“Икки дар”ни ташхис бериш  бўйича дунёдаги меъёрлар.

“Икки дар”ни ташхис бериш  бўйича дунёдаги меъёрлар.

 (матлабни комил матни)

Бисмиллах валхамдулиллах, аммо баъад: ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух

Қуръон оятларини ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламни сахих суннатларини ва асхобларни турли-хил сўзларини ,хилма-хил исломий мазхабларни назарини кўриб чиқиб мухим,эътиборли нуқтани тушуниб етдик: бир диёрни “дорул куфр” ё “дорул ислом” эканини таъйин қилиш учун “қонун” ва “хокимият” номли меъёр,ўлчов мавжуд экан, бу меъёр ўзини кетида қўл остидагиларни итоатини  ва жазони,мукофотни  таъйинлашга эгадир, бу ана ўша динни тўрт мафхум ва мазмунини ташкил қилади:  1- хукумат қудрати, 2- қонун ва дастурлар, 3- итоат ва бўйсиниш, 4- жазолаш ва мукофот бериш.

Динни мана бу тўрт мафхуми ва мазмуни , исломга хос бўлган ва мусулмонлар томонидан рахбарлик  қилинадиган минтақага “дорул ислом” дейилади, динни мана бу тўрт мафхуми ва мазмунига “куфр” эгалик қиладиган ва ошкор  “олтиталик кофирлар” ни бири яъни:

  1. الَّذِينَ هَادُوا  2- وَالصَّابِئِينَ  3- وَالنَّصَارَىٰ  4- وَالْمَجُوسَ  5- وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا (مشرکین ،سکولاریستها) و 6- مرتدین

хатто Нажжоший розиаллоху анхуга ўхшаш мусулмон томонидан идора қилинадиган минтақага “дорул куфр” дейилади.

Демак “қонун ва хукм” ва “салтанат ва хокимият” мана бу дунёда икки  “дар”ни ташхис бериш бўйича меъёр,ўлчов хисобланади, худди қон ўрнида хокимиятни томирларидаги қонни юргизадиган ва унга хаёт бағишлайдиган нарса “қонун ва хукм” бўлади, мана бу “қонун ва хукм” айтиб ўтилгандек “дорул ислом” ва “дорул куфр” ни ташхис бериш учун меъёр сифатида лозим.

-Бу суратда шуни айта оламизки: уни “асосий қонунлари” аллохни шариатига мувофиқ бўлган тупроқ,диёр дорул исломдир, у ерда аллохни қонуни ғолибдир, аллохни шариатидаги қонунлар асосида идора қилинади, мана бу қонунларга итоат қилиш хам ошкор бўлади, мана бу қонунга кўра ва мана бу қонунни химояси остида яхшиликка амр қилинади ва ёмонликдан нахий қилинади, энди мана бу аллохни шариати ё улил амр шўроси асосида ё барча исломий фирқалар ва тафсирлар бўйича олиб борилади, унда мусулмонларни вохид ижмоъси ва вохид жамоат ва исломий вахдат мавжуддир,ёки изтирорий холатда исломий мазхабларни бирига асосан идора қилинади ва унда исломий иттиход мавжуд ва бу тупроқни,диёрни хокими хам мусулмондир.

-Дорул куфрни “асосий қонунлари” аллохни шариати асосида бошқарилмайдиган жамият бўлиб, аллохни шариатидаги қонунлар хукумат,қазоват, таълим ва тарбия,иқтисод ва бошқа ишларда хамда инсонларни ижтимоъий хаётларини бошқа қирраларида бир четга суриб қўйилган.

Мана бу дорул куфрда Нажжоший розиаллоху анхуга ўхшаш бир мусулмон ёки “олтиталик кофирлар”дан бири хокимлик қилиши мумкин. бу ерда жамиятни устидаги мусулмон ё кофирни рахбар бўлиши “дар”ни исмини дорул куфрдан дорул исломга ўзгартирилишига сабаб бўлмайди,балки бу ердаги асосий меъёр “асосий қонунлар” бўлиб одамларни устида шу қонунларга мувофиқ хукумат бошқарилиши лозим.

Демак хабашага ўхшаш бу дорул куфрни Нажжоший розиаллоху анхудек мусулмон хокими бўлиши хам мумкин, бу ердаги меъёр мана бу жамиятга хоким бўлган “асосий қонунлар”дир, энди шу ерда “дорул ислом”ни хокими мусулмон бўлиши масаласи хам ўртага чиқади,албатта аллохни шариатидаги қонунларни ижро қилувчиси шубхасиз бир мусулмон бўлади ва кофир биринчидан дорул исломга рахбарлик қилиш шартига тўғри келмайди,у рахбарлик қилиши учун мужтахид,фақих ва олим бўлиши лозим,шунда мусулмонларнинг хукуматга ва ижтимоъий хаётларига оид ишларни аллохни шариатидаги қонунлар бўйича бошқара олади.

Бу ерда бир мусулмон Нажжоший розиаллоху анхуга ўхшаб ўзини иймонини яшириши ва мусулмонларни маслахати учун кофирларга хоким бўлиши мумкин,диққат қилинглар; бир мусулмон маслахат сабабли кофирларга хоким бўла олади , хатта кофирларни устида куфр ахкомларини хам ижро қилади; бу баъзиларни назари бўйича бир мусулмон мусулмонларни устида куфр ахкомлари асосида хокимият юргиза олади,деган фикрдан комилан фарқ қилади.

