Савол: агар бир киши бир шахсга байъат берган бўлса ва ахли бағий,қўзғалончилар жангида унга ёрдам бермаса ва мана бу фитнали жангда иштирок этмаса, бу кишини қилган иши хато хисобланадими? Бу ердаги манзурим шуки, агар  саййидимиз Али розиаллоху анху ва амир муовияни ўртасидаги жангдаги ибни Умар розиаллоху анхунинг ўрнини тутадиган бўлса,бу кишини иши хато бўладими?

Савол: агар бир киши бир шахсга байъат берган бўлса ва ахли бағий,қўзғалончилар жангида унга ёрдам бермаса ва мана бу фитнали жангда иштирок этмаса, бу кишини қилган иши хато хисобланадими? Бу ердаги манзурим шуки, агар  саййидимиз Али розиаллоху анху ва амир муовияни ўртасидаги жангдаги ибни Умар розиаллоху анхунинг ўрнини тутадиган бўлса,бу кишини иши хато бўладими?

( 3- қисм)

Ахли хал ва ақд ва улил амр шўроси, рахбарни ва мусулмонларни амирини сайлагач ва унга байъат бергач, бу ерда хос байъат берилган бўлади, шунда бошқаларга хам мана бу амирга байъат беришлиги ва шаръий ишда ўзларини итоатларини беришлари вожиб бўлади. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладиларки:

مَنْ بَایعَ إِمَامًا فَأَعْطَاهُ صَفْقَةَ یدِهِ، وَثَمَرَةَ قَلْبِهِ، فلْیُطِعْهُ ما اسْتَطَاعَ، فَإِنْ جَاءَ أحدٌ ینَازِعُهُ فَاضْرِبُوا رقبةَ الْآخَرِ.[1]

-Имомга байъат қилган ва қўлини (байъатни аломати сифатида) уни қўлига қўйган ва дилини хам унга берган( яъни байъат фақат тил ва қўл билан эмас,балки қалбда хам бўлиши керак) хар қандай киши, қўлидан келганча мана бу имомга итоат қилиш керак, агар бошқа бир киши келиб у (аввалги хоким) билан бу борада бахслашадиган бўлса, кейингисини бўйнига уринглар.

أَيُّمَا رَجُلٍ خَرَجَ يُفَرِّقُ بَيْنَ أُمَّتِي فَاضْرِبُوا عُنُقَهُ.[2]

-Қиём ва қўзғалон қилиб хокимиятга қарши чиққан хар қандай киши мени умматимни ўртасида тафрақа келтириб чиқарадиган бўлса, уни буйнига уринглар.

إنَّه سَتَكُونُ هَناتٌ وهَناتٌ، فمَن أرادَ أنْ يُفَرِّقَ أمْرَ هذِه الأُمَّةِ وهي جَمِيعٌ، فاضْرِبُوهُ بالسَّيْفِ كائِنًا مَن كانَ.[3]یا (فَاقْتُلوهُ)[4]

 -Хамма нарса бўлади (яъни турли-хил ходисалар содир бўлади) бир кишига кўра жамланган мана бу “уммат”ни бир киши  фирқа-фирқа қилишни хохласа, бу киши ким бўлишидан қатъий назар уни қилич билан уринглар ёки уни ўлдиринглар.

Ибни Саъадни айтишича: мадинадаги барча сахобалар ва тобеъинлар хижратни 35 йилини 18 зулхижжасида Усмонни ўлимидан сўнг Алига халифа сифатида байъат беришди. У киши мусулмонларни шаръий халифаси эди. Энди агар  ўлим масаласига дуч келинса ё  ўғирлик қилинса ёки дорул исломни ички ва ташқи алоқаларида хар қандай ходиса содир бўладиган бўлса ва амирал мўъминин ўзини раъйини содир қилса, шахс ўзини шахсий ё қавмий бахоналари билан амирал мўъмининни хукмига қарши тура олмайди.  [5]

Мана хозирги пайтда афғонистон исломий иморати ташкил бўлган вақтда келиб мен байъат бермаганман ва агар исломий иморат бизларни фарзандларимиз,аёлларимиз, гўдакларимизни ўлдирилишига боис бўлган хоин арбакийларни ё карзайни, абдуллох абдуллохни, хоин ғанийни ва бошқа хоинларни бизларни қўлимизга топширмаса ва бизлар улардан қасос олмагунимизча исломий иморатга байъат бермаймиз, балки аскар жамлаймиз ва исломий иморатга қарши жанг қиламиз,деса унга қандай муносабатда бўлган бўлардингиз? Шахс ё шахсларнинг   исломий иморатни қаршисида туриб қилаётган  мана бу ишлари тўғрими? Ички жангларни вужудга келтириш афғонистонни мусулмон миллатига ва дорул исломга ёрдам берадими? Бутун дунё бўйича рахбарни ва жамиятни масъулларини қарорига хилоф равишда хар ким ўзича қуролли гурух ташкил қила оладиган ва ўзини равиши орқали адолатни ижро қиладиган ва нимани кўнгли хохласа шуни қиладиган давлат топиладими?

(давоми бор…..)


[1] صحیح نسائی4202/ صحيح ابن ماجه 3210

[2] صحیح نسائی 4035

[3] مسلم 1852 / الألباني ، صحيح الجامع،3622  

[4]  مسلم (1852)، وأبو داود (4762)، وأحمد (18999) مختصراً، والنسائي (4020)/ سَتَكُونُ بَعْدِي هَناتٌ و هَناتٌ ، فمَنْ رأيتُمُوهُ فارقَ الجماعةَ ، أوْ يريدُ أنْ يُفَرِّقَ أَمْرَ أُمَّةِ محمدٍ كَائِنًا مَنْ كان فَاقْتُلوهُ ؛ فإنَّ يَدَ اللهِ مع الجماعةِ ، و إنَّ الشَّيْطانَ مع مَنْ فارقَ الجماعةَ يَرْكُضُ

[5] ابن سعد، الطبقات الکبری، (بیروت، دارصادر، 1405 ه)، ج 3، ص 31./ نیز: طبری، تاریخ طبری، ترجمه ابوالقاسم پاینده، (تهران، اساطیر، 1362)، ج 6، نقل به مضمون از ص 2329 – 2337./  ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، (بیروت، دارصادر، 1385 ه)، الجزء الثالث، ص190ـ194./ جلال الدین السیوطی، تاریخ الخلفا، تحقیق، محمد یحیی الدین عبدالحمید، (مصر، مطبعة السعادة، 1371 ق)، ص 174 ـ 175.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *