دارُ الاِسلامنِی نَولَرِی.
بِسمِ الله وَ الحَمدُ لله، اَمّا بَعَد: اَلسَّلام عَلَیکُم و رحمة الله و برکاته (5)
(1-قیسم)
رَسُول الله صلی الله علیه وسلم مَرحَمَت قِیلَدِیلَرکِی، مُسُلمانلَرنِی “دارُالاِسلامِی” نُبُوَّت دَورِیدَن سُونگ تا قِیامَت کوُنِیگچَه حُکوُمَت جِهَتِیدَن “اوُچ دَورنِی” باسِیب اوُتَدِی:
رسول الله صلی الله علیه وَسَلَّمنِی مَنهَجلَرِیگه رَوِیشلَرِیگه مُوافِق بُولگن خِلافَت، خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّة-
– شاهِیگرلِیک دَورِی، بُو دَورنِی اوُزِی اِیککِیتَه کَتتَه دَستَه گه تَقسِیم بوُلَدِی، بَعضِی زُورَوانلِیک بِیلَن هَمراه بُولَدِی، ثُمَّ تَكُونُ مُلْكًا عَاضًّا، بعضیلری ظلم و یککه حاکملیک بیلن حاکمیت باشقردی ثُمَّ تَكُونُ مُلْكًا جَبْرِيّاً
– رَسُول الله نِی رَوِیشلَرِی وَ مَنهَجلَرِیگه مُوافِق خِلافَتنِی یَنَه قَیتِیب کِیلِیشِی، ثُمَّ تَكُونُ خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ[1]
بُو یِیردَه شُونِی تَأکِیدلَب اوُتِیش جائِز بُولَدِیکِی، رَسُول الله صلی الله علیه وسلم بُو اوُرِیندَه دارُ الکُفر حَقِیدَه اِیمَس، بَلکِی “دارُ الاِسلام” حَقِیدَه صُحبَت قِیلِیَپتِیلَر. یَعنِی مَنَه بُو زُورَوان، ظالِم شاهلَر هَم اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه تابِع بُولِیشَدِی وَ اوُلَر اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی اِجرا قِیلوُچِی مُسُلمانلَردِیر، اَمّا مَنَه بُو مُسُلماندَه فِسق مَوجُود وَ اوُ اَهلِی بِدعَتدِیر. چُونکِی شاهِیگرلِیک خِلافَتُ عَلَی مِنهاج النّبوّة نِی اوُرنِیگه کِیلِیب آلگن اِینگ کَتتَه بِدعَت حِسابلَنَدِی.
نُعمان اِبنِ بَشِیر رَحِمَهُ الله اَیتَدِیکِی، عُمَر اِبنِ عَبدُ العَزِیز رَحِمَهُ الله حاکِمِیَتگه کِیلگن پَیتِیدَه مَنَه بُو حَدِیثنِی یازِیب یُوباردِیم وَ اوُ کِیشِیگه قَرَتَه: اِی اَمِیر المُؤمِنِین حاکِمِیَتدَگِی مَنَه بُوندَی بِدعَتلَردَن اوُزاقدَه بُولَسِیز، دِیب اوُمِید قِیلَمَن. مَنَه بُو اِیککِیسِیدَن کِییِین عاض وَ ظالِم حاکِمِیَت باشلَنسَه کِیرَک، اوُ کِیشِی حُورسَند بُولدِیلَر.
