دارُ الاِسلامنِی نَولَرِی.
(4-قیسم)
اَلله تَعالَی آچِیق بَیان قِیلَدِیکِی: اِنَّما حَرَّمَ عَلیکُم المَیتهَ وَ الدَّم وَ لَحم الخِنزیر وَ ما اُهِلَ بِهِ لِغیر الله (بقره/173) اوُ سِیزلَرگه فَقَطگِینَه اوُلَکسَه، قاننِی، توُنغِیز گوُشتِینِی وَ اَلله دَن اوُزگه گه اَتَه لِیب سُویِیلگن نَرسَه لَرنِیگِینَه حَرام قِیلَدِی؛ اَمّا اَگر سِیز اِضطِرارِی حالَتدَه قالگن بوُلسَنگِیزچِی؟ اِضطِرارِی حالَتدَن چِیققوُنچَه مَنَه بُو حَراملَر مُباه بُولَدِی. اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلَدِیکِی: وَقَدْ فَصَّلَ لَكُمْ مَا حَرَّمَ عَلَيْكُمْ إِلَّا مَا اضْطُرِرْتُمْ إِلَيْهِ ۗ (انعام/119) اَخِیر اوُ سِیزلَرگه حَرام قِیلِینگن نَرسَه لَرنِی مُفَصَّل بَیان قِیلگنکوُ. مُضطَر بُولِیب قالگن حالِینگِیزدَه گِینَه ( اوُ نَرسَه لَردَن یِییِیشِینگِیز مُومکِین).
مَنَه بُو حَرامنِی اِضطِرارِی حالَتدَه مُباه بُولِیشِینِی سَبَبِی، عِللَتِی نِیمَه دَه؟ جاننِی خَطَرگه توُشِیشِیدِیر. اِیندِی اَگر دِین،”دارُ الاِسلام”، جان،ناموُس، خانَدان، مال خَطَرگه توُشَدِیگن بُولسَه چِی؟« خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ» نِی پایدِیوارِی سُوستلَشگن زَماندَن بُویان حاضِرگِی پَیتگچَه توُرلِی – هِیل نِسبَتلَرگه کوُرَه مُسُلمانلَرنِی دِینِی، “دارُ الاِسلامِی”، جانِی، نامُوسِی، آبرُوسِی، آزادلِیگِی، ماللَرِی نِهایَتدَه قَتتِیق خَطَرگه توُشِیب قالگن وَ آشکارَه عُمُومِی مُسُلمانلَرنِی تَحدِید قِیلیَپگن، وَضِیعیَت شُو دَرَجَه گه بارِیب قالگنکِی، اَنَه اوُشَنچَه مُسُلمانلَرنِی نابوُد بُولِیب کِیتِیشلَرِیگه وَ اَندَلوُسدَه ،اَفرِیکَه دَه، آسِیَه دَه، یِوراپَه دَگِی اوُشَنچَه مِنطَقَه لَرنِی قوُلدَن بای بِیرِیلِیشِیگه گوُواه بُولِینَدِی. اَگر مَنَه بوُندَی وَضِیعیَتدَه مُسُلمانلَر ضَرُورَت وَ اِضطِرارِی حُکمگه بِینائاً، حَملَه قِیلگن مَنَه بُو کافِر حُکوُمَتلَرنِی قَرشِیسِیدَه « خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ» دَن باشقَه حُکوُمَتگه قَصددَن” چَنگ سالسَه ،شَرِیعَتگه مُوافِق عَمَل قِیلگن بُولمَیدِیمِی؟ اَلبَتَّه مَنَه بُو اِیشنِی وَ جِنایَت عَمَلنِی اَلله خوُشلَمَیدِی،اَمّا اوُزِینِی دِینِینِی،”دارُ الاِسلامِینِی”،جانِینِی،آبرُوسِینِی، مالِینِی پِستِیرمَه گه جایلَشِیب آلگن دُشمَندَن نَجات بِیرِیش اوُچُون ، ناچار حالدَه مَنَه بُو اِیشگه قوُل اوُرَدِی، اَخِیر آچلِیکدَه قالگن وَ اوُلِیم بِیلَن رُوبَرُو بُولگن شَخص هَماوُزِینِی وَ خانَدانِینِی سَقلَب قالِیش اوُچُون اوُلَکسَه لَرنِی وَ توُنغِیزنِی گوُشتِینِی اِستِعمال قِیلِیشگه مَجبُور بُولَدِی- کوُ؟!
حَه، حاضِردَه « خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ» یُوقلِیگِی بائِث شُوندَی وَضِیعیَتگه توُشِیب قالگنمِیزکِی، اوُزِیمِیزنِی دِینِیمِیزنِی، “دارُ الاِسلامِیمِیز” نِی، جانِیمِیزنِی، نامُوسِیمِیزنِی، آبرُویِیمِیزنِی، خانَدانِیمِیزنِی، مالِیمِیزنِی،وَطَنِیمِیزنِی سَقلَب قالِیش اوُچُون حُکوُمَتگه آئِد اِیشلَردَه غَیرِی شَرعِی اِیشنِی قِیِلیشِیمِیز، یَعنِی « خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ» نِی شَرعِی اِیشنِی اوُرنِیگه اوُنِی “بَدَلی”نِی آلِیب کِیلِیشِیمِیز کِیرَک بوُلَدِی،اَمّا جِنایَت حِسابلَنگن مَنَه بُو “بَدَل” هَم تَعرِیف قِیلِینگن اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی چارچُوپِیدَه عَمَلگه آشِیرِیلَدِی.
دِیمَک “اِضطِرار”: ناچارلِیک، مَجبُورلِیکدِیر. یَعنِی شَخص خَطَرلِی حالَتگه، شَرائِطگه تُوشِیب قالَدِی، نَتِیجَه دَه مَنَه بُو شَرائِطدَن، حالَتدَن چِیقِیش اوُچُون عاددِی حالَتدَه قَبُول قِیلِینمَیدِیگن حَرام، تَعقِیقلَنگن اِیشلَرنِی قِیلِیشگه مَجبُور بُولَدِی.
اِمامِی زَرکَشِی رَحِمَهُ الله ضَرُورَتنِی تَعرِیفلَب اَیتَدِیکِی: ضَرُورَت شُو دَرَجَه دَه بُولِیش لازِمکِی،اَگر شَخص مَنَه بُو اِیشگه قوُل اوُرمَسَه هَلاک بُولَدِی یا هَلاک بُولِیشگه یَقِین قالَدِی. حُوددِی اِضطِرارِی شَرائِطدَه طَعامگه وَ لِباسگه اِیختِیاجِی بار آدَمگه اوُحشَیدِی، اَگر آچ یا یَلَنغاچ قالَدِیگن بُولسَه اوُنِی هَلاک بُولِیشِی یا بِیرار اَعضاسِی تَلَف بوُلِیشِی خَوفِی بار. مَنَه بُو حالَت حَرامنِی مُباهگه اَیلَنتِیرَدِی. [1] (دوامی بار…..)
[1]المنثور فی القواعد ۲/ ۳۱۳ – ۳۲۰ / الضروره، بلوغه حداً، إن لم یتناول الممنوع (أو المحرم) هلک، أو قارب الهلاک. کالمضطر للأکل و اللبس بحیث لو بقی جائعاً أو عریانا لمات أو تلف منه عضو، هذا یبیح تناول المحرم
