سَوال: اَبُو اَعلی مَودُودِی وَ سَیِّید قُطبگه اوُحشَگنلَرنِینگ مُعاوِیَه رَضِیَ الله عَنهُ گه اوُحشَگن صَحابَه لَردَن عَیب تاپِیب طَعنَه قِیلِیشلَرِیدَن بوُلگن هَدَف نِیمَه؟ مَنَه بُو اَهلِی سُنَّتنِی مُقَدَّساتلَرِینِی حَقارَت قِیلِیش وَ اَهلِی سُنَّتگه خِیانَت اِیمَسمِی؟ سَیِّید قُطبگه اوُحشَگن کِیشِیگه مُعاوِیَه رَضِیَ الله عَنهُ گه طَعنَه قِیلِیشلِیگِی مُناسِب اِیشمِی؟
( 2 – قیسم)
مَثَلاً مِثال طَرِیقَه سِیدَه اَیتَدِیگن بوُلسَک، بِیزلَر اوُزِیمِیزنِی سِکوُلار یَقِینلَرِیمِیزنِی حَققِیگه دُعا قِیلِیشنِی شَرعِی اِیمَسلِیگِی حَقِیدَه صُحبَت قِیلگن پَیتِیمِیزدَه سَیِّیدِیمِیز اِبراهِیم عَلَیهِ السَّلامنِی خَطالَرِیگه اِیشارَه قِیلِیشگه اوُنِی اَیتِیشگه مَجبُورمِیز:
إِلَّا قَوْلَ إِبْرَاهِيمَ لِأَبِيهِ لَأَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ (ممتحنه/4) فَقَط اِبراهِیم اوُزِ(ینِینگ کافِر بوُلگن) آتَه سِیگه: “اَلبَتَّه مِین ( اَلله دَن) سِین اوُچُون مَغفِرَت سُورَیمَن.
یاکِی بُولمَسَم اَهلِی دَعوَت وَ دَعوَتدَن قاچمَسلِیک وَ دَعوَتدَن قاچِیشلِیک ظُلم بُولِیشِی وَ مَخصُوصاً فَرضِ عَین بوُلگن زَمانلَردَه شَخصنِی ظالِملَر جُملَه سِیگه کِیرِیب قالِیشِیگه سَبَب بوُلِیشِی حَقِیدَه صُحبَت قِیلِینگن پَیتدَه سَیِّیدِیمِیز یُونُسنِی داستانِیگه اِیشارَه قِیلَمِیز، چُونکِی بِیزلَر بُوندَن عِبرَت آلِیب ظالِملَر جُملَه سِیدَن بُولِیب قالمَسلِیگِیمِیز اوُچُون کِیرَک:
لَّا إِلَهَ إِلَّا أَنتَ سُبْحَانَکَ إِنِّی کُنتُ مِنَ الظَّالِمِینَ (انبیاء/87) “هِیج اِلَه یُوق، مَگر اوُزِینگ باردِیرسَن، اِی پاک پَروَردِیگار، دَرحَقِیقَت مِین (اوُز جانِیمگه) جَبر قِیلگوُچِیلَردَن بُولِیب قالدِیم،” دِیب نِدا قِیلگن (پَیتِینِی اِیسلَنگ)
صَحابَه لَر، تابِیعِنلَر وَ باشقَه مُجاهِد مُؤمِنلَر هَم مَنَه شُو قائِدَه گه تابِع دِیرلَر. اِبنِ حَجَر عَسقَلانِی رَحِمَهُ الله اَیتَدِیکِی: “اَهلِی سُنَّت شوُنگه اِتِّفاق قِیلِیشگنکِی، صَحابَه لَردَن هِیچ قَیسِی بِیرِی قِیلگن اِیشلَرِی سَبَبلِی عَیبلَنمَسلِیگِی کِیرَک.” بِیزلَر بُو یِیردَه اوُلَرنِی عَیبلَمَیمِیز، بَلکِی اوُلَرنِی کامِل حُرمَت قِیلگن حالدَه اوُلَرنِینگ خَطا اِجتِهادلَرِینِی بَیان قِیلَمِیز وَ توُغرِی نَظَرنِی بِیلدِیرَمِیز. [1]
– “لا اله الّا الله” اَهلِینِی قانِیدَن مُخافِظَت قِیلِیش وَ “لا اله الّا الله” اَهلِیگه نِسبَتاً یامان گوُمان قِیلِیشدَن سَقلَنِیش وَ مُؤمِنگه نِسبَتاً یامان گوُمان قِیلِیشنِی حَراملِیگِی «وأن يُظَنَّ بِهِ ظَنَّ السَّوءِ»[2] وَ “اَحکاملَرنِی تَرتِیبلَش وَ حُکم صادِر قِیلِیش ظاهِرِی سَبَبلَرگه اَساساً قِیلِینِیشِی ” حَقِیدَه صُحبَت قِیلَر اِیکَنمِیز، اُسامَه اِبنِ زَید رَضِیَ الله عَنهُ نِی داستانِیگه وَ اوُ کِیشِینِی خَطا اِجتِهادِی، تَعوِیلِیگه اِیشارَه قِیلَمِیز،بُو یِیردَه بِیز اوُ کِیشِینِی حَقارَت قِیلِیب یاکِی بَعضِیلَرنِی سُوزِیگه کوُرَه طَعنَه قِیلماقچِی اِیمَسمِیز، بَلکِی بُو اِیشدَن دَرس آلِیب عِبرَتلَنماقچِیمِیز؛ [3]
– یاکِی اَبُو اَعلَی مَودوُدِیگه اوُحشَب اِسلامِی حاکِمِیَتنِی کَسَللِیک عِلمِینِی تَرِیخِینِی اوُرگنِیش بُویِیچَه “خِلافَت وَ مُلوُکِیَت” ناملِی کِتابنِی یازگن پَیتِیدَه، اِسلامِی خِلافَتنِی شاهِیگرلِیککَه اَیلَنِیش سَبَبلَرِی حَقِیدَه صُحبَت قِیلِیشِی هَم طَبِیعِی نَرسَه، اَلبَتَّه بُو یِیردَه مُعاوِیَه نِینگ کَتتَه بِدعَتنِی عامِلِی صِیفَتِیدَه اَیتِیلَدِی. مَثَلاً اَیتَدِیکِی: مَنَه بُو اِسلامِی حُکوُمَت قانوُنِی وَ اوُصُولگه اَساسلَنگن اِیدِی، اوُ قانوُنلَرگه اَساسلَنگن حالدَه توُزِیب چِیقِیلگن اِیدِی……..مُعاوِیَه وِلایَت حاکِمِی صِیفَتِیدَه قانوُن بُویِیچَه بَیعَت بِیرِیلگن خَلِیفَه گه بَیعَت بِیرِیشدَن باش تارتِیشلِیککَه حَققِی یُوق اِیدِی. [4][5]
– یاکِی سَیِّید قُطب خِلافَتِی راشِیدِیننِی وَ رَهبَرِیَتنِی حُقوُقِی وَ دارُ الاِسلامنِی بَرحَق رَهبَرِیَتِیگه قَرشِی قوُزغَلان وَ قِیام قِیلِیشنِی ناشَرعِی اِیکَنلِیگِینِی تِیکشِیرِیب بُوحَقِیدَه صُحبَت قِیلگن پَیتِیدَه مُعاوِیَه گه اِیشارَه قِیلِیشگه مَجبُور. سَیِّید قُطب ( 1387 قَمَرِیدَه شَهِید بُولگن) اَیتَدِیکِی: اَصلِیدَه اِسلامِی اوُمَّتنِی بُوتوُن یِیر یوُزِی بُویِیچَه فَقَط بِیر اِمامِی بار، آدَملَر بِیر اِمامگه بَیعَت قِیلگن پَیتِیدَه اَگر بِیر باشقَه شَخص اِماملِیکنِی اِدَّعا قِیلَدِیگن بُولسَه مُؤمِنلَر اوُنِی اوُلدِیرِیشلَرِی لازِم؛ چوُنکِی اوُلَر باغِیلَردِیر. مَنَه شُو اَصلنِی اِعتِبارگه آلگن حالدَه، اِمامِی عَلِی جَمَل وَ صَافَّیندَه اَهلِی بَغِیگه قَرشِی جَنگ قِیلَدِی وَ کَتتَه صَحابَه لَر هَم اوُ کِیشِینِی یانِیدَه بوُلِیشگن. اَگر دِققَت قِیلسَک شُونِی بِیلِیب آلَمِیزکِی، اَصلِیدَه سَیِّید قُطب یَنگِی بِیر نَرسَه نِی اَیتمَگن، بَلکِی فَقَطگِینَه صَحابَه لَرنِی وَ مُسُلمانلَرنِی اَئِمَّه سِینِی اِجماعسِینِی بَیان قِیلگن حالاص. [6][7][8]
– یاکِی اِبنِ تَیمِیَه گه اوُحشَگن کِیشِیلَر خِلافَتِی راشِیدَه دَورِیدَه قوُزغَلانچِیلَر جَرَیانِینِی کوُزدَن کِیچِیرِیب کَسَللِیک عِلمِینِی تَرِیخِینِی تِیکشِیرِیب چِیققَن پَیتِیدَه عُثمان اِبنِ عَفواننِی حُکوُمَتِینِی باسِیب اوُتگن یوُلِیگه اِیشارَه قِیلِیشِی لازِم بُولَدِی. [9]
( دوامی بار……)
[1] ابن حجر عسقلانی، فتح الباری 13/37
[2] رواه البيهقي في «شعب الإيمان» (5/296) (6706)، الألباني في «سلسلة الأحاديث الصحيحة» (3420)./ تنبيه الخواطر ج 1 ص 52 .
[3] القرطبی، الفتح ۱۲/۲۴۳
[4] ابوالاعلی مودودی، خلافت و ملوکیت، ص 399.
[5] -خلافت و ملوکیتص 141-144
[6] سید بن قطب، فی ظلال القرآن، ج6، ص3343
[7] سید بن قطب، فی ظلال القرآن، ج6، ص3343
[8] الموسوعة الفقهیة، وزارة الاوقاف و الشؤون الاسلامیه، ج۱، ص۳۳، نیز: ص۴۲- ۴۳، کویت، ۹۸۰م./ سلاوی، احمد، الاستقصاء، ج۸، ص۷، جم، به کوشش جعفر ناصری و محمد ناصری، دارالبیضاء، ۹۹۷م./ طاش کوپری‌زاده، احمد، ج۱، ص۴۶، ص۴۹، الشقائق النعمانیة، بیروت، ۹۷۵م.
[9] ابن تیمیه، منهاج السنة جلد ٧ صفحه ٤٥١ و ٤٥٢./ عثمان به قدرت كه رسيد در اول كارش ، آرامش و صبر و هدايت و رحمت و بخشش بود، و ( عثمان) نه قوت و قدرت عمر را داشت و نه سياست عمر را ، و نه كمال عدل عمر را داشت و نه زهد عمر را داشت، و اين شد كه بعضي ها در او طمع هايي كردند، و از اقوام خود در امور حكومت و اموال كساني را بر قدرت گماشت و به سبب به كارگيري خويشاوندانش بر او ايراداتي گرفتند، و اين كار ( فتنه جويي ها) باعث رغبت بعضي ها به دنيا و نترسيدن از الله و از شخص خليفه شد و اين سبب ضعف ايشان شد و به دليل به كار گيري خويشاوندانش در امور ولايت و اموال فتنه اي به وجود آمد كه نتيجه اش شهادت مظلومانه ايشان شد.
