Дорул исломни навлари.
(3-қисм)
Энди бизлар асрлардан буён дорул адл хилафату ала минхажин нубувватдан махрум бўлганимиздан ва хануз хам уни яна қайтадан қўлга кирита олмаганимиздан сўнг, “олтиталик ошкор кофирлар” яъни:
الَّذِينَ هَادُوا 2- وَالصَّابِئِينَ 3- وَالنَّصَارَىٰ 4- وَالْمَجُوسَ 5- وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا (مشرکین) و 6- مرتدین]
мунофиқлар тўдасини ва ички пинхон кофирларни хамкорлигида мўъминларга нисбатан энг ифлос жиноятларни амалга оширишяпти, жуда кўп исломий диёрларни босиб олишган ва уларни моддий манбаъларини талон-тарож қилиш, ақида ва маданиятини фасодга тўлдириш билан машғулдирлар; мана шунча хужумларга қарши турадиган Мўътасим аббосийга ўхшаш бизларни жонимиз,номусимиз,молимиз ,ватанимизни химоя қиладиган фисқлари мавжуд бўлган “дорул ислом” мавжудми? Агар биз зарурат хукми сифатида мана бундай дорул исломдан кофир душманларга қарши фойдалансак ғайри шаръий йўлни тутган бўламизми?
Биз соғлом таом бўлмиш: “дарул адл” хилафату ала минхажин нубувватдан махрум бўлганмиз ва хануз хам унга қайтиш йўлларини
«ثُمَّ تَكُونُ خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ»
дан иборат росулуллох саллаллоху алайхи васалламни ваъдаларини рўёбга чиқарадиган шароитни мухайё қилганимиз йўқ, бундай холатда бизларни устимизда “зарурат” хоким бўлиб турган пайтда нима қилиш керак? Хозирда 5 миллиярд вахший,берахм, кофир душманлар ва уларни миллионлаб сотқин хизматкорлари бизларни мухосара қилиб олишган, агар андалусда ва муғулларни замонида бўлган фожеъага ўхшаш минглаб фожеъалар рўй берса ёки хозирги асримизда босния, герсоговиния, марказий африка, миёнмор, хинд, афғонистон, сумоли, яман, ироқ, сурия, ливия, моли, миср, шарқий туркистон, чечен, ғарбий туркистон, тожикистон, вахий диёрларига ўхшаш ходисалар бизларни бошимизга хам келса, бизни додимизга ким етади? Мусулмонлар шундай бир вазиятга тушиб қолишганки, бу вазият хақида росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладилар:
يُوشِكُ الْأُمَمُ أَنْ تَدَاعَى عَلَيْكُمْ كَمَا تَدَاعَى الْأَكَلَةُ إِلَى قَصْعَتِهَا،
худди қорни оч одамлар бир-бирларини дастурхонга даъват қилганидек умматлар сизларни устингизга бир-бирларини даъват қилишга яқин бўлишади,
فَقَالَ قَائِلٌ: وَمِنْ قِلَّةٍ نَحْنُ يَوْمَئِذٍ؟
бир киши айтдики, у кунда бизларни сонимиз кам бўлгани учунми?
قَالَ: بَلْ أَنْتُمْ يَوْمَئِذٍ كَثِيرٌ وَلَكِنَّكُمْ غُثَاءٌ كَغُثَاءِ السَّيْلِ وَلَيَنْزَعَنَّ اللَّهُ مِنْ صُدُورِ عَدُوِّكُمُ الْمَهَابَةَ مِنْكُمْ وَلَيَقْذِفَنَّ اللَّهُ فِي قُلُوبِكُمُ الْوَهْنَ،
мархамат қилдиларки: балки у кунда сизлар кўп бўласизлар,лекин селни устидаги кўпикка ўхшайсизлар, аллох субхана ва таоло сизлардан қўрқишни,хайбатни душманларингизни дилидан олиб қўяди ва сизларни қалбингизга вахнни солиб қўяди.
فَقَالَ قَائِلٌ: يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا الْوَهْنُ؟ قَالَ: حُبُّ الدُّنْيَا وَكَرَاهِيَةُ الْمَوْتِ» [1]
бир киши айтдики, эй росулуллох (саллаллоху алайхи васаллам) вахн нима? Мархамат қилдиларки: дунёни яхши кўриш ва ўлимни карих кўришлик”.
Мана бу холатда агар биз соғлом таом топа олмасак ва изтирор,ночорлик холатида жонимизни сақлаб қолиш учун харом,ғайри шаръий таомдан фойдаланишга хаққимиз бор.
Жиноят хуқуқини тизимида ва исломий татбиқ қилишда “изтирорий шароит”ни мухайё бўлиши, жиноятни сабабларидан хисобланади ва шахсни амали жиноят хисобланмайди; секуляр дунёсини хуқуқий тизимида хам “изтирор” жиноятни асослайдиган сабаблардан хисобланади.
Яъни: изтирор исломий ё ғайри исломий хуқуқни тизими бўйича хам мустақил ташкилот бўлиб усулий суратда қабул қилинади, музтар шахсни хеч ким айблай олмайди, нима учун масалан фалон нарсадан ё фалон харомдан ғайри қонуний равишда фойдаландинг?-дея олмайди. Ёки масалан нима учун очликдан ўлаётган пайтингда жонингни қутқариш учун қорин тўядиган миқдорда ўғирлик қилдинг,ўғирлик харом ва жиноят-ку?- дея олмайди.
(давоми бор…..)
[1]سنن أبي داود/ 4297، مسند أحمد/ 21890، مسند أبي داود الطيالسي/ 1085 / ، وأحمد (5/278) (22450)
