардан сўнг эса ўзингни кофирларни қайси гурухига тегишли эканлигингни хам таъйин қилишинг керак, масалан агар кофирларнинг “ 6 ошкор гурухини” дастасига (1- аллазина хаду, 2- собеин,3- насоро, 4- мажус, 5- аллазина ашроку, 6- ман яртадда минкум ан динихи (муртадлар)) кирадиган бўлсанг,шунга муносиб муомала қилинади. Чунки аллох таоло ахли китобни ва шибхи ахли китобни кофирлари учун хам қонунларни таъйин қилган ва секуляр кофирлар ва муртадлар учун хам алохида қонунлар чиқарган.
Шундай бўлгач дунёда бизларни кофирларга нисбатан муносабатимиз хилма- хил бўлади, аммо аллохни шариатидаги қонунларга асосан амалга оширилади, бу тоғутга куфр келтириш,валоъ ва бароъ ва қалбга оид масалаларда бўладими ёки уларга эътимод қилмаслик, уларни сирдош қилмаслик, уларга қиз бермаслик, улардан қиз олмаслик, уларни сўйган хайвонини ва таомини емасликка ўхшаш шахсий масалаларда бўладими барчасида шу қонунлар бўйича амал қилинади. Шундай бўлгач осонгина динда мажбурлик йўқ,дея олмайсан.
(давоми бор…..)