Бир мусулмонни кофирлар қонуни асосида кофирларни устида хукмронлик қилиши, мусулмоннинг мусулмонларнинг устида кофирларни қонуни асосида хукмронлик қилишидан катта фарқи бор. Бу ердаги кўпчилик томонидан кўрмасликка олинадиган, аммо энг мухим нарса мана бу жамиятга хоким бўлган “асосий қонунлар” бўлиб, мусулмонларни устида фақат исломий қонунлар асосида хукмронлик қилиш мумкин.

Мана бу,

«الْأَئِمَّةَ الْمُضِلِّينَ»[1] و « دُعَاةٌ عَلَى أَبْوَابِ جَهَنَّمَ»[2] و «الرُّوَيْبِضَة»[3] و «عُلَمَاءِ السَّوْءِ»

яъни тоғутларни салтанатидагилар, у билан мусулмонларнинг устидаги кофир ва муртадларнинг хокимиятини асосламоқчи бўлаётган шубхалардан бири хисобланади. Бу орқали улар жамиятга хоким бўлган кофирни шаръий ва итоат қилиш вожиб бўлган валийи амр қилиб кўрсатишмоқчи бўлишади, агарчи у кофир ва муртад бўлса хам уни фармонларидан бўйин товлашлик харом эканини уқтирмоқчи бўлишади,улар “олтиталик кофирлардан” бирининг  қонунини мусулмонларни устида татбиқ қилишяпти. Мана бу уламойи суъ ва динфуруш сехргарлар нихоятда осонлик билан мусулмонларни тайёрлаб мана бу кофир хокимнинг қонунларига итоат қилишга “мажбур” хам қилишади.

Бу ердаги дорул куфр хақида хамиша ишора қилиниши керак бўлган  мухим нуқталардан бир шуки,ўртадаги меъёр жамиятдаги сокин бўлган одамлар эмас,  бу жамиятга хоким бўлган қонунлар бўлади ва содир қилинадиган хукм хам жамиятдаги одамларга қараб эмас,бу жамиятдаги хокимиятга ва қонунларга кўра чиқарилади, “дар” борасидаги хукмни мана бу “дар”даги сокин бўлган одамларга алоқаси йўқ, қуръондаги ва сахих суннатдаги ва сахобаларни хамда турли-хил исломий мазхабларни сўзлари мана бу макон ва тупроқда яшаётган кишилар хақида эмас, балки  макон ва тупроқ хақида бўлган, хукмни бу тупроқда,маконда яшовчиларга алоқаси йўқ, лекин бу агар бир диёрни дорул куфр деб номлайдиган бўлсак,ундаги сокин одамлар хам албатта кофир бўлишлари керак ,дегани эмас, ёки бўлмасам дорул ислом дейилган пайтда уни барча ахолиси хам албатта мусулмон бўлиши керак,деган гап йўқ, бир диёрни ахолиси кофир бўлиши билан бирга бу диёр дорул ислом деб номланиши хам мумкин,чунки бу диёр дорул исломни хокимияти остидаги минтақадир.

Бу ерда дорул исломни барча ахолиси мусулмон бўладими ё йўқми?- бу мухим эмас. Дорул куфр хам худди шунга ўхшайди.Бу жамиятдаги одамлар эмас,  энг мухими мана бу жамиятга хоким бўлган асосий қонунлардир; хукм жамиятдаги одамларга эмас диёрга тегишли бўлади. Масалаларни бир-бирига аралаштириб юбормаслик керак, бу ерда биз минтақадаги яшайдиган ахоли хақида эмас балки макон ва диёр бўйича хукм содир қиламиз.

Росулуллох саллаллоху алайхи васалламни хижрат қилишларидан олдинги маккага ўхшайди, у ерда росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва мусулмонлар яшагани билан дорул куфр эди, макка хижратдан кейин хам фатх бўлган пайтигача дорул куфр ва дорул харб хисобланган, имоми Молик рохимахуллох айтадики:

« وَكَانَتْ الدَّارُ يَوْمئِذٍ دَارَ الْحَرْبِ لِأَنَّ أَحْكَامَ الْجَاهِلِيَّةِ كانَتْ ظَاهِرَةً يَوْمئِذٍ».[4]

Хайбар фатхидан олдин ўртада паймон тузилганига қарамасдан куфр диёри дорул куфр хисобланган; аммо фатхдан сўнг агарчи уни хамма ахолиси кофирлар,яхудлар бўлганига қарамасдан дорул исломни ихтиёрига ўтади ва ислом диёрига айланади. Ёки бўлмасам  хиндистонни қарасак, уни ахолисини аксари хозирда хам кофир,лекин олдин дорул ислом жумласидан хисобланган. Бу ерда дорул исломни хамма ахолиси мусулмон бўлиши мухим эмас, ёки мадинага ўхшаш унда кофирлар хам яшаши мумкин, ёки хиндистонга ўхшаб аксар ахолиси кофир бўлиши хам мумкин. Энг мухими жамиятдаги қонунлар ва мана бу жамиятни устидаги хокимиятдир.

Бу ерда ахли зимма кофирлари учун ўзларини қонунлари билан ўзларини  ишларини идора қиладиган  ўзига хос мухторият маконларини борлиги мухим эмас, мана бу ахли зимма кофирлари яшаётган маконлар хам дорул исломни жумласига киради,чунки ислом қонунлари асосидаги хокимиятни,исломий хукуматни  қўл остидадир.

Шу сабабли хам тупроқ ва диёр хақида хукм чиқаришни уни  ахолисига алоқаси йўқ, бу масалага шунчалик таъкид қилинаётганига сабаб шуки, душманни рухий жангларини олиб борувчилари  мана бу шаръий хақиқат борасида шак, гумон,шубхалар туғдиришади ва  авом халқни алдаб суистефода қилишгача боришади.

