بعضيها معتقدند كه امروزه جهاد فتنه است و بايد از آن دوري كرد ،به نظر شما آيا انجام فريضه ي جهاد در عصر ما فتنه است ؟
انجام دادن دستور الله و رسولش صلي الله عليه و سلم جهت قتال با دشمنان و اشغالگران كافر و نوكران محلي اشان هيچ كه فتنه نيست بلكه بايد گفت سرپيچي كردن از دستورات الله و رسولش صلي الله عليه و سلم فتنه مي باشد . الله متعال مي فرمايند « … فَلۡيَحۡذَرِ ٱلَّذِينَ يُخَالِفُونَ عَنۡ أَمۡرِهِۦٓ أَن تُصِيبَهُمۡ فِتۡنَةٌ أَوۡ يُصِيبَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٌ » (النور :٦٣)
يعني :
امام بخاري رحمه الله كه طبق عادش احاديث را بر اساس موضوعاتش دسته بندي كرده است اين حديث را در ابتداي كتاب الفتن آورده است : « ألا وإنه يُجَاء برجال من أمتي فيؤخذ بهم ذات الشمال، فأقول: يا رب أصيحابي، فيقال: إنك لا تدري ما أحدثوا بعدك..» [الحديث].
يعني : در روز قيامت كساني از امتم را مي آورند و آنها را از سمت چپ دور مي گردانند ، من هم مي گويم : اي پروردگارم يارانم . گفته مي شود : تو نمي داني كه بعد از تو چه كرده اند ….
اين حديث اشاره اي است به اينكه عوض نمودن و غامض نمودن دستورات دين براي مردم و سرپيچي كردن از فرمان الله و رسولش صلي الله عليه و سلم از بزرگترين عوامل فتنه و آشوب است و حتي مي توان گفت كه در گذشته و حال ريشه ي فتنه بوده است .بايد هوشيار بود همچنانكه دين فروشان خادم اجير شده توسط حكومتها و احزاب سكولار و مرتد مي گويند انجام دادن جهاد و قتالي كه امروزه مثل نماز و روزه تبديل به فرض عين گشته است فتنه نيست بلكه فتنه دست كشيدن از ان و انجام ندانش است . اللله متعال در اين باره مي فرمايند : « وَمِنۡهُم مَّن يَقُولُ ٱئۡذَن لِّي وَلَا تَفۡتِنِّيٓۚ أَلَا فِي ٱلۡفِتۡنَةِ سَقَطُواْۗ……» (التوبة :٤٩)
يعني :
و علاوه بر آن ، قتال و جنگ مسلحانه راه شرعي كنار نهادن و از بين بردن فتنه است . خداوند مي فرمايند : « وَقَٰتِلُوهُمۡ حَتَّىٰ لَا تَكُونَ فِتۡنَةٞ وَيَكُونَ ٱلدِّينُ لِلَّهِۖ فَإِنِ ٱنتَهَوۡاْ فَلَا عُدۡوَٰنَ إِلَّا عَلَى ٱلظَّٰلِمِينَ » (البقرة :١٩٣)
يعني :
هم چنين مي فرمايند : : « وَقَٰتِلُوهُمۡ حَتَّىٰ لَا تَكُونَ فِتۡنَة ، وَيَكُونَ ٱلدِّينُ كُلُّهُۥ لِلَّهِۚ فَإِنِ ٱنتَهَوۡاْ فَإِنَّ ٱللَّهَ بِمَا يَعۡمَلُونَ بَصِير» (الأنفال :٣٩)
يعني :
شيخ الاسلام ابن تيميه ي كورد رحمه الله فرموده است : « الجهاد وإنفاق الأموال؛ قد تكون مضرة، لكن لما كانت مصلحته راجحة على مفسدته؛ أمر به الشارع » [مجموع الفتاوى 1/265].
يعني : جهاد و بخشش مال ممكن است در ظاهر زيان بخش باشد ، اما به دليل اينكه مصلحتها و منافعش بر مفاسد و بديهايش برتري دارد ؛ خدا و رسولش صلي الله عليه و سلم به آن امر كرده اند .