مَنَه بُو حالَتدَه بِیزلَر حاضِردَه هَم نُبُوَّت مَنهَجِیگه اَساسلَنگن اِیککِی اِسلامِی حاکِمِیَتنِی آرَسِیدَگِی “دارُ الاِسلام”دَه مِیز، اوُلَردَن بِیرِینِی 30 یِیلدَن سُونگ قوُلدَن بای بِیردِیک، وَ حاضِرچَه باشقَه سِینِی قوُلگه کِیرِیتگنِیمِیز یُوق. نَبَوَّت مَنهَجِیگه اَساسلَنگن اِسلامِی حاکِمِیَت اِیککِی اَساس یَعنِی شوُرا وَ عُمُومِی نَظَرگه کوُرَه شَکللَنگن بُولِیب اِیککِی مُهِم یُونَلِیشگه اِیگه: «أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ» و«َآَمَنَهُمْ مِنْ خوف” منه بو ایککی یونه لیش آرقلی ییر یوزیده الله نی بنده لری اوچون «فَلْيَعْبُدُوا رَبَّ هَذَا الْبَيْتِ» گه مُناسِب شَرائِط یَرَتِیلگوُنِیچَه دَوام اِیتِیلَدِی، بُو یَرَتِیلِیشدَن بُولگن اَساسِی مَقصَددِیر: وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ (ذاریات/56)
«مُلْكًا عَاضًّا» و «مُلْكًا جَبْرِيّاً» دَن عِبارَت هَر اِیککِیسِی بِدعَت وَ فِسقلَر بُولِیب اَلله تَعالَی اوُزِینِی شَرِیعَتِینِی مَنَه بُو بِدعَتلَرنِی اِیلدِیزِینِی اِنسانلَرنِی اِجتِمائِی حَیاتِیدَن یُوقاتِیش اوُچُون یُوبارگندِیر، اوُ ذات هَرگِیز مَنَه بُو بِدعَت وَ فِسقلَرنِی اِیستَمَیدِی، مَنَه بوُلَر حاکِمِیَت اِیشِیدَگِی مَنع قِیلِینگن اَرزِیشلَرگه قَرشِی نَرسَه لَردِیر، اِسلامنِی یُونَلِیشلَرِیدَن بِیرِی هَم فِسقلَرنِی، بِدعَتلَرنِی یُوقاتِیش بُولَدِی، اَمّا ناچارلِیکدَن “ضَرُورَت” حُکمِی صِیفَتِیدَه « خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ » نِی اوُرنِیگه بَدَل صِیفَتِیدَه یَنَه قَیتَه دَن “دارُ العَدل” نِی « خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ » نِی قوُلگه کِیرِیتگوُنگچَه فایدَلَنِیب توُرِیلَدِی.
زُورَوان وَ ظالِم شاهِیگرلِیک حُکوُمَتلَرِینِی رَوِیشِینِی اِسلام تَصدِیقلَمَیدِی هَم قَبُول هَم قِیلمَیدِی، اَمّا اوُلَر بَرِیبِیر وُجُودگه کِیلِیشَدِی، حُوددِی شُونگه اوُحشَب دارُ الکُفرلَرنِی هَم تَصدِیقلَنمَیدِی اَمّا اوُلَر مَوجُود. مُسُلمانلَر ضَرُورَت وَ اِضطِرار حُکمِی سَبَبلِی وَ اوُزلَرِی اوُچُون مُهَیّا قِیلِیشگن اَسبابلَر اوُچُون یاکِی بِیپَروا وَ خَطاکار اَجدادلَرِینِی مِعراث قِیلِیب قالدِیرگن اِرثِی سَبَبلِی، بَدَل صِیفَتِیدَه « خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ » دَن باشقَه “دارُ الاِسلام”دَگِی باشقَه اِسلامِی حاکِمِیَتلَرنِی ناچارلِیکدَن قَبُول قِیلَدِی، بِیز اوُنِی “اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل” دِیب ناملَیمِیز. یَعنِی « خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ »نِی بَدَلِیدِیر، وَ اِضطِرار وَ ناچارلِیک حالَتِیدَه قَبُول قِیلِینگن، اوُندَن هَم مُهِمراغِی اَلله نی شَرِیعَتِیدَگِی قانُونلَرنِی اِجرا قِیلَدِی وَ اِسلامِیدِیر.
(دوامی بار…….)
[1]مسند أحمد ابن حنبل 18123 / تَكُونُ النُّبُوَّةُ فِيكُمْ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ تَكُونَ، ثُمَّ يَرْفَعُهَا إِذَا شَاءَ أَنْ يَرْفَعَهَا، ثُمَّ تَكُونُ خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ ، فَتَكُونُ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ تَكُونَ، ثُمَّ يَرْفَعُهَا إِذَا شَاءَ أَنْ يَرْفَعَهَا، ثُمَّ تَكُونُ مُلْكًا عَاضًّا، فَيَكُونُ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَكُونَ ، ثُمَّ يَرْفَعُهَا إِذَا شَاءَ الله ُأَنْ يَرْفَعَهَا ، ثُمَّ تَكُونُ مُلْكًا جَبْرِيّاً ، فَتَكُونُ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ تَكُونَ ، ثُمَّ يَرْفَعُهَا إِذَا شَاءَ أَنْ يَرْفَعَهَا ، ثُمَّ تَكُونُ خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ ، ُثمَّ سَكَتَ.