درس های مقدماتی/ درس اول:  دین چیست؟ سکولاریست ها از ما چه دینی می خواهند؟

درس های مقدماتی/ درس اول:  دین چیست؟ سکولاریست ها از ما چه دینی می خواهند؟

(16-قسمت)

اينگونه افراد در امور مربوط به روابط درون اجتماعی خودشان اعم از روابط خانوادگی، ديدگاهشان نسبت به زن، فرزند، بزرگسالان، آموزش و پرورش و روش تعليم، اقتصاد، روابط اقتصادی و تجاری با همديگر و ديگران، داشتن مذاهب خرافی و پرستش انواع،  يا دهری و آتئیست بودن و ديگر مسائل مربوط به زندگی بشری درون گروهی و تمام ارتباطات سياسی، فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و … با ديگر جوامع نيز از قوانين و احكامی پيروی مي‌كردند كه خود آن ها آن را وضع کرده بودند، و به اصطلاح روز از مترقی ترين و پيشرفته ترين افكار و ترقيات فكري خودشان پيروی می كردند، که یا از اجداد خود گرفته بودند یا خودشان بر اساس خواسته هایشان تولید کرده بودند و هیچ یک از این احزاب مختلف سکولار چه در گذشته و چه در حال و چه در آینده نگفته و نخواهند گفت که ما این قوانین را از الله و یکی از شریعتهای آسمانی گرفته ایم بلکه واضح و آشکارا بیان می کنند که هیچ یک از قوانین شریعتهای آسمانی را به جای قوانین تولید شده ی خودمان قبول نداریم.

به همين دليل، علاوه بر آن كه از پذيرش احكام و دستورات الهی در امور زندگی خود سرپيچی كردند، بلكه آن ها را اساطير الاولين، داستان‌های كهنه و قديمی، احكام مربوط به افراد پست و عقب مانده‌ی جامعه، سحر و جادو و … می دانستند واز قوانين ساخته‌ی دست خودشان كه نشان از ترقی و پيشرفت به شمار می‌رفت پيروی می‌کردند. این روش ثابتی است که ما در کل تاریخ بشریت در قرآن، و تاریخ احزاب یا «مشرکین» یا سکولاریستها از قبل از قریش تاکنون، مشاهده کرده ایم.

با وجود این تولیداتِ احزاب مختلف سکولار یا «مشرکین»، در عوض، ما به شهادت قرآن مشاهده می کنیم غير از تك و توكی دهری (ماتریالیست یا آتئیست)، همه ی سکولاریستها یا «مشرکین» با آلودگی هائی قبول داشتند كه خالق و رازقی با قدرتی مشخص در کنار «اله» های مختلف و متعدد آنها وجود دارد. آن ها در مسائلی چون باران باریدن و رزق دادن و فرزند دادن و در كل هر آنچه از بالا به پايين می‌آمد (توحيد ربوبيت) با آلودگی های واضحی به صورت ضعیف و متزلزل الله را در کنار سایر قانون گذاران و مراکز جلب منفعت و دفع ضرر قبول داشتند و حتی عده ای از آنها باورهائی از نصرانیت و صابئین و… را نیز در مسائل شخصی پذیرفته بودند و بت پرستی را سبک مغزی و حماقت می دانستند که به حنیفها مشهور بودند اما نکته ی مشترک همه ی احزاب مختلف سکولار در طول تاریخ این بوده است که هرگز زير بار احكام و قوانین الله به صورت کامل كه می‌بايستی خود از پايين به بالا (توحيد الوهيت) می فرستادند نمی رفتند، كه به عنوان اطاعت از اوامر الهی به شمار می‌رفت. پس آن ها با آلودگی های واضح و انحرافاتی آشکار ربوبیت را قبول داشتند و همین انحرافات در ربوبیت بود که آنها را به انحراف در الوهیت کشانده بود.

(ادامه دارد…….)