Хаворижни орасидаги авфияга ўхшаган фирқалар айтишадики, агар рахбар кофир бўлса уни хокимияти остидаги  барча одамлар,ахоли хам кофир бўлади, ёки хавориждан бўлган азориқага ўхшаган фирқалар хам бор,Абул Хасан Ашъарийни нақл қилишича, мана бу гурухни эътиқодича улар хаёл қилишадики, дорул куфрда сокин бўлган киши хам кофир бўлади. Мана бу адаштирувчи,ғайри шаръий назарларни хозирги  ахли суннат деб маъруф бўлган тўрт мазхабга ва ташайъю деб маъруф бўлган иккита мазхабга алоқаси йўқ. [5][6]

Демак “дорул ислом” ни “дорул куфр”дан ажратиб ташхис бериш учун нубувват асрида бўладими ё бошқа замонда бўладими ўзига хос мутахассисликка, хатто ўқиш ва ёзиш саводига хам эхтиёж йўқ, балки шариатни баён қилиш ва хақни қабул қиладиган қалбга,қулоққа эхтиёж бор:

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَذِكْرَىٰ لِمَن كَانَ لَهُ قَلْبٌ أَوْ أَلْقَى السَّمْعَ وَهُوَ شَهِيدٌ (ق/37)

Албатта бунда (огох) қалб эгаси бўлган ёки ўзи хозир бўлган холда (яъни,сидқидилдан) қулоқ тутган киши учун эслатма-ибратлар бордир.

Ўзинг бир қара, қайси давлатни “асосий қонуни”  исломий мазхабларни бирига кўра аллохни шариати асосида олиб борилади ва уни рахбари хам исломий мазхабларни биридаги мусулмон бўлса, ана ўша давлат дорул ислом бўлади, энди қайси давлатни “асосий қонунлари” секуляризм ёки яхудият ё насроният ё мажусият, собеийгарликка асосланган бўлса, ўша давлат дорул куфрдир.

Энди бир шахсни мусулмон ё мусулмон эмаслигини билмаслигимиз мумкин, аммо уни аломати кўрингач яъни намоз ўқиб ё рўза тутиб уни мусулмон экани ошкор бўладиган бўлса, унга мусулмон деймиз, чунки мана бу аломатлар,нишоналар уни мусулмон эканига далолат қилади. Нубувват асрида ёки ундан кейинги асрларда мусулмонлар лашкар тортишган ва жиход қилишган пайтларда минтақаларни дорул ислом экани ёки дорул куфр экани хақида маълумотга эга бўлишмаган,яъни хозирги вақтга ўхшаб фалон шахарни  ё фалон қишлоқни  ё фалон давлатни қонуни нимага асосланган ва фалон минтақа қайси қонунлар асосида идора қилинади?- бу нарсалар мушаххас бўлмаган.

Ўтган замонларда мужохид мўъминлар қонуни нима экани ва хукумати қандай эканидан хабардор бўлмаган минтақалар мавжуд эди, бу холатда улар мана бу минтақага киришган пайтда масалан агар  у ерда азон овозини эшитишса, буни дорул исломни аломати хисоблаб мана бу диёрга дорул ислом хукмини беришарди. Худди шунга ўхшаш агар бир кишини намоз ўқиётганини кўрсак,агарчи уни дилида исломга эътиқод топилмаса хам ва бу киши мунофиқлардан,яширин душманлардан бири бўлса хам, зудлик билан бу кишини мусулмон деб хукм қиламиз. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладики:

« العَهدُ الَّذِي بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمُ الصَّلَاةُ، فَمَنْ تَرَكَهَا فَقَدْ كَفَرَ»[7].

Бизлар (мусулмонлар) билан улар (кофирларни) ўртасидаги ахд ва паймон намоздир; уни тарк қилган кимсани хар бири кофир бўлади.

Бу ерда  дарк қилса , истидлол қилса бўладиган ва   зохирга ва далилларга қараб чиқарган хукмимиз мухимдир. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладиларки:

مَنْ صَلَّى صَلاتَنَا، وَاسْتَقْبَلَ قِبْلَتَنَا، وَأَكَلَ ذَبِيحَتَنَا، فَذَلِكَ الْمُسْلِمُ الَّذِي لَهُ ذِمَّةُ الله وَذِمَّةُ رَسُولِهِ، فَلا تُخْفِرُوا الله فِي ذِمَّتِه [8]

бизни намозимизни ўқиган ва қибламизга юзланган ва сўйган нарсаларимизни еган хар бир киши мусулмондир. Бундай шахсга аллох ва уни росули омонлик берган. Шундай экан аллох омонлик берган кишига хиёнат қилманглар. Ибни Қуддома айтадики:

وَإِذَا صَلَّى الْکَافِرُ، حُکِمَ بِإِسْلَامِهِ، سَوَاءٌ كَانَ فِي دَارِ الْحَرْبِ أَوْ دَارِ الْإِسْلَامِ أَوْ صَلَّى جَمَاعَةً أَوْ فُرَادَى[9] 

Кофирни намоз ўқиши билан  унинг исломда эканига хукм қилинади, мана бу намоз дорул куфрда бўладими ё дорул исломдами ё жамоат намозими ё якка холдаги намозми фарқи йўқ. Имом Ахмад ибни Ханбал айтадики:

إنْ صَلَّى مُنْفَرِدًا أَوْ خَارِجَ الْمَسْجِدِ حُکِمَ بِإِسْلَامِهِ . [10]

Агар якка холда намоз ўқиса ё масжидни ташқарисида ўқиса хам бу уни исломига далолат қилади. Ибни Хожар Асқалоний фатхул борийда айтадики: одамларни ишлари бўйича  уларнинг зохирига қараб хукм чиқарилади, диндаги шиорларни ошкор қилган кимсага мана бу динни ахкомлари жорий бўлади, дин шиорлари зохир бўлмаган кишида эса буни акси бўлади.  [11]

Демак мусулмонни зохирдаги аломатлари шахснинг намозимизни ўқишида,қибламизга юзланишида ва биз сўйган нарсаларни ейишлигидадир; энди жанг пайтида яъни бизлар бир минтақага хамла қилган ва биз бу минтақани танимаган пайтимизда, азон айтилиши уларнинг мусулмон эканликларига далолат қилади.