همچنين مي فرمايد : « الجهاد؛ هو دفع فتنة الكفر، فيحصل فيها من المضرة ما هو دونها » [مجموع الفتاوى 20/52].
يعني : جهاد كردن عبارت است از دفع كردن فتنه ي كفر ، به همين دليل چنان ضرري از اين كفر برپا مي شود كه در چيزهاي ديگر وجود ندارد .
در جاي ديگر مي فرمايد : « الشريعة تأمر بالمصالح الخالصة والراجحة، كالإيمان والجهاد، فإن الإيمان مصلحة محضة، والجهاد , وإن كان فيه قتل النفوس ء فمصلحته راجحة، وفتنة الكفر أعظم فسادا من القتل، كما قال تعالى: (وَالْفِتْنَةُ أَكْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ) [البقرة: 217] » [مجموع الفتاوى 27/230].
يعني : شريعت به اموري دستور مي دهد كه كل آن منفعت و مصلحت است يا اينكه منافعش از زيانهايش بيشتر است ، همچون ايمان آوردن و جهاد كردن ، ايمان اوردن همه اش منفعت خالص است ، و جهاد هم اگر چه در آن كشتن انسانها وجود دارد اما منافعش بسيار بيشتر از مفاسدش است ، و فتنه ي كفر مفاسدش بسيار بيشتر از كشتن و قتل است ، همچنانكه الله متعال فرموده است : « وَالْفِتْنَةُ أَكْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ »
همچنين مي گويد : الله تعالي مي فرمايد : « كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ وَهُوَ كُرْهٌ لَكُمْ وَعَسَى أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ…) [البقرة: 216]، فأمر بالجهاد، وهو مكروه للنفوس، لكن مصلحته ومنفعته راجحة على ما يحصل للنفوس من ألمه، بمنزلة من يشرب الدواء الكريه لتحصل له العافية، فإن مصلحة حصول العافية له؛ راجحة على ألم شرب الدواء » [مجموع الفتاوى 24/279] .
يعني : خداوند بزرگ مي فرمايد : ” كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ وَهُوَ كُرْهٌ لَكُمْ وَعَسَى أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ… ” يعني ( ). خداوند به جهاد امر كرده است كه اين هم امري است كه انسانها از آن خوششان نمي آيد ، اما منافع و سودش بسيار بيشتر از ناراحتي است كه انسانها گرفتارش مي شوند ، مثل كسي كه داروي تلخ و بدمزه اي را مي خورد تا سلامتي به جسمش برگردد ، در اينجا منافع بازگشت سلامتي به جسم بيشتر از درد و ناراحتي ناشي از نوشيدن دارو است .
و مي فرمايد : “الله سبحانه إنما حرم علينا الخبائث لما فيها من المضرة والفساد، وأمرنا بالأعمال الصالحة لما فيها من المنفعة والصلاح لنا، وقد لا تحصل هذه الأعمال إلا بمشقة كالجهاد والحج والأمر بالمعروف والنهي عن المنكر وطلب العلم فيحتمل تلك المشقة ويُثاب عليها، لما يعقبه من المنفعة”. [مجموع الفتاوى 25/282].
يعني : خداوند بزرگ چيزهاي كثيف را به دليل زيان و فسادي كه در آنها وجود دارد بر ما حرام كرده است ، و به ما امر كرده است كه كار نيك انجام دهيم آنهم به دليل سود و منافعي كه در آن برايمان وجود دارد ؛ بعضي وقتها نيز اتفاق مي افتد كه انجام اين اعمال بدون ناراحتي و مشقت انجام نمي پذيرند ، مثل جهاد و حج و فرمان به خوبي و جلوگيري كردن از بدي و بدست آوردن علم ؛ ناراحتي هايي را به وجود مي آورند و به دليل سودهايي كه به دنبال آن مي آيند پاداش داده مي شود .
(ادامه دارد)