Агар мусулмонлар бир минтақани танимаган тақдирда азонни ошкор айтилиши ва масжидларни мавжуд бўлиши бу минтақанинг дорул ислом эканига далолат қилади, чунки секуляристлар ё мушриклар хатто Абу Бакр розиаллоху анхуга ўхшаганларга хам очиқ-ошкор кўчаларда қуръон ўқишга рухсат беришмасди, энди азон хақида гапирмаса хам бўлади. Шунинг учун агар бир жойда азон айтиладиган бўлса,бу нарса мана бу диёрнинг аллохни шариатидаги қонунлар ва мусулмонларнинг хокимияти остида эканини билдирарди. “У замонларда” озод холда азон айтиш хам мусулмонларни қудратда эканини хатто бу диёрни дорул ислом эканини билдирадиган аломат хисобланган. [12]

Анас ибни Молик розиаллоху анху айтадики:

كانَ رَسولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عليه وسلَّمَ إذَا غَزَا قَوْمًا لَمْ يُغِرْ حتَّى يُصْبِحَ، فإنْ سَمِعَ أَذَانًا أَمْسَكَ، وإنْ لَمْ يَسْمَعْ أَذَانًا أَغَارَ بَعْدَ ما يُصْبِحُ، فَنَزَلْنَا خَيْبَرَ لَيْلًا[13]

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бир қавм билан жанг қилиш учун борган пайтларида тонг отмагунича жанг қилмасдилар, кутиб  турардилар агар азон овози эшитилса жанг қилмасдилар, агар азон эшитилмаса тонг отгандан сўнг хамла қилардилар, бизлар хайбарга кечаси етиб келдик ва кечаси хамла қилдик.

Бу ерда яхудий кофирлари  хайбарда яшашлари аниқ нарса эди,шунинг учун кечаси хамла қилинган, энди азон овозини кутиб туриш минтақани ахолиси мусулмон ё кофир экани маълум бўлмаган диёрлар учундир. Шу сабабли хам росулуллох саллаллоху алайхи васаллам  дорул ислом экани “мушаххас бўлмаган” “мажхул” минтақалар учун мужохидлар хамла қилган пайтида, азонни меъёр қилиб қўйганлар, аммо хайбарга ўхшаган дорул куфр экани “мушаххас бўлган” “маълум” минтақалар учун агарчи уларни орасида мусулмонлар яшаса хам , бу меъёр ишламайди.

Мана бу борада имом Ахмад рохимахуллох ва Абу Довуд ва бошқалар ривоят қилишларича, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам лашкар жўнатган пайтларида мархамат қилардиларки:

إِذَا رَأَيْتُمْ مَسْجِدًا أَوْ سَمِعْتُمْ مُؤَذِّنًا فَلَا تَقْتُلُوا أَحَدًا.[14]

агар масжидни кўрсангизлар ё азон айтилганини эшитсангизлар хеч кимни ўлдирманглар.

Шавконий мана бу хадисни шархида айтадики, бир обод жойда агар азон айтилмаса хам  масжидни мавжудлигини ўзи бу жойнинг дорул ислом эканига кифоя қилади; чунки хадисда агар масжид бўлса ва унда азон айтилса унга хамла қилманглар,дейилмаган; балки мана бу  масжидни борлиги мана бу жойнинг  дорул ислом эканига кифоя қилади.  [15]

Шу сабабли Абу Бакр розиаллоху анху муртадларни дорул куфрида яшайдиган ва муртад ё мусулмон экани мушаххас бўлмаган қабилалар учун ёзган номасида ўзини қўмондонларига айтадики: “даъват азондир, агар буни айтишса улардан қўлингизни тийинглар.”[16]

Намоз шахсни мусулмон эканини аломатидир,азон ва масжид хам “мажхул” бўлган улар дорул исломми ё дорул куфр эканини биз билмайдиган минтақаларни дорул ислом эканини аломати бўлади. Имоми Нававий ва ибни Ражаб ханбалий хам мана бу хадисни истинод қилган холда, жанг қилиш учун киришган ва у минтақаларни дорул ислом ё дорул куфр эканини, хамда мусулмонлар ва аллохни шариатидаги қонунларга тегишлими ё йўқми?- билмайдиган мужохидлар учун ташхис бериш меъёрини  азон овозини эшитиш ,деб хисоблайди.  [17]

Шундай экан масалаларни татбиқ бераётган пайтда, албатта хукмни иллати,замон ва маконни хисобга олиш керак, бўлмасам хукм чиқарган пайтимизда хатога йўл қўйишимиз мумкин. Жиход ва қуролли жанг вақтида  бу хукмдан бўлган иллат ва азонни хамда масжидларни борлиги  меъёр қилиб қўйилишидан мақсад, мусулмонларни қонини химоя қилиниши бўлган, агар хайбарга ўхшаш бу минтақадагиларни кофир экани мушаххас бўладиган бўлса ва орада жахл мавжуд бўлмаса, бу нарсаларни меъёр қилиб ўтиришга хам хожат қолмайди.

У даврларда ислом динига кирган кишини хар бири динни тўрт маъно ва мафхумини ( 1- хукумат қудрати, 2- қонун ва дастурлар,3-итоат ва бўйсиниш,4- жазолаш ва мукофот бериш) ислом динига берарди ва агар бир киши фалон минтақани дорул ислом ё дорул куфрлигини билмайдиган бўлса, азон овозини эшитиши ё масжидни борлиги кифоя қилган; мана булар аллохни шариатидаги қонунларни ва мусулмонлар хокимиятини  мана бу минтақада хоким эканига далил эди. Шу сабабли азон ва шунга ўхшаш ошкор нарсалар аллохни шариатидаги қонунларни хокимиятига ва жамиятдаги мусулмонларни рахбарлигига далил бўлган, гохида турли-хил исломий мазхабдаги уламолар дорул исломни намуналари ё аломатларини зикр қилиб ишора қилишадики, “уларни замонида” мана бундай аломатларга эга бўлган маконлар дорул ислом деб хисобланган. Имоми Молик мазхаби хам ошкор азон ва иқома қилинишини хукм чиқариш учун аломат деб билишади, шунга асосланган холда “ўша замонларда” мусулмонларни хавфсизлиги хам дорул исломни нишоналаридан бири бўлган, ханафий мазхаби бу борада яхшилаб,батафсил тушунтирган. Албатта бундан бошқа жуда кўп манбаълар хам мавжуд бўлиб ,шу мазмундаги матлабларни келтиришган, банда уларни жамладим ва иншааллох дўстларимиз бу матлабларга ишора қилиб ироя  беришади. [18][19][20]

“Ўша замондаги” фиқх ахлини назаридаги “хавфсизлик” динни тўрт маъно ва мафхумини пиёда қилишдаги “хавфсизлик” хисобланган, баъзилар аллохни шариатидаги қонунларни татбиқ қилишдаги “хавф”ни шахсий масалалардаги “хавфсизлик” даражасида бўрттириб кўрсатишади ва бошқа ўринларни ёпиб ташламоқчи бўлишади ва мана бу шаклда “хавфсизлик” мафхумидан секуляристларни мақсадлари йўлида суистефода қилишади. 

“Ўша замондаги” мана бу ўринларни барчаси мусулмонларнинг хокимиятини,аллохнинг шариатидаги қонунлар хокимиятини ва қудрат мусулмонларнинг ва мусулмон рахбарнинг  ихтиёрида  эканини билдирадиган нишоналардан бўлган, хозирги пайтда эса мана буни акси  бўлиб қолган ,европа ва америка ва австралия,россия, сехюнистлар режимига ўхшаш  секуляр дорул куфрларда…….мусулмонлар “динни тўрт мафхуми ва маъносини” секуляристларга топшириб қўйишган ва ноқис ислом,шахсий шиорлар билан кифояланиб қолишган, яъни жумъа ва жамоат  намозлари,азон ва озод хажга бориш ва бошқа секуляристик қонунларга мухолиф бўлмаган шахсий амалларни қила олишади,хамда шахсий озодликларга хам эга бўлишади, лекин хозирги замондаги мана бу нишоналар минтақаларни дорул ислом эканига далолат қилмайди.

Яъни америка,англия,сехюнистлар режими, россия, хитой ва япония дорул куфрларида мусулмонларнинг  масжидларга эга бўлишлари,азон айтишлари, хатто хажга боришлари ва бошқа баъзи шахсий ишларни бажаришлари билан минтақалар дорул исломга айланиб қолмайди. Агар масалаларни яхши дарк қилмасанг мунофиқлар дастасини,жаханнам сари даъват қилувчиларни,динфурушларни,”рувайбиза”ни қапқонига тушиб гирифтор бўласан.

Масалан оли саъудни салтанат уламоларидан бири  бўлган ибни Усаймин айтадики: хокими қандай бўлишидан қатъий назар ислом шиорлари ижро қилинадиган минтақага дорул ислом дейилади, хатто агар бу минтақада кофир киши рахбарлик қилаётган бўлса хам

«حتى لو تولى عليها رجل كافر »

ва аллохни шариатидаги қонунларга буюрмаса хам,

«لم يأمَر بشرائعِ الإسلام »

бундай диёр дорул ислом хисобланади,унда намозлар, жумъа намозлари, шаръий ийдлар, рўза,хаж ва шунга ўхшаган нарсалар ижро қилинади,мана бу дорул исломдир,

«حتى لو كان حكامها كفارًا»

хатто агар уни хокими кофир бўлган тақдирда хам. [21]

бу ерда наждийлардан бўлмиш ибни Усаймин ошкора қуръон ва сахих суннатга ва сахобаларни назарларига, турли-хил исломий мазхабларни назарига  хилоф равишда сухбат қилади ва осонлик билан “аллохни шариатидаги қонунлари” ва “рахбар ва хокимни мусулмон бўлиши” бўйича қўйилган меъёрни хазф қилиб ташлайди ва хеч қайси исломий манбаъда мавжуд бўлмаган фақатгина “америка исломида” ё “инглиз ташайъюси” да топиладиган нарса хақида гапиряпти.

Яманлик Муқбил ибни Ходий водиий аслида зайдий мазхабида эди,сўнгра у наждиятга кириб кетади, у айтадики: аксарият одамлари мусулмон бўлган диёр агарчи уни хокими коммунист ё бедин бўлса хам дорул ислом хисобланади,

«حتى ولو كان الحاكمُ إشراكيّاً أو كان لا دينياً»

(агарчи бедин шахс мавжуд бўлмаса хам, лекин шахс хар қандай шахс ё осмоний шариатлардан бирига тобеъ бўлади ё секулярисм динидаги мазхаблардан бирига эргашади. Аммо бу киши бедин деб айтяпти) у дорул куфр хақида хам айтадики: аксар ахолиси кофир бўлган диёрларни дорул куфр дейилади.

«وأمّا دار الكفر فهي البلد التي غالبُ من يَسكُنُها كفّار»[22].

Ибни Жабарайн наждий хам айтадики: масжидларда муаззинлар азон айтадиган ва одамлари намоз ўқийдиган маконларга дорул ислом дейилади. [23]

Мана бу гурухдаги салтанат  наждийларини ва ахли суннат жамиятидаги  либирал секулярзадалар тўдасини ва инглиз шиъаларини ва шиъаларни орасидаги либирал секулярзадаларни барча харакатларидан мақсад шу  бўляптики, улар “аллохнинг шариатидаги қонунлар”, “мана бундай қонунларни ижро қиладиган хокимни мусулмон бўлиши”, “исломий хукумат” деган меъёрларни хазф қилиб ташлашмоқчи. Албатта бу “рувайбиза”  ё “дуоату ала абваби жаханнам” дастасини хийлалари,сехрларидан бири бўлади, уни ботил қилиш учун шахс,  қуръон ва сахих суннатга  ва сахобаларни раъйлари ,турли-хил исломий мазхабларни раъйларига эга  бўлса кифоя қилади.

Улар аллохни шариатидаги қонунлар бўйича хукм қилишни,қонун чиқаришни, хукумат қилишни хазф қилишмоқчи бўлишяпти, уларнинг мана бу мақсадларини росулуллох саллаллоху алайхи васаллам асрлар олдин фош қилиб мархамат қилган эдиларки:

لتُنقضَنَّ عُرى الإسلامِ عُروةً عُروةً، فكلَّما انتَقَضَتْ عُروةٌتشبَّثُ النّاسُ بالَّتي تَلِيها، وأوّلُهنّ نقضًا الحُكمُ، [24]وآخِرُهُنَّ الصَّلاةُ .

Ислом дасталари битта-битта синдирилади, бир даста нобуд бўлган пайтда одамлар уни яқинидаги нарсага чанг солишади, уларни ичидан биринчи бўлиб нобуд бўладигани  хукмдир ( аллохни шариатидаги қонунлар бўйича хукм қилишни ташлаб кетишади) ва охиргиси намоздир ( намозни тарк қилишади).

Яъни фасодни онаси ва барча мафосидларни илдизи аллохни шариатидаги қонунлар бўйича хукм қилишни тарк қилишдир; мусулмонлар бирданига исломни тарк қилишмайди, балки биринчи аллохни шариатидаги қонунлар бўйича хукм қилишни четга суришади ва куфр қонунларига,хукмларига тобеъ бўлишади,сўнгра аллохни шариатидаги қонунларни ва бошқа исломий масалаларни шахсий ва ижтимоъий масалаларда  бирма-бир тарк қилиб боришади, тоинки охирида намозни тарк қилишга етиб боришади, аллохни шариатидаги қонунлар асосида хукм қилишни тарк қилиш билан намозни тарк қилишгача бўлган даврни орасидаги мавжуд хар қандай фасодларни сабаби, аллохни шариати асосида хукм қилишни тарк қилинганлигидадир, мана бу

« دُعَاةٌ عَلَى أَبْوَابِ جَهَنَّمَ» و «الرُّوَيْبِضَة» و «عُلَمَاءِ السَّوْءِ»

дан ташкил топган кимсалар мана бу шаклда аллохни шариатидаги қонунлар асосида хукм қилишни кўрмаганликка олишмоқчи ва мусулмонларни орасида “олтиталик кофирлар” томонидан куфр қонунлари асосида хукм қилиш учун шароитни мухайё қилишмоқчи. Ла хавла ва ла қуввата илла биллах.

أَفَحُكْمَ الْجَاهِلِيَّةِ يَبْغُونَ وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ حُكْمًا لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ (مائده/50)

Динсизлик хукмрон бўлишини истайдиларми?! Иймонлари комил бўлган қавм учун аллохдан хам гўзалроқ хукм қилгувчи ким бор?!

Мусулмонлар дорул ислом ва дорул куфрни таърифи бўйича ўзларини исломий сахих манхажларига қайтмас эканлар,2- қонун иккинчи марта қайтадан аллохни шариатидаги қонунларга айланмас экан,3-хукумат аллохни шариатидаги қонунлар асосида олиб борилмас экан,4- мусулмонларни устида  барча шартларни ўзида жамлаган  рахбар хоким бўлмагунича, мусулмонларни бошига тушган мусибатлар ва фасодлар хал бўлмайди.

فَلا وَرَبِّكَ لا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لا يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجًا مِمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوا تَسْلِيمًا (نساء/65)

Йўқ,парвардигорингизга қасамки, то улар ўз ўрталарида чиққан келишмовчиликлардан сизни хакам қилмагунларича ва кейин сиз чиқарган хукмдан дилларида хеч қандай танглик топмай, тўла таслим бўлмагунларича- бўйинсунмагунларича зинхор мўъмин бўла олмайдилар.

Мажлисимизни бошида биродарларимиздан бири биз “фитна” га тушиб қолганмиз,деди. Биз бу ерда фуқахоларни назаридаги маънони билдирган фитнага рўбарў келган эмасмиз. Фитна  мана бу маънода: хақ ва нохақ бирга аралашган холда бўлиши фитна хисобланади ,бизлар хозирда фитнага тушиб қолган эмасмиз, дорул ислом ва дорул куфрни таърифи ва бу икковини меъёрлари,ўлчови қуръон ва сахих суннатда ,сахобаларни раъйларида хам,турли-хил исломий мазхабларни барчасини назарида хам мушаххас ва бир хилдир, биз мана буни қаршисида салтанат уламоларини бир гурухини , тоғутларнинг муфтиларини, либирал мунофиқлар тўдасини,секулярзадаларни сўзларига дуч келиб турибмиз; ягона аллохни ва росулини,сахобаларни,барча исломий мазхабларни сўзи мана бу дастадагиларни сўзига қарши турибди, хар икки сўз бутунлай мушаххас ва бир-биридан жудо холдадир. Энг мухими шуки, сиз қайси бирини танлайсиз ва қайси тарафда турасиз?

Мен шуни ошкор айтаманки: бизлар бутун жахон секуляр кофирлари ва уларни махаллий сотқинларининг исломий диёрларни ишғол қилиб олиш учун босқинчилик,қуролли жангларига рўбарў бўлиб турибмиз, мана бу қуролли жанг

«الْأَئِمَّةَ الْمُضِلِّينَ»[25] و « دُعَاةٌ عَلَى أَبْوَابِ جَهَنَّمَ»[26] و «الرُّوَيْبِضَة»[27] و «عُلَمَاءِ السَّوْءِ»

бўлган кишиларнинг бесобиқа кенг-кўламли совуқ,рухий жанглари билан химоя қилинади, бўлиб хам бу қуролли жангдан кўра хам хатарлироқдир. Чунки рухий,юмшоқ жанглар мусулмонларни иймонларини нишонга олади ва қуролли жанг эса уларни жисмини нишонга олади, мана бу икки жанг муштарак холатда секуляризм динидаги мазхабларни бири бўйича қонунларни хокимиятга келтириш учун харакат қиляпти ва мана бу икки жангни олиб борувчилар мўъминларнинг  дорул исломи учун  биринчи рақамли душман бўлади.

سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ

والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته


[1]ابی داود (4252) ، والترمذي (2229) إِنَّمَا أَخَافُ عَلَى أُمَّتِي الْأَئِمَّةَ الْمُضِلِّينَ

[2]مسلم1847 / دُعَاةٌ علَى أَبْوَابِ جَهَنَّمَ مَن أَجَابَهُمْ إلَيْهَا قَذَفُوهُ فِيهَا، فَقُلتُ: يا رَسولَ اللهِ، صِفْهُمْ لَنَا، قالَ: نَعَمْ، قَوْمٌ مِن جِلْدَتِنَا، وَيَتَكَلَّمُونَ بأَلْسِنَتِنَا،…

[3]ابن ماجه (4036)، وأحمد (7912) / إنَّها ستَأتي على النَّاسِ سِنونَ خَدَّاعةٌ، يُصدَّقُ فيها الكاذِبُ، ويُكذَّبُ فيها الصَّادِقُ، ويُؤتمَنُ فيها الخائِنُ، ويُخَوَّنُ فيها الأَمينُ، ويَنطِقُ فيها الرُّوَيبِضَةُ. قيل: وما الرُّوَيبِضَةُ يا رسولَ اللهِ؟ قال: السَّفيهُ يتَكلَّمُ في أَمْرِ العامَّةِ.

[4]مالک بن أنس، المدوَّنة الکبری، بیروت، دارالکتب العلمیه ، ۱۹۹۴م. ج۲ ص ۲۲

[5]المقالات ( 1/ 194) ، الملل والنحل ( 1/ 126) ، الفرق بين الفرق (ص 109) / إذا كفر الإمام فقد كفرت الرعية الغائب منهم والشاهد

[6]مقالات الإسلاميين (1/88)”وزعمت الأزارقة أن من أقام في دار الكفر فهو كافر، لا يسعه إلا الخروج”.

[7]أخرجه الترمذي (2621)، والنسائي (463)، وابن ماجه (1079)، وأحمد (22987).

[8]بخاری۳۹۱

[9]المغنی۹/۲۲

[10]المجموع شرح المهذب، مع تکملة السبکي والمطيعي ۴/۲۵۲

[11] (فتح الباری۱/۴۹۷) أن أمور الناس محمولة على الظاهر فمن أظهر شعائر الدين أجريت عليه احکام أهلهُ مالم يظهر منه خلاف ذلك. 

[12]لاستذكار)) لابن عبد البر (1/371).ابن­عبدالبر، یوسف بن عبدالله،  الاستذکار، ج1، ص371؛ اسماعیلی، احمد بن ابراهيم، اعتقاد أئمة الحدیث، ص76؛ ابن­تیمیه، احمد عبدالحلیم، النبوات، ج2، ص760.

[13]رواه البخاري (2943)، ومسلم (1365).

[14]مسند احمد، ج3، ص 448 /سنن أبي داوود كِتَاب الْجِهَادِ بَابٌ فِي دُعَاءِ الْمُشْرِكِينَ 2309 / ابن حجر العسقلاني ، الإصابة3/406 /

[15]شوکانی، محمد بن علی، نیل الاوطار، ج7، ص289.

[16]– محمد بن جریر طبری، پیشین، ص 251

[17]نووی،یحیی بن شرف، المنهاج شرح صحیح مسلم، ج4، ص84؛ ، ابن­رجب حنبلی، عبد الرحمن بن احمد، فتح الباری شرح صحیح البخاری، ج5، ص232.

[18] .(الاستذكار” (4/ 18) و”التمهيد/مرتب” (3/ 61) كلاهما لابن عبدالبر، و”الذخيرة” للقرافي (2/ 58) و”الدرر السنية” (12/ 127)، و “شرح الزرقاني” (1/ 148)، و”المنتقى” للباجي (1/ 133)، و “التاج والإكليل” للعبدري (1/ 451)، و”الفواكه الدواني” للنفراوي (1/ 171 ))

[19] بدائع الصنائع” كاساني (7/ 130)، “المبسوط” (10/ 114) و”شرح السير” (5/ 1073) ) 

[20] مثل: ابن عبد البر، يوسف، الاستذكار، تحقيق: سالم محمد عطا، محمد علي معوض، دار الكتب العلمية، بيروت، چاپ اوّل، 1421ق. ج1 ص371- قشیری نیشابوری، مسلم، صحیح مسلم، تحقیق: محمد فؤاد عبد الباقي، ناشر: دار إحياء التراث العربي، بیروت، ج1،ص288-  نووي، يحيى بن شرف (م 676)، المنهاج شرح صحيح مسلم بن الحجاج، دار إحياء التراث العربي، بيروت، چاپ دوّم، 1392 هـ.ق.ج4،ص 84- ابن رجب حنبلي، عبد الرحمن بن أحمد (م 795)، فتح الباري شرح صحيح البخاري، مكتبة الغرباء الأثرية، المدينة النبوية، چاپ اوّل، 1417 هـ.ق ج 5،ص 232.- ابن حنبل شيباني، أحمد، مسند أحمد بن حنبل، تحقيق: شعيب الأرنؤوط وعادل مرشد و ديگران، مؤسسة الرسالة، چاپ اوّل، 1421ق.ج24،ص488./ در این صورت الحافظ أبي بكر الإسماعيلي می گوید: ويرون (أي أهل السنة) الدار دار إسلام لا دار كفر -كما رأته المعتزلة!-  ما دام:1-  النداء بالصلاة والإقامة بها ظاهرين،2- وأهلها ممكنين منها 3-  آمنين» 

یا صاحب “الدر المحتار” (4/ 356) می گوید: «ودار الحرب تصير دار الإسلام بإجراء أحكام أهل الإسلام فيها «كجمعة وعيد »  یا صاحب “الدر الحكام” (1/ 331)   به صراحت می گوید: ودار الحرب تصير دار إسلام بإجراء أحكام أهل الإسلام فيها؛ «كإقامة الجمع والأعياد»، وإن بقي فيها كافر أصلي.  ابنُ عبد البر هم  در “الاستذكار”می گوید:  “ولا أعلمُ خلافًا في وجوبِ الأذانِ جملةً على أهل الأمصار؛ لأنّه مِن العلامة الدّالة الـمُفرِّقةِ بين دار الإسلام ودار الكفر”.

[21](سلسلة “تفسير القرآن”/سورة العنكبوت الشريط رقم (13) الوجه (أ) الدقيقة (00:26:00:)از  محمد بن صالح بن عثيمين  پرسیده می شود: ما حد دار الإسلام وحد دار الكفر ؟ در جواب می گوید: دار الإسلام هي التي تقام فيها شعائر الإسلام بقطع النظر عن حكامها، حتى لو تولى عليها رجل كافر -وإن لم يأمر بشرائع الإسلام- فهي دار إسلام؛ يؤذن فيها، تقام فيها الصلوات، تقام فيها الجمعة، يكون فيها الأعياد الشرعية، والصوم، والحج وما أشبه ذلك؛ هذه ديار إسلام حتى لو كان حكامها كفارًا. … فأما قول من يقول إن بلاد الكفر هي التي يحكمها المسلمون أي يكون حكامها مسلمين؛ فهذا ليس بصحيح!، ولو أننا طبقنا هذا القول على واقع الناس اليوم؛ فكم تكون بلاد الإسلام؟!!؛ ممكن [يكون] بلد أو بلدين؛ والله أعلم. وعلى كل حال ما هذا بصحيح. فإذا كانت شعائر الإسلام تظهر في هذه البلاد؛ فإنها بلاد إسلام

[22]من شريط : ( الأجوبة الحسان على أسئلة أهل بعدان ) . https://muqbel.net/fatwa.php?fatwa_id=2209/ أمّا دار الإسلام فهي البلد التي غالب أهلها مسلمون ، حتى ولو كان الحاكم إشراكيّا أو كان لا دينياً و البلد مسلمة فهذه تعتبر دار الإسلام ، وأمّا دار الحرب فهي البلد التي بينها وبين المسلمين حرب ، وأمّا دار الكفر فهي البلد التي غالب من يسكنها كفّار .

[23]ابن­جبرین، عبدالله، اعتقاد أهل السنة، ج13، ص6، باب ضوابط دارالاسلام عند أهل السنة.

[24]رواه أحمد وصححه ابن حبان والحاكم/ السيوطي، الجامع الصغير7214

[25]ابی داود (4252) ، والترمذي (2229) إِنَّمَا أَخَافُ عَلَى أُمَّتِي الْأَئِمَّةَ الْمُضِلِّينَ

[26]مسلم1847 / دُعَاةٌ علَى أَبْوَابِ جَهَنَّمَ مَن أَجَابَهُمْ إلَيْهَا قَذَفُوهُ فِيهَا، فَقُلتُ: يا رَسولَ اللهِ، صِفْهُمْ لَنَا، قالَ: نَعَمْ، قَوْمٌ مِن جِلْدَتِنَا، وَيَتَكَلَّمُونَ بأَلْسِنَتِنَا،…

[27]ابن ماجه (4036)، وأحمد (7912) / إنَّها ستَأتي على النَّاسِ سِنونَ خَدَّاعةٌ، يُصدَّقُ فيها الكاذِبُ، ويُكذَّبُ فيها الصَّادِقُ، ويُؤتمَنُ فيها الخائِنُ، ويُخَوَّنُ فيها الأَمينُ، ويَنطِقُ فيها الرُّوَيبِضَةُ. قيل: وما الرُّوَيبِضَةُ يا رسولَ اللهِ؟ قال: السَّفيهُ يتَكلَّمُ في أَمْرِ العامَّةِ.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *